ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Στιγμές, σκέψεις, άνθρωποι, έρωτες, ρόλοι ενός θρυλικού ηθοποιού που ζητούσε συγνώμη απ το κοινό, αν πίστευε πως δεν έπαιξε καλά […]

«Ο Θεός ο δικός μου είναι ένα παγκόσμιο κομπιούτερ που λειτουργεί με το δικό μας αποτύπωμα, και έχει πρόγραμμα πότε θα έρθει ο καθένας μας και ποτέ θα πεθάνει. Είναι όλα προδιαγεγραμμένα. Βλέπεις;» […]

… ο Βάρναλης πονούσε, υπέφερε, μάλωνε και υπερασπιζόταν τους ανθρώπους, με μια ποίηση που «δεν μύριζε ποτὲ γάλα. Μύριζε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μπαροῦτι», όπως έγραψε ο Μενέλαος Λουντέμης […]

… μακάρι να στροβιλίζεται αιώνια, σα μικρό κοριτσάκι, ανάμεσα σε μια έξοχη ορχήστρα σε αριστοκρατικό κέντρο του αστικού Βόλου, χορεύοντας απολαυστικά, μέσα φιόγκους και φρου φρου… […]

«Η αφετηρία και η βάση του θεάτρου, όπως και κάθε μορφής τέχνης, είναι η ποίηση και η μαγεία. Αν λείψουν αυτά, δεν υπάρχει θέατρο». Κι αν λείψουν οι ποιητές και οι μάγοι του, έρμοι ορφανεύουν οι θεατές του… […]

Ξάνθη 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα 15 Ιουνίου 1994. Μια μνήμη και ένα τραγούδι μόνο […]

Κάποτε, ένα τόσο μακριά σαν σε όνειρο καλοκαίρι, στην Θεσσαλονίκη, η Καραγιάννη μου είπε μια ιστορία με Βουδιστές μοναχούς και μαγεία ανθρώπινη, στην άκρη μια κρυσταλλιασμένης, άλλου κόσμου, λίμνης […]

Η «σταρ των 5 ηπείρων», η «ζωντανή Καρυάτιδα», η «Bella Greca», η «σπουδαιότερη ηθοποιός του πλανήτη», δεν ζει πια ανάμεσα μας – ένα κείμενο για το περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ, που είχε δημοσιευτεί τον Μάϊο του 2014 […]