Στης Julie Makris το μπροστινό μπαλκόνι, στη Φλόριντα, ξεκουράζονται παραδείσια πουλιά και στην πίσω αυλή κολυμπάν δελφίνια

ΑΠΟ ΤΗΝ JULIE MAKRIS

Μια φορά και έναν καιρό ο Χουάν Πόνθε ντε Λεόν, περήφανος Ισπανός με δίψα για εξερευνήσεις και κατακτήσεις, συνδέθηκε με το όραμα του Χριστόφορου Κολόμβου για νέες ηπείρους και καινούργιους θαλάσσιους δρόμους και τον συνόδευσε, στα 1493 στο δεύτερο ταξίδι του. Γνώρισε μεγαλεία, έγινε κυβερνήτης του εξωτικού Αγίου Δομίνικου, απέκτησε χρυσό και φήμη και γνώρισε περιπέτειες και τόπους μαγικούς. Έψαχνε πάντα να βρει την Πηγής της Νεότητας, πιστεύοντας στις ιστορίες των παλαιών του Πουέρτο Ρίκο. Και όλο ταξίδευε και όλο γύρευε το μαγικό νερό. Ώσπου στα 1513 αποβιβάσθηκε στα δυτικά παράλια της Φλόριντας και αντί για την Πηγή της Νεότητας,  βρήκε την ηλιόλουστη γη και επειδή ήταν Κυριακή του Πάσχα, που από τους Ισπανούς ονομάζεται «Αγία Ημέρα των Λουλουδιών», την ονόμασε «Ανθισμένη».

Οι ντόπιες φυλές των Καλούσα, Τεκουέστα, Τιμουκάν, και Τοκομπάγκο, που ζούσαν στην χρυσαφένια γη, με τα πράσινα θαλασσινά νερά και λογίων δέντρα και λουλούδια, δεν χάρηκαν που είδαν τον Ισπανό κατακτητή και αντιστάθηκαν, τόσο που και τον πλήγωσαν και τον έκαναν να φύγει απ τη δική τους, την καταδική τους Ανθισμένη. Ο Χουάν Πόνθε ντε Λεόν κατέφυγε στην Κούβα, όπου πέθανε από τα τραύματά του, μη βρίσκοντας ποτέ του την Πηγή της Νεότητας. Η Φλόριντα όμως, μένει εκεί μεθυστική, πανέμορφη, με τον πιο παράξενο σε αποχρώσεις ουρανό στο δειλινό και στην αυγή, με όλα τα πορτοκαλί, τα μοβ, τα ροζ και τα διάφανα γαλάζια, χρώματα, που βάζει ο νους και αναγνωρίζει το μάτι.

Η Julie Makris, έχει ένα σπίτι μες στη θάλασσα. Στη πίσω της αυλή, τα πρωινά χορεύουν δελφίνια και στο μπροστινό της μπαλκόνι λογιών πουλιά, ξεκουράζονται απ τα πετάγματα τους. Ο κόσμος είναι όμορφος εκεί. Και η Julie τον βλέπει κάθε μέρα κανονικά και μέσα απ τον φωτογραφικό της φακό…