ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

… γιατί η ζωή είναι η αρχή της πραγματικότητας και η τέχνη η αρχή της ηδονής… […]

… η αφηγηματική λειτουργία των πρωταγωνιστών Σιάσια δεν είναι να ανακαλύψουν τον δράστη των εγκλημάτων, αλλά την αλήθεια της εξουσίας. Η οποία δεν μπορεί παρά να δολοφονήσει για να επιβεβαιώσει τον εαυτό της […]

… Ίσως είμαστε μονάδες ενός παγκόσμιου ντετερμινισμού, μη συμβατού με καμιά άλλη επιλογή […]

«… Ένα πράγμα είναι όμως σίγουρο: ότι το μέλλον του κόσμου γίνεται όλο και πιο σκοτεινό για την ελευθερία, όπως κι αν αυτή εννοείται, γιατί είμαστε όλο και πιο νευρωτικοί και πάντα ανικανοποίητοι…» […]

«…Τα ψέματα όλο και μεγαλώνουν και πετάνε σαν τα χελιδόνια την άνοιξη…» […]

Ποιοι είναι οι μαέστροι της λογοτεχνίας που συμπυκνώνουν στο έργο τους όλες τις δυνατότητες της γραφής; Αφού δεν μπορούμε να διαβάσουμε τα πάντα, ας γυρίσουμε στα βιβλία που αξίζει να διαβάσουμε περισσότερο από μια φορά
[…]

Ένας ποιητής όπως ο Μοντάλε ενσαρκώνει τον Τειρεσία ή την Κασσάνδρα, φιγούρες καθόλου ευπρόσδεκτες στα επίσημα γεύματα όχι γιατί προβλέπουν το μέλλον, καλό ή κακό δεν έχει σημασία, αλλά γιατί εκπέμπουν μια αμήχανη, εύθραυστη αθωότητα […]

Η μνήμη λοιπόν -αυτός ο γοητευτικός θεσμός που διαφέρει από ηλικία σε ηλικία και από καθεστώς σε καθεστώς- δεν λειτουργεί ποτέ από μόνη της, έχει ανάγκη από έναν άλλο αδελφό θεσμό, τη λογοτεχνία

[…]