Ένα δυσνόητο , ασυνάρτητο νομοσχέδιο – σκούπα, που «όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει», με μία αιτιολογική έκθεση για κλάματα, με συρραφή διατάξεων, οι οποίες δεν έχουν μία συγκεκριμένη στόχευση είναι αυτό, που κατέθεσε στη Βουλή, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μάκης Βορίδης. Παρότι υπάρχουν και θετικές διατάξεις μέσα σ’ αυτό και επιχειρεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα κυρίως των προστίμων και των καταλογισμών, που προέκυψαν τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς να ταλαιπωρήσει τους ήδη χρεωμένους συνεταιρισμούς, δεν φέρνει σίγουρα την άνοιξη στον αγροτικό τομέα και δεν δημιουργεί προοπτική για το μέλλον. Πέραν των διατάξεων, για το «Άρτεμις», που ικανοποιεί ένα πάγιο αίτημα των πτηνοτρόφων αβγοπαραγωγής, των ρυθμίσεων για τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, και το ζήτημα των ελληνοποιήσεων, που πάλι αντιμετωπίζει αποσπασματικά. Λύνει ορισμένα διοικητικά προβλήματα κι επιχειρεί να βάλει μία τάξη στον τομέα των λιπασμάτων αλλά ουσιαστικά πρόκειται για ένα κακό νομοσχέδιο, μη οραματικό, το οποίο στερείται εν γένει, δομής, λογικής και στόχευσης.
Ζήτημα 1ον. ΠΟΛΛΑ ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ στην ίδια μασχάλη…
Το νομοσχέδιο Βορίδη επιχειρεί να λύσει διάφορα προβλήματα αλλά βάζει τόσα θέματα άσχετα μεταξύ τους, που καθένα απ΄ αυτά, θα μπορούσε ν΄ αποτελεί ξεχωριστό νομοσχέδιο. Όποιος έγραψε τη συγκεκριμένη αιτιολογική έκθεση θα πρέπει να πάει σπίτι του. Είναι ίσως η χειρότερη και πιο ασυνάρτητη αιτιολογική έκθεση, που έχω διαβάσει ως δημοσιογράφος από το 2004, που έχω καλύψει διαδοχικά πάνω από 7 υπουργεία κι ενώ από το 2016 είμαι κοινοβουλευτική συντάκτρια. Πρόκειται για συρραφή διατάξεων, που δεν θυμίζει ούτε καν, τις χειρότερες τροπολογίες. Δυσνόητο νομοσχέδιο, με παραπομπές επί παραπομπών και χωρίς δομή. Ο συντάκτης έχει τσακωθεί με τις τελείες και τα κόμματα, και σε πολλά σημεία αναρωτιέσαι τι θέλει να πει ο ποιητής και χρειάζεται μεταφραστής από τα ελληνικά στα… ελληνικά.
Για του λόγου το αληθές το εξής απόσπασμα, που είναι ένα από τα πολλά: «Ειδικότερα, προτείνεται να δοθεί η δυνατότητα υποβολής αιτήσεων διαγραφής της διοικητικής κύρωσης της αφαίρεσης άδειας επαγγελματικού αλιευτικού σκάφους, η οποία επιβλήθηκε με απόφαση που εκδόθηκε πριν την 31.12.2014, εφόσον έχει καταβληθεί από τον πλοιοκτήτη το επιβληθέν χρηματικό πρόστιμο ή το οφειλόμενο ποσό του χρηματικού προστίμου έχει υπαχθεί από τον πλοιοκτήτη σε ρύθμιση, καθώς με την ισχύουσα διάταξη της περ. β΄ της παρ. 5 του άρθρου 14 του ν.δ. 420/1970, δεν προβλέπεται μετατροπή των ημερών αφαίρεσης της άδειας σε χρηματικά πρόστιμα ανάλογα με τα οριζόμενα στην περ. ε΄ της παρ. 5 του ν.δ. 420/1970, που αφορά το ίδιο είδος κυρώσεων που επιβλήθηκαν μετά τις 31.12.2014, ενώ στην περ. γ΄ της παρ. 5 του ίδιου άρθρου προβλέπεται, όσον αφορά το ίδιο είδος κυρώσεων που επιβλήθηκαν ως τις 31.12.2004 η δυνατότητα υποβολής αίτησης διαγραφής όλων των ημερών αφαίρεσης της άδειας σκάφους χωρίς μετατροπή σε χρηματικό πρόστιμο».
Η, δε, δημοτική γλώσσα μάλλον δεν μπήκε με το δεξί στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης το 2020! «Αι αφορώσαι εις επί μέρους βασικά έργα, εξυπηρετούντα μείζονα περιοχήν, κατά το ποσοστόν το αναλογούν εις τας εκτάσεις εις τας οποίας δεν έχουν εισέτι, δι` οιονδήποτε λόγον, κατασκευασθή ή τεθή εν λειτουργία τα έργα τα εξυπηρετούντα αποκλειστικώς ταύτας».
Ζήτημα 2ον. ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΑΛΙΕΙΑ:
Το νομοσχέδιο στην Αλιεία βάζει μαζί και τους παραβάτες και τους μη παραβάτες. Βάζει τα θέματα για τα γρι- γρι, όπως να΄ ναι. Κι ιστορία με τα γρι-γρι έχει παρασιτέψει. Επιτέλους κάποια στιγμή στον χώρο της αλιείας, πρέπει να σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, κι αυτοί, που ταλαιπωρούν τον βυθό να προσαρμοστούν. Είχαν γίνει κάποια βήματα επί Αραχωβίτη, τώρα ξανά μανά τα γρι – γρι. Η Ελλάδα έχει χάσει τα ψάριά της απ΄ όλους αυτούς, που χωρίς αιδώ παρανομούν, κι αφήνουν τους ψαράδες, που τηρούν τη νομοθεσία, απροστάτευτους. Σαφέστατα ο κύκλος της σελήνης παίζει τον ρόλο της, στα ψάρια αλλά διαβάζοντας το σχετικό κείμενο, πραγματικά… σεληνιαστήκαμε! Ιδού το ενδεικτικό απόσπασμα (άρθρο 12). «Στην εν λόγω διάταξη προβλέπεται η απαγόρευση της αλιείας με κυκλικά δίκτυα (γρι γρι) νύχτας κατά την πανσέληνο, δυο ημέρες πριν και δύο μετά, με εξαίρεση τις περιοχές του Σαρωνικού και της Κρήτης, όπου η απαγόρευση ισχύει για όλα τα Σάββατα του μήνα και την επόμενη της πανσελήνου Κυριακή. Συνεπώς υπάρχει διαφορετική ρύθμιση της λειτουργίας του εργαλείου σε διαφορετικές περιοχές της Χώρας. Με την προτεινόμενη διάταξη επιχειρείται η υιοθέτηση της απαγόρευσης αλιείας με κυκλικά δίκτυα (γρι γρι) νύχτας κατά τις ημέρες του Σαββάτου και της επομένης της πανσελήνου Κυριακής, από την ανατολή του ηλίου της συγκεκριμένης ημέρας μέχρι την ανατολή του ηλίου της επομένης ημέρας ενιαία για όλες τις περιοχές της Χώρας, εξασφαλίζοντας έτσι την ομοιόμορφη ρύθμιση της λειτουργίας του ανωτέρω αλιευτικού εργαλείου πανελλαδικά. Επιπλέον, από έρευνα που πραγματοποιήθηκε, διαπιστώθηκε ότι οι ημέρες παύσης της αλιευτικής δραστηριότητας με την προτεινόμενη τροποποίηση από 1ης Μαρτίου έως 14 Δεκεμβρίου είναι, ανάλογα με το έτος, από 50 έως 52, ενώ με την ισχύουσα απαγόρευση κατά τις ημέρες της πανσελήνου είναι 45 ή 50». Με κομπιουτεράκι θα κυκλοφορούν οι ψαράδες των γρι γρι…
Ζήτημα 3ον. ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
Παρότι βάζει κάποιες δικλείδες για τις ελληνοποιήσεις ουσιαστικά αυτό το μοντέλο, που πάει να χτίσει με εξαίρεση το «Άρτεμις» για τα αβγά (άρθρο 10), είναι παρωχημένο κι αποσπασματικό. Όσα και πρόστιμα να μπουν, κάποιος θα είναι αυτοφωράκιας, και στο τέλος θα ψάχνουμε να βρούμε, ποιος έφερε τα κρέατα, τα γάλατα, κ.ο.κ. Οι διατάξεις αυτές είναι αποσπασματικές και δεν λύνουν το πρόβλημα. Είχαν γίνει κάποια βήματα επί ΣΥΡΙΖΑ, γίνονται και με τις τωρινές διατάξεις, αλλά ξανά έχουμε μία από τα ίδια, με λίγο αυστηρότερο κυρωτικό πλαίσιο. Το θέμα της νοθείας των τροφίμων δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σκέτο από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης κι όποτε αντιμετωπίστηκε έτσι, έγινε μία τρύπα στο νερό.
Ζήτημα 4ον. ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ , δηλαδή «κατόπιν ενεργειών μου»…
Πολλές από τις διατάξεις για να τρέξουν γρήγορα, έχουν υπογραφή υπουργού. Δεν πατάσσεται έτσι η γραφειοκρατία, γιατί εδώ έχουμε αύξηση αρμοδιοτήτων με αμφίβολο αποτέλεσμα. Και σήμερα υπάρχουν προβλήματα και με τη γραφειοκρατία και με τον όγκο υπογραφών. Όποιος δεν τα έχει καλά με τον εκάστοτε υπουργό, θα τον τρώει το μαύρο σκοτάδι. Για ποια ψηφιοποίηση μιλάμε δηλαδή, τη στιγμή, που υπήρξε συνάντηση σχετική μεταξύ Κ. Πιερρακάκη και Φ. Αραμπατζή κι ορθώς έγινε; Που υπάρχει στο νομοσχέδιο; Για να σταματήσει όλο αυτό το χάλι, που επικρατεί και να αποδεσμευτούν από το ΥΠΑΑΤ ανθρώπινοι πόροι, ώστε να ασχοληθούν με πιο ουσιαστικά πράγματα χρειάζεται αλλαγή πλεύσης. Επιπλέον είναι τελείως απίθανο , να θεωρείται ότι έως 120 χιλιόμετρα είναι ο γεωπόνος κοντά στο σπίτι του. Γιατί άλλο να κάνεις 120 χιλιόμετρα για να περάσεις το νομό Λάρισας κι άλλο να πας στο Σούλι στην Ήπειρο για να κάνεις έλεγχο και να πρέπει να ξαναπάς την επόμενη ημέρα. Επιπλέον, υπάρχουν νησιά, που δεν έχουν ακτοπλοϊκή συγκοινωνία κάθε μέρα. Ο, τι να’ ναι…
Ζήτημα 5ον. ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
Ξανάρχεται το ζήτημα με τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, αφού πολλάκις σκόνταψε σε δασαρχεία. Πρόκειται για το λεγόμενο γεφύρι της Άρτας, παρότι προσπάθησε ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο Βαγγέλης Αποστόλου, ο Γιάννης Τσιρώνης, ο Σταύρος Αραχωβίτης κι ο Σωκράτης Φάμελλος. Όσο δεν υπάρχει λύση όχι μόνο με τις κτηνοτροφικές περιφέρειες αλλά και με τα πολεοδομικά σχέδια των δήμων, οι διατάξεις αυτές είναι για τα πανηγύρια. Κάθε φορά θα υπάρχει πρόβλημα με τις κτηνοτροφικές μονάδες. Υπάρχουν δήμοι, που έχουν επεκταθεί, που είναι να επεκταθούν. Υπάρχουν νέα αρχαιολογικά μνημεία. Μπορεί κάθε φορά να μεταφέρεται μία μονάδα; Να βάλουν και ροδάκια οι κτηνοτρόφοι. Η διάταξη αυτή είναι ούτως ή άλλως παρωχημένη από την πραγματικότητα με αποκορύφωμα στα νησιά του Αιγαίου πελάγους και κυρίως τα τουριστικά νησιά. Με τα σύγχρονα μέτρα υπάρχουν κτηνοτροφικές μονάδες που μυρίζουν ελάχιστα, αλλά αυτό δεν υπογραμμίζεται. Γιατί άλλο να έχει κάποιος ένα μαντρί, που δεν έχει διαχείριση της κοπριάς κι άλλο να είναι οργανωμένη μονάδα. Αλλά να δοθούν και οικονομικά κίνητρα, γιατί μέχρι σήμερα, λόγω του κόστους πολλοί δεν τα κατάφεραν να τα φτιάξουν, όπως έπρεπε.
Ζήτημα 6ον. ΑΛΙΕΙΑ – ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ
Το νομοσχέδιο ενώ περιέχει πολλές διατάξεις για την Αλιεία, δεν ακουμπά στο νέο νόμο για τον Καταδυτικό τουρισμό, το οποίο μόλις ψηφίστηκε. Είναι ένα νομοσχέδιο, λες και ψηφίζεται από άλλη κυβέρνηση, το οποίο επιχειρεί να βάλει μία τάξη στα περιβαλλοντικά προβλήματα, δίχως να λαμβάνει υπόψη τι θα γίνει με τον αλιευτικό τομέα και τον καταδυτικό τουρισμό. Επομένως είναι σίγουρο ότι πάμε ντουγρού για προβλήματα και συναρμοδιότητες, αφού εκεί που κάποιος ψαρεύει, θα αναρωτιόμαστε αν θα τον πιάσουν στα δίχτυα. Χρειάζονται σαφείς διατυπώσεις, γιατί στο τέλος βλέπουμε να τσακώνονται όσοι ασχολούνται με τον καταδυτικό τουρισμό με τους ψαράδες. Συνεννοηθείτε αγαπητοί μεταξύ σας, γιατί εκτός από ένα άτομο, που προβλέπεται από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, για τον Καταδυτικό Τουρισμό, μάλλον θα γίνει το σύστριγγλο μέχρι να βρούμε άκρη.
ΕΔΙΓΛΟΠ, Ζήτημα 7ον:
Δημιουργείται Επιτροπή Δικτύου Γεωργικής Λογιστικής Πληροφόρησης. Δεν θα πούμε για το πόσο χρειάζεται αυτή η επιτροπή τη στιγμή, που υπάρχουν άλλα προβλήματα, πολύ πιο ουσιαστικά στο υπουργείο, το οποίο έχει στατιστικά, του τύπου «Τον έκλαιγαν τον μακαρίτη». Να δεχτούμε ότι χρειάζεται κι αυτή η επιτροπή, ενώ υπάρχει ινστιτούτο το οποίο θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο Υπουργείο. Να δεχτούμε ότι για λόγους που έχουν να κάνουν με την Ευρωπαϊκή Ένωση, να υπάρχουν καλά δεδομένα. Το νομοσχέδιο λέει «Η αρμόδια αρχή για τη συγκέντρωση και τη διασταύρωση όλων των δεδομένων που απαιτούνται για την εκτίμηση των τυπικών αποδόσεων φυτικής και ζωικής παραγωγής, την εκτίμηση και διαβίβαση των τυπικών αποδόσεων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στη Eurostat και την υλοποίηση της τυπολογίας γεωργικών εκμεταλλεύσεων, σύμφωνα με το άρθρο 5β του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1217/2009. ββ) Το όργανο – σύνδεσμος της παρ. 1 του άρθρου 7».
Ποιος θα τα φτιάξει όλα αυτά; Το υπουργείο μέχρι στιγμής έχει διαφορετικές βάσεις δεδομένων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τον ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ, τις Περιφερειακές Διευθύνσεις και δεν έχει ιδέα τι γίνεται με τους ετεροκαλλιεργητές και την ερασιτεχνική γεωργία – κτηνοτροφία – αλιεία. Αλλά ας αφήσουμε απέξω τους ερασιτέχνες. Για να γίνει αυτό το ζήτημα, που χρειάζεται, η λογική και η δομή του θα έπρεπε να είναι εντελώς διαφορετική. Μέχρι σήμερα, εκτός από τους συνεταιρισμούς, το θέμα των μητρώων, είναι μια προβληματική περίπτωση. Κανείς δεν μπορεί να κάνει αγροτική πολιτική, χωρίς να ξέρει τι έχει ο καθένας, διότι άλλα είναι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Είναι το μόνιμο τουρλουμπούκι στο ΥΠΑΑΤ, το οποίο χρειάζεται επιτέλους να αντιμετωπιστεί. Η μόνη θετική διάταξη εδώ είναι για το Εθνικό Μητρώο των Μελισσοκόμων, διότι και στο μέλι έχουμε τεράστια προβλήματα με τις ελληνοποιήσεις. Κοινώς μισές δουλειές και φυσικά, αυτή η επιτροπή, μακάρι να λειτουργήσει, αλλά δεν το βλέπουμε…
ΕΛΓΑ. Ζήτημα 8ον
Το νομοσχέδιο αυτό είναι σίγουρο πως δεν θα κάνει τους αγρότες πλουσιότερους. Είναι σαφές πως με τον ΕΛΓΑ και υπήρχε και υπάρχει θέμα. Όμως, με διατάξεις, που αφορούν στον ΕΛΓΑ, το πρόβλημα αντί να βελτιώνεται, διαιωνίζεται και μάλιστα με χειρότερο τρόπο. Ο ΕΛΓΑ είναι μία ανοιχτή πληγή για τους παραγωγούς και ταυτόχρονα ένας τρόπος άσκησης πολιτικής. Σαφώς βελτιώθηκαν οι χρόνοι απόδοσης των αποζημιώσεων από τις ζημιές αλλά είναι δεδομένο ότι ο οργανισμός χρειάζεται βελτιώσεις. Σαφώς και χρειάζονται δυο δικηγόροι επιπλέον, αλλά να υπάρχουν και δικλείδες, αν είναι κάποιος ελεύθερος επαγγελματίας, ώστε να μην έχει σύγκρουση συμφερόντων.
ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΑΡΡΩΣΤΩΝ ΖΩΩΝ Ζήτημα 9ον
Παρά το γεγονός ότι υπήρξαν προβλήματα στα προγράμματα επιτήρησης ζωικού κεφαλαίου, και θα έπρεπε να λυθούν, κατά το παρελθόν, ούτε εδώ βλέπουμε φως, που θα λύσει το πρόβλημα. Υπήρξε διάταξη για να λυθούν αυτού του είδους τα προβλήματα το 2017 με σχετική ΚΥΑ, υπ’ αρ. 1970/66273/2017 (Β΄ 2193). Δεν ήταν μία διάταξη που πρέπει να συνεχιστεί αλλά μία λύση ανάγκης. Με την προτεινόμενη ρύθμιση, που θα έπρεπε να είναι κι η τελευταία, είναι αμφίβολο, ποιοι κτηνοτρόφοι θα έχει νόημα, να τηρούν τα προγράμματα επιτήρησης, αφού είναι γνωστό, ότι ανάμεσα στους πολλούς και καλούς κτηνοτρόφους, υπάρχουν και μία ελάχιστη μειοψηφία, που έχει κάνει καριέρα, στο να κολλούν τα ζώα τους, ασθένειες, προκειμένου να πάρουν αποζημιώσεις, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούν και τους άλλους. Η λόγω διάταξη, δεν ξεκαθαρίζει η ήρα από το στάρι και θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ΄ όσα θα λύσει. Επιπλέον, θα πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με παραγωγούς γάλακτος κρέατος ορεινών περιοχών, οι οποίοι τα έχουν ελεύθερα κι όταν τα τρώνε οι λύκοι, αδυνατούν να βρουν κεφαλές. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αποτελεσματική αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος.
ΨΗΦΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ Ζήτημα 10ον
Δεν θα μπούμε στη διαδικασία για το ποιος έχει το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο και αν έχει αυτήν την ξεχωριστή μεταχείριση. Το ΜΦΙ έχει προσφέρει πολλά στον αγροτικό τομέα και σίγουρα μπορεί και περισσότερα. Η λογική όμως, που απουσιάζει απ΄ αυτό το νομοσχέδιο είναι πως δεν εκσυγχρονίζει καμία από όλες αυτές τις δομές, δίνοντας περαιτέρω κίνητρα στις επιχειρήσεις, φορολογικά, ασφαλιστικά, οικονομικά, για να συνεργαστούν και με τα Πανεπιστήμια και με τα Ινστιτούτα. Άλλα κράτη έκαναν θαύματα λόγω των Ινστιτούτων κι εμείς ούτε καν τη γνώμη τους, παίρνουμε, παρά μόνο κατόπιν εορτής, με αποκορύφωμα του τι συμβαίνει κάθε χρόνο με τις φωτιές. Τα Ινστιτούτα χρειάζονται ενίσχυση και για την εξωστρέφεια αλλά και για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, της διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος, της γεωργίας. Κι είναι αλήθεια, ότι δεν έχουν την ίδια αποδοτικότητα. Αντί να ιδρυθεί ένα ινστιτούτο Ψηφιακής Γεωργίας, το οποίο θα μπορούσε να συμβάλλει τα μέγιστα, στην βοήθεια των αγροτών, για νέες τεχνολογίες, μείναμε ξανά στη διαχειριστική λογική, και στις υπογραφές. Αν, ναι σε αυτό το νομοσχέδιο είναι ηλεκτρονικές…
