Το My style Rocks και ο Ρινόκερος του Ιονέσκο, part 2

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

Ει θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται – Κικέρων

Θα μπορούσαμε να αναλύσουμε το πολιτισμικό μας σοκ με πολλές, εκατοντάδες λέξεις, πλην όμως -και φευ!- το παλεύουν με την γλωσσική εξέλιξη της ανθρωπότητας κάτι κοπέλες που έχουν πάει να ταιριάζουν ντυσίματα με κόνσεπτ απ το νου τους και να τις βαθμολογούν τρεις τύπου και για τα ντυσίματα και για τα κόνσεπτ και για το νου. Το είδαμε, απορήσαμε, κολλήσαμε στο «ορέ τι ‘ναι τούτο», επώνυμα δεν σας αναφέρουμε διότι δεν τα λένε και όλες έχουν ωραία μικρά ονόματα, όπως Κορίνα, Κρίστεν, Τόνια, Αμίνα, Κιάρα -εγγονή Τσοχατζόπουλου, Τζανα -ενδυματολόγος Ρουβά και μια αδελφή Καζαριάν. Σας παρουσιάζουμε ένα αγλάισμα λεξιλογικό και εννοιολογικό:

«Την ρώτησα στο τουαλέτα τι έχει και απορώ για το τρόπο που μου μιλάει, το βρισκω πολύ επιθετικό και αγενή», διότι άλλωστε τα τριγενή και δικατάληκτα επίθετα δεν είναι και για τα σαλόνια, μόνο για τις τουαλέτες!

«Δεν καταλαβαίνω που βρίσκεις την ψυχολογισιά», μάλλον παραδίπλα απ την ψυχαναλυσιά και την ψυχιατρικισιά.

 «Αυτά, δεν νομίζω, έχω πω κάτι άλλο»… και εμείς πάντως δεν θέλουμε ακούσουμε περισσότερα.

«Εγώ απομονώνομαι και αυτό φαίνεται και στην βαθμολογία μου και είναι κοστοβόρο». Και εμάς που παρακολουθούμε στην τηλεόραση μας που είναι σαρκοβόρο και στην υπομονή μας που είναι χρονοβόρο!  

«Διάχυτοι, οι καρποί μου, θα φύγουν εκατέρωθεν», μωρέ να φύγουν, όπως θέλουν αρκεί να σταλούν εκτός Γαλαξία, γινεται;

«Αποφορτίζετε το κλίμα και είστε πυροσβεστήρας και μ αρέσει». Ο ένας πυροσβεστήρας και οι άλλοι δυο ζώνες πυρόσβεσης με την Στικούδη έξτρα  κράνος πυροσβέστη.

 «Όταν είμαστε 50 ώρες τη μέρα σε ένα στούντιο, είναι λογικό να είμαστε έτσι»… έτσι εξωγήινοι, σε έναν πλανήτη που το 24ωρο έχει 50 ώρες!

 «Το ψέμα θα φανεί, γιατί το ψέμα έχει κοντό πόδι», διότι άλλωστε το ψέμα και περπατάει και είναι και μονοπόδαρο, αλλά και κουτσό! Πάλι καλα που χει και την υγειά του δηλαδή…

«Έχω πάρα πολλά μηνύματα, που μου λένε πως τι είναι αυτή και είναι τζαζλή»… τζαζ διότι είναι μουσικόφιλη και  Λη διότι είναι Κινέζα;

«Και ήρθε εδώ να κάνει μια διαδήλωση και εγώ δεν έκανα διαδήλωση πως δεν φοράω δέρμα και να φοράω και ότι είμαι κατά, για την δουλεία και το ένα και το άλλο και μετά τα φοράω και λέω είναι της ξαδέλφης μου»… και τι φοράει η ξαδέλφη; Το ένα; Το άλλο; Την δουλεία; Μια προβιά;

«Δεν με ενδιαφέρει να κερδίσω το έπαθλο, ταπερ, αυτοκίνητο και τέτοια. Έχω, δόξα τω θεώ αμαξάρα με περιμένει απ έξω»… ναι άλλα τάπερ; Μπας και σας λείπει καμία σειρά με μεταλλικά καπάκια;

 «Εγώ, για να πας Πυραμίδες και να φωτογραφηθείς η Αίγυπτος μου κάνει πιο τζιν, ζώνη στη μέση, πιο 80’s μου κάνει η Αίγυπτος». Εγώ, για να είσαι απ τις πλέον αρχαίες χώρες στο κόσμο, με μοναδικά μνημεία και φυσικές καλλονές και τον Νείλο φαρδύ – πλατύ και να σε επισκέπτεται μόνο η Μπο Ντέρεκ, σε καταρράκωση της οικονομίας, πάλι μου κάνει.

«Τι εννοείς, ότι είμαστε βλαχαδερά οι Κρητικοί; Επειδή μιλάμε μια άλλη γλώσσα;». Πες το μου, τώρα, πως μιλάνε Σουηδική διάλεκτο στα Λευκά Όρη!

 «Και κατηγορείς τους Κρητικούς, ενώ είσαι από την Κύπρο που μιλάτε πολύ χειροτέρα»… Τι; Πλακώσανε παρακεί από το Άγιοι Βαβατσινιάς και τα Νορβηγικά;

 «Συγνώμη Κορινα, νομίζεις πως εγώ σε προσέλαβα από το χαβαλέ;». Όχι; Άλλα; Απ το βιογραφικό;

«Συγγνώμη, Δήμητρα, αλλά εννοείς προσέβαλλα ε;». Δε βαριέσαι. Άμα ήταν να προσβληθεί κάποιος μεταξύ μας, θα ταν οι Τριανταφυλλίδης και Τζάρτζανος, αλλά παρα μισό αιώνα την γλιτώσανε!

«Μου ήσασταν αντιπαθής και τώρα μου είστε αδιάφορος, αλλά, λένε, πως άμα νιώθεις κάτι έντονο μπορεί να εξελιχθεί και σε συμπάθεια, ενώ εσάς σας έβλεπα και φούντωνα, τώρα σας βλέπω». Με γεια τους φακούς επαφής!

«Η κριτική σας ήταν πιο πικάντικη, δηλαδή, εννοώ, δε μου ευλογήσατε τ’ αφτιά»… που δε θα βόηθαγε κιόλας, ενώ, όσο να ναι, ένας αγιασμός, ένα τρισάγιο, ένας εξορκισμός, βρε αδελφέ, στη γλώσσα, κάτι θα φτούραγε!

Σε όλο αυτό, με διάφορους καβγάδες να μαίνονται, η ατάραχη Κατερίνα Στικούδη ρίχνει, ικανοποιημένη, την επωδό της: «μίλησαν και οι δυο πλευρές αυτό είναι σίγουρο». Οι δυο πλευρές δε, έχουν ξεμαλλιαστεί, ξεδοντιαστεί, δαρθεί, ματοκυλιστεί και, όπου να ναι, τις παίρνει και το ασθενοφόρο αλλά η Στικούδη χαίρεται για τον πλουραλισμό του πλατό.

(Το δέρμα γίνεται όλο και πιο πράσινο, τα εξογκώματα στο κεφάλι αναπτύσσονται σε κέρατο, η φωνή γίνεται βραχνή και αρχίζουν να γυροφέρνουν σα θηρία. Τελικά διακηρύσσεται ότι οι ρινόκεροι έχουν εξ ίσου δικαίωμα στη ζωή με τους ανθρώπους και ότι  «ο ανθρωπισμός είναι νεκρός, όσοι τον ακολουθούν είναι απλώς παλιοί αισθηματίες», διότι όλο αυτό στις τηλεοράσεις μας, είναι ένας χαμένος Ιονεσκο και η συνέχεια του Ρινόκερου, part 2)