Σοφία Νικολάου: Όταν η γραμματέας έπαθε… «Πολάκη»!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

Στην Βουλή κατά κανόνα, τα τελευταία χρόνια, μετά την ταλαιπωρία όλου του ελληνικού λαού και του πολιτικού συστήματος με τα μνημόνια, με εξαίρεση τα σόου της Χρυσής Αυγής, τα πράγματα είναι πιο ήρεμα. Αλλά υπάρχουν και μερικές στιγμές, στις οποίες η Βουλή δεν είναι απλά ένα πεδίο στείρας αντιπαράθεσης. Κι οι διαφορές, οι καθαρά πολιτικές διαφορές, αναδεικνύονται. Κι αυτό είναι κι η πεμπτουσία της δημοκρατίας διότι μαζί μπαίνουν μπροστά κι οι κόκκινες γραμμές. Δεν θα σταθώ στον ήπιο τσακωμό Γεραπετρίτη – Μάρκου στο νομοσχέδιο Κεραμέως. Ούτε στο γεγονός ότι εσχάτως η Θεοδώρα Τζάκρη έσφαξε με το γάντι τον εθνικό μας τραπεζίτη. Θα σταθώ, όμως, σε μία άλλη γυναίκα, που η ύπαρξή της  συνδέθηκε με την ιστορία του κρατούμενου, Βασίλη Δημάκη και το δικαίωμα ζωής και θανάτου. Μιλώ για τη νομικό, Σοφία Νικολάου, η οποία ήρθε στη Βουλή, για να ενημερώσει τους βουλευτές στην Επιτροπή Παρακολούθησης   των Αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Όταν άναψαν τα αίματα, πιθανώς να νόμιζε ότι μπήκε σε καφενείο ή στο σπίτι καμιάς φίλης της και μάταια προσπάθησε να την προστατέψει από τον εαυτό της, κρατώντας διακριτικά τα προσχήματα, ο πρόεδρος της Επιτροπής, Μάξιμος Χαρακόπουλος. Το ύφος κι η αναίδειά της έκανε έξω φρενών, όχι μόνο βουλευτές της αντιπολίτευσης αλλά κι όσους είχαν την ευκαιρία να παρακολούθησαν τη συζήτηση.

«Έχετε πάθει Πολάκη;»

Η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, η οποία ατύχησε να μην εκλεγεί στο Κοινοβούλιο, στην πάλαι ποτέ Α΄ Αθηνών φέρθηκε με απίστευτη απρέπεια, αγένεια και ειρωνεία, απέναντι σε βουλευτές κυρίως της μείζονος και λιγότερο της ελάσσονος αντιπολίτευσης, φωνάζοντας  «έχετε πάθει Πολάκη;». Σαφώς οι άνθρωποι δεν είναι ρομπότ κι η ίδια φαινόταν συναισθηματικά φορτισμένη.  Αυτό της δίνει ένα ελαφρυντικό. Η ίδια αποκάλυψε δίχως να το αντιληφθεί ότι τελικά αυτό που τόσον καιρό την κατηγορούσαν κι ο ΣΥΡΙΖΑ και κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ25: Ό, τι ήταν τιμωρητική τελικά η μεταφορά του κρατούμενου Δημάκη στις φυλακές Γρεβενών, επειδή ξεσήκωσε τους συγκρατούμενούς του, για τα ελλιπή μέτρα, που πάρθηκαν για τον κορωνοϊό. Η ίδια ανέφερε πως ο Δημάκης είχε πει ψέματα και ξεσήκωσε τους κρατούμενους, λέγοντας πως θα πεθάνουν σαν τα ποντίκια, λόγω του κορωνοϊού, σημειώνοντας ότι υπήρχε κρούσμα. Η ίδια ανέφερε  ότι εξαιτίας της στάσης του, σταμάτησαν να παράγουν τρόφιμα οι κρατούμενοι στον Κορυδαλλό με αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς φαγητό, ενώ ξέσπασαν ταραχές σε άλλα δυο σωφρονιστικά καταστήματα, για τις οποίες στοχοποίησε από μεριάς της τον Δημάκη, δίχως καν να εξετάσει την υπόθεση.  Εν ολίγοις , ένας μόνο κρατούμενος κατόρθωσε να ξεσηκώσει 3 φυλακές.

Προφανώς, ο Δημάκης είναι ο σούπερμαν των φυλακών. Η ίδια υποστήριξε ότι εξαιτίας των αυστηρών μέτρων, που έλαβε, δεν είχαμε προβλήματα με τον κορωνοϊό ενώ εγκάλεσε εμμέσως πλην σαφώς τους βουλευτές της αντιπολίτευσης ότι θα ήθελαν ενδεχομένως να έχουν κάποιο θύμα από κορωνοϊό οι φυλακές, για να το πουλήσουν στην εκλογική τους πελατεία. Υποστήριξε πως δεν είχαμε θύματα στις φυλακές, επειδή πήρε πολύ αυστηρά μέτρα και οι κρατούμενοι δεν έβλεπαν τις οικογένειές τους και κόπηκαν οι άδειες. Ναι, ομολογουμένως δεν υπήρχε τόσο μεγάλος συνωστισμός κι οι μεταγωγές γίνονταν με το σταγονόμετρο κι υπήρξαν μέτρα. Θέλοντας και μη οι κρατούμενοι το δέχτηκαν.  Αλλά είναι γελοίο καν ως επιχείρημα, να το επικαλείται, όταν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι κάθε μέρα πηγαινοέρχονται στα σπίτιά τους και θα μπορούσαν να μεταφέρουν τον ιό, λόγω της επαφής με το συγγενικό τους περιβάλλον.

Οι αντιδράσεις των εκπροσώπων των κομμάτων

Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης ήταν φυσιολογικό να την εγκαλέσουν για τη στάση της, αφού ένας άνθρωπος κόντεψε να πεθάνει από απεργία πείνας και δίψας. Της ζήτησαν να τους πει τι συνέβη με έντονο είναι η αλήθεια ύφος.  Η κ. Νικολάου βγήκε στην αντεπίθεση, κάνοντας αντιπαραβολή στοιχείων, σε σχέση με τις κυβερνητικές θητείες ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρούσε πως τα στοιχεία θα τη δικαίωναν,  αλλά άρχισε να ξιφουλκεί περί δικαίων κι αδίκων κι  όποιον πάρει ο Χάρος. Κατάφερε, η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής εξιστορώντας γεγονότα με τον Βασίλη Δημάκη να βγάλει μόνη της στην κυριολεξία τα μάτιά της και διαπιστώθηκε ότι όντως ο κρατούμενος είχε δίκιο να μιλά για τιμωρητική μεταγωγή. Αν ήταν άλλος στη θέση του Σπύρου Λάππα, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Καρδίτσας, τομεάρχη Δικαιοσύνης, ο οποίος κατήγγειλε την προκλητική στάση της, θα είχε πάρει την κοινοβουλευτική ομάδα και θα είχε αποχωρήσει. Γιατί σαν να μην έφταναν όλα αυτά προκλητικά διεκδίκησε να της ζητήσουν συγγνώμη, όσοι βουλευτές την αμφισβήτησαν για την υπόθεση Δημάκη, λες και είχε η χάρη της, το αλάθητο του Πάπα ενώ ένας άνθρωπος κόντεψε να πεθάνει.  

Ο Γιώργος Ψυχογιός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κορινθίας, αναπληρωτής τομεάρχης για το Μεταναστευτικό την έβαλε με παροιμιώδη ηρεμία αλλά με μία έκφραση στη θέση της. Ο Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης την πρόγκηξε για όσα έχουν συμβεί επί των ημερών της. Η βουλευτής, Μαρία Κομνηνάκα, από το ΚΚΕ, Λέσβου της υπέδειξε ευγενικά και  νομικά και πολιτικά το λάθος της. Μάταια. Η γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25, Φωτεινή Μπακαδήμα την παράτησε σύξυλη καταγγέλλοντας τη στάση της στην Επιτροπή Παρακολούθησης των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Παρά την κοινωνική κατακραυγή για την τιμωρητική της στάση απέναντι στο δίκαιο αίτημα του Βασίλη Δημάκη να συνεχίσει τις σπουδές του, οδηγώντας τον στα πρόθυρα του θανάτου και την προσπάθεια «δολοφονίας χαρακτήρα», η ΓΓ Αντεγκληματικής Πολιτικής, στη συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης των Αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, παρουσίασε μια ειδυλλιακή, σε σχέση με τη ζοφερή πραγματικότητα, εικόνα για τις συνθήκες στις ελληνικές φυλακές. Η κα Νικολάου, εμφανώς εκνευρισμένη, δε δεσμεύτηκε ουσιαστικά για βελτίωση των άθλιων συνθηκών ή της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (π.χ. φυλακές Χανίων, Νιγρίτας, Κορυδαλλού, Θεσσαλονίκης), για αποσυμφόρηση των φυλακών ή αποτροπή δολοφονιών, αυτοκτονιών κι εξεγέρσεων (πχ Χαλκίδα, Λάρισα, Θήβα) ούτε αιτιολόγησε την επιλογή μη ενεργοποίησης της ΠΝΠ πρόληψης κατά του κορωνοϊού, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή κρατουμένων και υπαλλήλων», ανέφερε μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή της η κ.Μπακαδήμα.  

Οι βουλευτές είναι εκλεγμένοι απ τον λαό, η κυρία Νικολάου όχι

Ανεξαρτήτως, πεποιθήσεων, οι βουλευτές- με εξαίρεση τους του Επικρατείας – είναι εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό. Δεν είναι παιδιά του νηπιαγωγείου, για να τους κουνά το δάχτυλο, κάθε κυρία Νικολάου, που ξεπέρασε κάθε όριο ευπρέπειας. Κι αν αυτό το ύφος και το ήθος που την ακολουθεί, πως περιμένει ειλικρινά να πετύχει στο έργο της στις φυλακές, όση δουλειά κι αν κάνει; Η ίδια παινεύτηκε πως ξεβρόμισε τον τόπο με τις 3.000 μυοκτονίες, στις φυλακές Ναυπλίου,  όταν της έκαναν κριτική, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για τις συμβάσεις, που καλύφθηκαν υπό το πέπλο Νομοθετικού Περιεχομένου. Υπεραμύνθηκε λέγοντας ότι θα έκανε τέσσερις μήνες, αν πήγαινε σε διαγωνισμό, και θα χανόταν πολύτιμος χρόνος εν καιρώ κορωνοϊού κι ότι έχει υπογράψει κι άλλες.

Ηλεκτρικές καρέκλες

Η θέση γραμματέα της Αντεγκληματικής Πολιτικής δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κι ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης σαλαμοποίησε την κατάσταση, εντάσσοντας την Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής, αντί για το υπουργείο Δικαιοσύνης, που είναι ο φυσικός του χώρος, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου είμαστε μέλη, η αντεγκληματική πολιτική περνά από τη Δικαιοσύνη. Ο υπουργός Δικαιοσύνης είναι εκείνος, που συμμετέχει στα διεθνή φόρα για την αντεγκληματική πολιτική κι έχει κρεμάσει έναν από τους πιο σοβαρούς πολιτικούς της ΝΔ, τον Κώστα Τσιάρα,  για χατίρι του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και ταυτόχρονα και τη χώρα, η οποία είναι διχασμένη προσωπικότητα, όταν είναι σε εξέλιξη διακρατικές συμφωνίες για ποινικά κι αστικά αδικήματα.  Η συγκεκριμένη καρέκλα του γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής, είναι από τις θεωρούμενες ηλεκτρικές. Αφορά διαχείριση διαφορετικών κι όχι εύκολων προσωπικοτήτων. Αφορά συμφέροντα, που υπάρχουν, μέσα στις φυλακές και διοικητικές δομές, στις οποίες θα έπρεπε να υπάρχουν αλλαγές. Αλλά αν κάποιος θεωρεί πως εκτίει ποινή, γιατί δεν αντέχει τις ευθύνες της θέσης, ανοιχτός είναι ο δρόμος, για άλλον γενικό γραμματέα με σάκο του μποξ τον Νίκο Παρασκευόπουλο.

Εγκληματικότητα και φτώχεια

Η Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής αφορά διαχείριση ενός κομματιού της κοινωνίας, που έχει φτωχούς, μετανάστες, τοξικομανείς, ανθρώπους με διαφορετικές πολιτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, άτομα με ιδιαιτερότητες, ρατσιστές, εγκληματικές προσωπικότητες, που ταυτίστηκαν στα παιδικά τους χρόνια, με άσχημα, βίαια ή ανώριμα  γονεϊκά πρότυπα  κ.ά.. Έχει βιαστές, φονιάδες, μπράβους. Αφορά εγκλήματα λευκού κολάρου, πλούσιους που ήθελαν να γίνουν παραπάνω πλούσιοι κ.ά. Αφορά ανθρώπους, που μιλούν διαφορετικές γλώσσες κι υπάρχει καχυποψία. Αφορά κι ανθρώπους, που μπορεί να είναι αθώοι αλλά την πλήρωσαν γιατί δεν είχαν να πληρώσουν έναν καλό δικηγόρο. Έπεσαν σε έδρα, που δεν άκουγε, τα στοιχεία ταίριαζαν και δεν πολυέψαξε και κανείς την υπόθεσή τους. Απ΄ όλα έχει ο μπαξές.

Φυλακές και προβλήματα

Οι φυλακές έχουν παραπάνω δυσκολίες, από την υπόλοιπη κρατική διοίκηση, η οποία βασίστηκε διαχρονικά σ΄ ένα κομματοκεντρικό και συντεχνιακό σύστημα και όχι σε μία κατανομή ανθρώπινων πόρων, ανάλογα με τις ανάγκες. Και σαφώς οι φυλακές δεν είναι Κολέγια ούτε μοναστήρια. Αλλά για να λύσεις αυτά τα προβλήματα, πρέπει πρώτα απ΄ όλα να νοιάζεσαι για τους ανθρώπους, στους οποίους απευθύνεσαι. Να ξέρεις το πρόβλημα. Να ξέρεις πως για να φτάσει ένας κρατούμενος σε απεργία πείνας μπορεί να τον έχει σκάσει πιο πριν η διοίκηση των φυλακών. Να μη μετράς με το 1/3 ή τα 2/3 θεωρώντας τους άλλους κρατούμενους ως καμένα χαρτιά. Να θες να κάνεις αλλαγές, όχι μόνο για τη βελτίωση της αποθήκης ψυχών, αλλά για να πάρουν εφόδια ώστε να γίνουν υπεύθυνοι κι αξιόλογοι πολίτες. Οι φυλακές και προβλήματα κι είχαν κι έχουν. Έξω από κάθε πλαίσιο ή έρευνα, που θέτουν οι ανθρωπιστικές επιστήμες, η γραμματέας θέλει να πιστεύει ότι αυστηροποιώντας το πλαίσιο και ψάχνοντας μόνο για αυτοσχέδια μαχαίρια και κουμπούρια θα λύσει το πρόβλημα. Όταν υπάρχουν συμμορίες μέσα στις φυλακές κι ο άλλος φοβάται για τη ζωή του και μαχαίρια θα έχει και κουμπούρια. Όταν φοβάται μην τον βιάσουν θα αμυνθεί. Όταν γίνεται χαμός, στην ουρά για την τηλεκάρτα, θα έχει κινητό τηλέφωνο. Όταν ένας άνθρωπος είναι κλεισμένος από το πρωί ως το βράδυ μέσα, με συγκάτοικους, που δεν αντέχει, οι φασαρίες είναι δεδομένες.

Μείναμε 2 μήνες με τον κορωναϊό , ως κοινωνία, μέσα στα σπίτιά μας, κι όχι στα καμαράκια 2*2  και λαλήσαμε. Παραμιλάγαμε, όταν βγαίναμε έξω, ενημερώνοντας  έναν τηλεφωνικό αριθμό, ενώ ήμασταν στα σπίτιά μας, αγοράζαμε τα προϊόντα που θέλαμε, τρώγαμε αυτά, που θέλαμε, κι ήμασταν με το σύζυγο, τα παιδιά μας. Κατάλαβε άραγε, ποιους ανθρώπους έχει υπό την εποπτεία της;  Κατάλαβε ότι είναι εκτός θέματος όταν λέει πως δεν κόλλησε κάποιος στις φυλακές εξαιτίας της; Σταμάτησαν οι  σωφρονιστικοί υπάλληλοι να πηγαινοέρχονται στα σπίτιά τους; Οι ψυχολόγοι, οι κοινωνικοί λειτουργοί, οι αστυνομικοί;

Χολή και ελλιπής μνήμη

Μηδένισε το κοντέρ κι έβγαλε μόνο χολή, απέναντι στην αντιεγκληματική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έφτιαξε για πρώτη φορά αξιοπρεπείς χώρους υποδοχής στις φυλακές για τις συναντήσεις γονέων – παιδιών. Δρομολόγησε το γεωπονικό πρόγραμμα στον Ελαιώνα κι έδωσε μία μεγάλη έμφαση στους τοξικομανείς, τους οποίους η ΝΔ έκαψε με τη νέα διοίκηση στο ΚΕΘΕΑ και την κάμψη του αυτοδιοίκητου. Λάθος του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν το ζήτημα με το Αυτόφωρο, για τη μικροεγκληματικότητα. Και πρέπει να διορθωθεί. Αλλά ξέχασε η κ. Νικολάου ότι λόγω της μη αποσυμφόρησης των φυλακών, είχαμε το θέμα των προστίμων, γιατί κι επί των ημερών της σαν  τις σαρδέλες είναι οι κρατούμενοι.

Δεν τρώνε με χρυσά κουτάλια. Κι εδώ θα πρέπει να μνημονεύσουμε τον αείμνηστο Βαγγέλη Γιαννόπουλο, που έμεινε στην ιστορία για τη φράση του για το «κωλόσπιτο» αλλά όχι για τη σπουδαία και πρωτοποριακή για την εποχή μεταρρύθμισή του, ως υπουργός Δικαιοσύνης.  Είναι στα όρια της πολιτικής ηλιθιότητας να κατηγορεί η νυν γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν έβγαλε οικοδομικές άδειες κι είναι παράνομα τα κτίσματά τους ενώ είναι γνωστό σε πολλών φυλακών τα κτίρια δεν ζουν ούτε τα εγγόνια, των ανθρώπων, που τις έφτιαξαν.

Τσουβάλιασμα κι αναίδεια

Το ελληνικό κοινοβούλιο έχει πολλά προβλήματα.  Κι η δημοκρατία μας είναι  πρόσφατη  και ταλαιπωρημένη, από τα οικονομικά προβλήματα, τις πτωχεύσεις, τον τουρκικό παράγοντα, τις δικτατορίες αλλά κι από επίορκους αξιωματούχους.  Αλλά οι βουλευτές δεν είναι ίδιοι. Και ευτυχώς, που δεν είναι ίδιοι. Κι ευτυχώς, που έχουμε δημοκρατία, για να μη διαλέγουμε όλοι τους ίδιους. Κι ευτυχώς, που μπορούμε να μην τον ξαναψηφίσουμε κάποιον και να τον στείλουμε σπίτι του. Ο κόσμος πολλές φορές δυστυχώς, επειδή έχει περάσει πολλά τα τελευταία χρόνια τσουβαλιάζει τους πάντες. Τσουβαλιάζει κόμματα, τσουβαλιάζει αρχηγούς, τσουβαλιάζει πολιτικές, τσουβαλιάζει κυβερνητικούς αξιωματούχους, τσουβαλιάζει βουλευτές. Υπάρχουν οι άνθρωποι, που πλήγωσαν το δημοκρατικό πολίτευμα, υπάρχουν άνθρωποι, που υπάρχει γενικευμένη καχυποψία για τα έργα και τις ημέρες τους, υπάρχουν πολιτικοί, που αδιαφορούν, υπάρχουν πολιτικοί τεμπέληδες, υπάρχουν πολιτικοί, οι οποίοι πραγματικά δουλεύουν συστηματικά πάνω στους τομείς, που τους έχουν δώσει τα κόμματα, υπάρχουν πολιτικοί, που φέρνουν μεταρρυθμίσεις και λύνουν συλλογικά αιτήματα. Υπάρχουν πολιτικοί, που νοιάζονται για τον κόσμο κι όχι μόνο για τη θεσούλα τους αλλά υπάρχουν κι αυτοί, που είναι καλοί άνθρωποι, αλλά δεν κάνουν γι΄ αυτήν τη δουλειά. Αν αποφασίσει λοιπόν ποτέ η κ. Νικολάου, να κατέβει ξανά στον πολιτικό στίβο και καταφέρει και την ψηφίσουν, γιατί το Κοινοβούλιο δεν το σεβάστηκε, να θυμάται ένα πράγμα: ό, τι μερικούς από τους ανθρώπους με τους οποίους ήρθε σε αντιπαράθεση ή έφερε σε δύσκολη θέση, θα ντρέπεται να τους κοιτάξει στα μάτια.  Αλλά αυτοί τουλάχιστον, έχουν το δικαίωμα να της το λένε κατάμουτρα ή και ν΄ αποχωρούν. Ενώ οι κρατούμενοι;