Τι είδες Πηνελόπη Κατσαρέλη στην Λευκάδα των ποιητών;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΝΕΛΌΠΗ ΚΑΤΣΑΡΈΛΗ

«Στο νησί που γεννήθηκα στην Λευκάδα», διηγείται ο Άγγελος Σικελιανός στους φίλους του, «οι σεισμοί είναι συχνοί. Όταν ήμουν μικρός τους φοβόμουνα, γιατί πίστευα πως αυτός ο θόρυβος έβγαινε απ´ την ντουλάπα, αλλά ευθύς μόλις έμαθα πως η γης η ίδια χοροπηδούσε, η χαρά μου δεν είχε πια όρια…”…

“… Ήθελα να ορμήσω έξω, για να συγκεράσω τη χαρά μου με τη χαρά της μάνας-γης· δεν μπορούσαν να με συγκρατήσουν[…]».

«Ω χώματα της γης μου!

Χώμα Λευκαδίτικο,

πρωτόχωμα

τιτάνια ζύμη του κορμιού μου

του ίδιου μου του ακοίμητου μυαλού!»

Αυτά τα πιο πάνω, γράφει η μέγας Λευκαδίτης Άγγελος Σικελιανός αγαπώντας αυτόν τον βράχο μες στη θάλασσα…

Η Πηνελόπη είδε το κάστρο, που μια φορά και έναν καιρό, η πόλη ήταν κτισμένη γύρω του. Εκεί άντεξε απ τις επιδρομές των πειρατών! Εκεί πέρασε απ το Δεσποτάτο της Ηπείρου ως γαμήλιο δώρο στον Ιωάννης Α΄ Ορσίνι, μετα στους Ντ Ανζού, στους Βενετούς και μαίνονταν οι μάχες και αλλάζαν οι πρίγκιπες και οι βυζαντινές κυρές τις εξουσίες τους…

Στο κάστρο και το εκκλησάκι, την Αγία Μαύρα, που έτσι λέγανε το νησί, απ τ όνομα αυτό, την εποχή των Βενετών, το ιερό, είδε η Πηνελόπη 3 Μαΐου, την γιορτή της Αγίας. Την ημέρα που δεν πρέπει κανείς να κάνει δουλειά, γιατί θα του συμβεί κάποιο κακό.

Η Πηνελόπη είδε και  τα βράχια που ρίχτηκε η Σαπφώ η Λέσβια, στο πέλαγος και πνίγηκε για έναν έρωτα χαμένο. Γιατί πάντα κατοικούσανε οι άνθρωποι εδώ! Και ο Βίλελμ Ντέρπφελντ στην περιοχή του Νυδρίου, ανακάλυψε ευρήματα απ’ την εποχή του Χαλκού, δηλαδή 2000 π.χ. λέγοντας πως η Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη.

Η Σαπφώ πέθανε εδώ -λένε- και ο Λευκάδιος Χερν ξεκίνησε από δω, μια ζωή θρυλική. Γιος του χειρουργού ταγματάρχη Τσαρλς Μπους Χερν, από την Ιρλανδίας και της Ρόζας Κασιμάτη, βαφτίστηκε στην  εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη Λευκάδα,  μεγάλωσε στην Ιρλανδία και στην Αγγλία, ενηλικιώθηκε στην Αμερική, στο Σινσινάτι και στη Νέα Ορλεάνη, μετακινήθηκε στην Μαρτινίκα και πέθανε, λατρεύοντας την, στην Ιαπωνία!

Περνάνε από δω οι Γάλλοι και ο Ναπολέων Βοναπάρτης, οι Ρώσσοι και οι Τούρκοι, οι Άγγλοι. Οι τελευταίοι καταπνίγουν την γενναία εξέγερση των Λευκαδιτών, το 1819, με βαναυσότητα, βαρβαρότητα, βία και λυσσαλέο μένος.

Η Πηνελόπη όμως βγαίνει στο πέλαγος και με ένα βαρκάκι περνάει απ τα περιγιάλια σε Κάλαμο, Καστό και Μεγανήσι…

περνάει απ το νησάκι που είναι το σπίτι των Βαλαωρίτηδων, στο Μαδουρή, όπου απογοητευμένος από τα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας ο Αριστοτέλης -Μόσχος Βαλαωρίτης αποσύρθηκε και ασχολήθηκε με την συγγραφή ποιημάτων και ιστορικών μελετών. Εκεί πέθανε απ την καρδιά του, Ιούλιο του 1879…

«… Για μας δεν είχεν η ζωή γλυκάδες και λουλούδια,

δεν είχε η άνοιξη χαρές και τα πουλιά τραγούδια.

Οι χρόνοι εφεύγαν σκοτεινοί. Σ’ εβλέπαμε σιμά μας,

ενιώθαμε τη φλόγα σου βαθιά στα σωθικά μας,

σου απλώναμε τα χέρια μας! … Ω μάνα, αγκάλιασέ μας,

μέσα στα φυλλοκάρδια σου κρύψε μας, φύλαξέ μας!…»

«…Μας φαίνεται σαν όνειρο! Μας φαίνεται ότι ο ξένος

μας τρώγει με το μάτι του αργά μετανιωμένος.

Πάρε μας, μάνα, σφίξε μας γλυκά στην αγκαλιά σου,

σήμερα την αγάπη σου κι αύριο τα παιδιά σου

θα σου γυρέψουν, μάνα μας, ένα σταυρό στον ώμο,

κομμάτι κρίθινο ψωμί και μακρινόνε δρόμο…»…  Αριστοτέλης Βαλαωρίτης για τα ελεύθερα Ελληνικά, πλέον, Επτάνησα, απ το ποίημα «Ο ασπασμός προς την μητέρα Ελλάδα.

Και να ο Σκορπιός! Μια θρυλική εποχή! Σκηνές σαν απ ταινία σινεμασκόπ έγχρωμη! Σαν επίκαιρα στα σινεμά του 1963, όταν πουλήθηκε το νησί στον Αριστοτέλη Ωνάση. Εκεί έδενε κάποτε η θαλαμηγός “Χριστίνα”, η μετέπειτα “Αργώ”.

εκεί, στον Σκορπιό, που ονομάστηκε έτσι από τον Αλέξανδρο Ωνάση γιατί ο πατέρας του δεν του έπαιρνε ποτέ σκορπιό για κατοικίδιο, από το 2012 δένουν τα σκάφη της οικογένειας και των φίλων του Ρώσου μεγιστάνα Ντμίτρι Ριμπολόβλεβ. Ήταν  δώρο για τα γενέθλια της κόρης του…

Η Πηνελόπη Κατσαρέλη, επιχειρηματίας, πάντα, φωτογραφίζει στιγμές, λεπτομέρειες, εντάσεις, με το πάθος του πραγματικού εραστή της τέχνης, έχει αρχείο από 60.000 φωτογραφίες, δύο γιούς, τον έναν στην Μαδρίτη και τον άλλον, τον μικρό της μόλις τον καλοδέχτηκε, αρχιτέκτονα, από την Αγγλία στην Αθήνα και έναν σύζυγο που αγαπά και υποστηρίζει το βλέμμα της στον κόσμο. Ζει στο Αίγιο αλλά όλο και κάπου ταξιδεύει.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*