Τα υπέροχα κόκκινα παπούτσια της Έλενας

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

Η Έλενα Ακρίτα δεν έχει καμία ανάγκη υποστήριξης, δεν είναι ευάλωτη, ούτε αδύναμη, επίσης, δεν δίνει ούτε τις δημοσιογραφικές, αλλά ούτε τις εξετάσεις ως άνθρωπος με ενσυναίσθηση, ευαισθησία, αίσθηση δικαίου. Όμως, ένας θυμός, που μάλλον δε θα μου επιτρέψει να χρησιμοποιήσω γλαφυρή και ψύχραιμη γλώσσα, ούτε να διεκδικήσω λογοτεχνικές δάφνες, με ωθεί στο να μη σιωπήσω, όχι για την Έλενα Ακρίτα, αλλά για εκείνους που τολμούν να στέκονται απέναντι τη δύναμη, τα οφίτσια και τους οικονομικούς καρπούς της κάθε εξουσίας! Η Έλενα, άλλωστε αποσιωπητικά μπορεί να βάζει στα social media της και χιλιάδες άνθρωποι να περιμένουν την ανάρτηση, μετρώντας τις κουβέντες της, γιατί την υπολήπτονται, έχοντας σεβασμό και εκτίμηση όχι μόνο στην γραφή, στη τηλεοπτική της συμβολή, στη συγγραφική της δουλειά, στην δημοσιογραφία που υπηρέτησε και υπηρετεί, αλλά και στην στάση της ως άνθρωπο.

Έναν άνθρωπο, που δεν φοβάται, γενναία, να τα βάλει με παντοδυνάμους για να υποστηρίξει το δίκιο ενός αγοριού που χάθηκε πάνω στην άνοιξη του, σαν τον Γιακουμάκη. Ναι, και για τον Ζακ που τον σκότωσαν καταμεσής του δρόμου. Για τον Δημάκη, που έκανε σκληρές παραβάσεις, δικάστηκε, εκτίει το χρέος του στη κοινωνία και θέλει να καλυτερεύσει τον εαυτό του και τους άλλους. Και έτσι επρεπε να κάνουμε όλοι, αν δεν θέλουμε να μαστε άχθος αρούρης και το σύντομο πέρασμα μας απ την ζωή να ναι για να θησαυρίζουμε υπερτιμημένα σκουπίδια, ντουβάρια και λαμαρίνες, λουστρίνια, σκούφιες και μπερέδες…

Καλύτερα με την «πλέμπα», παρά με τον Νέρωνα

… Προσωπικά , ναι, θεωρώ πως είμαι φίλη με την Έλενα Ακρίτα, μέσα απ όλα αυτά τα χρόνια, παράλληλων εργασιών βιοπορισμού στα ΜΜΕ. Ναι, επίσης, έχω διαφωνήσει και δημόσια μαζί της για θέσεις της και αυτή με δικές μου. Όμως κάθε φορά, καθόμουν και σκεφτόμουν μετά, πως για το λέει η Έλενα, να τα μετρήσω ξανά αυτά που λέω. Αλάθητο άλλωστε δεν έχει κανένας μας! Όμως, πως να μην υπάρχει σεβασμός, σε έναν άνθρωπο που είναι φωνή για την χαμένη -με ελάχιστες εξαιρέσεις- τιμή της δημοσιογραφίας. Και η Έλενα επειδή, ακριβώς είναι έντιμη δημοσιογράφος και στέκεται απέναντι σε κάθε εξουσία, ως η φύση αυτής της δουλειάς επιβάλει, δεν είναι με αυτόν που κάθε φορά κυβερνά, για τα ψίχουλακια που πετάνε στα καλά και υπάκουα παιδιά των media. Από το να βρίσκεται εξεταστικά, απέναντι στην εξουσία, δεν άλλαξε στρατόπεδο για να γίνει τέτοια, βουλευτής, ευρωβουλευτής, δημοτική σύμβουλος. Και ακόμα χειρότερα -ή καλύτερα ίσως- μετά που δεν θα εκλεγεί ξανά, να γυρίσει πάλι στην δημοσιογραφία, τάχα πάντα με το δίκαιο και το σωστό και το αντικειμενικό λες και παίζουμε τις κουμπάρες και κάνουμε «τσα», αφού έχουμε κρυφτεί πίσω απ το δάχτυλο μας. Η Ακρίτα λοιπόν κάνει την δουλειά που επέλεξε και την ανάδειξε στους κορυφαίους, σε αντίθεση με άλλους που παρέμειναν μέτριοι και διεκπεραιωτές δελτίων τύπου. Και όσον αφορά στο είναι με την «πλέμπα», όπως γράφτηκε υποτιμητικά με τον ρωμαϊκό όρο, για τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα, ε καλύτερα με τον λαό – πλέμπα, παρά με τον Νέρωνα, τον Καλιγούλα, τον Κόμμοδο και την Μεσσαλίνα και όλους τους παρακμιακούς μιας αυτοκρατορίας που καταβαραθρώθηκε αλλά ακόμα θεωρεί πως της ανήκει η οικουμένη όλη!

Και μια αγροφύλαξ ξένων χωραφιών

Η αρθρογράφος για το κείμενο που είχε τίτλο «Έλενα Ακρίτα, η εθνική μας χωροφύλαξ», έχει κάθε δικαίωμα να κάνει επίσης τον «χωροφύλακα» και να έχει την άποψη της, αρκεί να είναι διαβασμένη! Στο εν λόγω κείμενο, μόνο ενημέρωση δεν είδαμε, παρά μόνο διάθεση «αγροφύλακα» προς προστασία ξένων χωραφιών που εμάς -την πλέμπα- καθόλου δεν μας αφορούν! Καταρχήν πήρε ψευδή είδηση από ρυπαρή φασιστική εφημερίδα, που τα δικαστήρια με αποφάσεις τους έχουν κατακρημνίσει και την ανακύκλωσε, τάχα γιατί έπεσε πάνω της γκουγκλάροντας, μιας και ελάχιστα γνωρίζει για την Ελλάδα, λες και είναι γέννημα θρέμμα Λουξεμβούργου. Αυτό πια με την σύνταξη από τον νεκρό της, σπουδαίο πατέρα και πως παρανόμως την έπαιρνε η Έλενα Ακρίτα, έχει γίνει πλέον χυδαίο.  

Λογοτεχνική κριτική για τον τίτλο «Τα τάπερ της Αλίκης»

Η αρθρογράφος ακόμα αγνοεί πως δεν έχει γράψει μόνο ένα βιβλίο η Έλενα Ακρίτα, «Τα τάπερ της Αλίκης», αλλά και άλλα, εξίσου  ευπωλητα, όπως τα  πιο πρόσφατα «Το Μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας», «Φόνος 5 αστέρων». Απλώς γκουγκλάροντας και εμείς σαν την αρθρογράφο βρήκαμε και τα άλλα της -αλλά φαίνεται έχουμε μαγικές ικανότητες εμείς στο απλό πάτημα του κουμπιού «enter»- όπως τα  «Από την Έλενα με χαμόγελο», «Ραντεβού με την Έλενα», «Η Έλενα στη χώρα των θαυμάτων», «Η διαθήκη», «Τα φλου», «Γόβα στιλέτο», «Γεννήθηκα ξανθιά», «Και οι ξανθιές έχουν ψυχή», «Χτυποκάρδια στο κρανίο», «Το Μήλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο»! Το ότι δε τα διάβασε η αρθρογράφος, αλλά εκφράζει ελαφρώς απαξιωτικη άποψη,  είναι δικό της πρόβλημα στη μη λογοτεχνική της ενημέρωση. Και Ντοστογιέφσκι μπορεί να μην έχει διαβάσει και να γελάει γιατί της φαίνεται αστείο το «Καραμαζώφ» σε τίτλο, αλλά δεν είναι μάλλον για μετρήσουμε τη λογοτεχνική της γνώση λες και είναι ο Παντελής Μπουκάλας ή ο Ηλίας Μαγκλίνης και σαφέστατα δεν περίμενε αυτην ο Ντοστογιέφσκι για να αξιολογηθεί απ την ανθρωπότητα. Και ούτε η Έλενα Ακρίτα…

Μη διαβάζοντας εφημερίδες

Η αρθρογράφος, ακόμη, επαναλαμβάνει ξανά πως περίμενε από ένα διαδικτυακό βιογραφικό για να δει την επιρροή και την επίδραση ενός δημόσιου γραφιά, που ζει στην ίδια εποχή με εκείνη. Δεν ξέρει για την Ακρίτα και τον Ταχυδρόμο, ούτε τα Νέα; Ούτε από Το Βήμα, το Έθνος, το Έθνος της Κυριακής; Και αν δεν τα ξέρει όλα αυτά, τότε, γιατί επιμένει να το κουράζει και να γράφει άρθρα, άποψη και να δημοσιογραφεί; Δε τ αφήνει σε κανέναν ειδικό σαν την Έλενα για παράδειγμα;  

Βλέποντας μόνο Σεφερλή και τη «γυναίκα του Άδωνη» στην τηλεόραση

Το τελείωμα στο κείμενο της αρθρογράφου, όλο γιρλάντα αναφέρει «πόσο κουτό είναι να κατηγορείς τον κωμικό Σεφερλή για trash όταν η συνεισφορά σου στον τηλεοπτικό πολιτισμό είναι «Ο πιο αδύναμος κρίκος;». Επειδή μάλλον είναι θεατής αποκλειστικά της δουλειάς του Σεφερλή, λοιπόν, θα όφειλε να μάθει, πριν γράψει, πως η Ακρίτα στην τηλεόραση δεν έχει κάνει μόνο τον Αδύναμο Κρίκο -αξιόλογο παιχνίδι γνώσης και διασκεδαστικό! Πάλι, μπορεί να το μπερδεύει με το κατάπτυστο προϊόν της «συζύγου του Άδωνη» όπως αναφέρει για παράδειγμα! Θα επρεπε ίσως, η αρθρογράφος να δει τις εκπομπές συνεντεύξεων της Έλενας Ακρίτα στην παλιά δημόσια τηλεόραση, το «Φώτα πορείας», ως υποδειγματική δημοσιογραφική δουλειά. Και από έναν επαγγελματία διαβασμένο και ενημερωμένο και όχι με έρευνα από ένα «γκουκλάρισμα» στο διαδίκτυο!

Η Έλενα Ακρίτα για να ναι αριστερή δεν πρέπει ούτε να το μυρίσει το χαβιάρι. Άραγε το αβγοτάραχο Μεσολογγίου, επιτρέπεται;

Τέλος, απρεπώς, ανακατεύονται οι γονείς, ο Λούκης Ακρίτας -που ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι κάτι αρθρογράφοι ως δημοσιογράφο, λογοτέχνη, αγωνιστή για ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη και πολεμιστή για την Ελλάδα, στον Ελληνοϊταλικο πόλεμο!- και η Σύλβα -κόρη του Κωνσταντίνος Γιαβάσογλου, γερουσιαστή του Ελευθέριου Βενιζέλο και υπουργού για τους Πρόσφυγες, με την ίδια στον αντιδικτατορικό αγώνα, με καταδίκη από στρατοδικείο για φυλάκισής δέκα χρόνων! Στους γονείς δεν υπάρχει καμία αναφορά στις δράσεις, στους αγώνες, στη αφοσίωση τους σε κοινωνικούς σκοπούς, στην πολιτική του καθαρότητα, αλλά μόνο για να αναφερθεί  πως η Έλενα «είναι αριστερή του χαβιαριού»! Και άσε την ίδια, για λίγο κατά μέρους! Αυτοί οι γονείς χαβιάρι φρόντισαν να εξασφαλίσουν στο παιδί τους; Γιατί για τα παιδιά των άλλων, φρόντισαν να προφυλάξουν ανθρωπιστικές κατακτήσεις, αισιόδοξες προοπτικές, πίστη στους ανθρώπους και στην ενδυνάμωση  των κοινωνικά αδικημένων. Όμως για να έχουμε και καλό ρώτημα, για να ναι αριστερή τι θα πρεπει να τρώει η Έλενα Ακρίτα; Φασολάδα με κρεμμύδι στουμπιστό; Μαμαλίγκα αιτωλοακαρνανική; Φρυγαδέλια; Αβγοτάραχο Μεσολογγίου;

Σε ποιο προάστιο να ζουν οι αριστερές και τι χρώματα παπούτσια επιτρέπεται να φοράνε…

Ως μη «αριστερά» παρ ότι κόκκινα, στηλιτευθήκαν ακόμα και τα παπούτσια της Έλενας Ακρίτα απ την αρθρογράφο, που τα φόραγε στη διαδήλωση για τα ανθρωπινά δικαιώματα του Δημάκη. Και τονίστηκε πως μένει στη Φιλοθέη. Και για να χει άποψη σε ποιο προάστειο της επιτρέπει η αρθρογράφος, να μένει; Και τι χρώμα παπούτσια θα πρότεινε ας πούμε ένα «γυναικείο σάιτ», ως κατάλληλο για διαδηλώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Μπεζ; Γκρι; Ουδέτερη σαγιονάρα; Ξύλινο τσόκαρο; Και για να καταλάβουμε, μπας και ενέχεται σε αμοιβές με δημόσια λεφτά η Ακρίτα; Πηρέ τίποτα παχυλές αμοιβές ως κρατική λειτουργός, βουλευτής, ευρωβουλευτής και σε τίποτα κυρεβνητικες επιτροπές; Η μήπως δούλευε ατέλειωτες εργατοώρες σε δημσοιοσιογραφιεκς αίθουσες; Έγραψε σενάρια με τρέλες τηλεθεάσεις; Βιβλία με πωλήσεις;  Και συχωρήστε με αλλά αυτή τη πορεία της την ξέρει όλος ο λαός -για μας- ή η πλέμπα -για σας κυρία αρθρογράφε! Και ξανά, καλυτέρα αριστερή και χορτασμένη στα Βορειά Προάστεια, πάρα από το τροτσκιστικό ΠΑΣΟΚ, διαιωνισμένη στη Νέα Δημοκρατία, όχι του κ. Μητσοτάκη, αλλά παρέα με τον Μπογδάνο! Α! Και ακόμα, όσον αφορά τον τίτλο του πολύκροτου κομματιού, που δεν είχε τίποτα να πει, παρά να κάνει επίθεση σε μια απ τους καλύτερους, ή εκείνη που φοβούνται κάποιοι πολύ, λοιπόν, καλύτερα χωροφύλακας, παρά διμοιρίτης των ΜΑΤ για όποιον τολμάει να μη πάει με τα νερά της εκάστοτε εξουσίας!