Όσκαρ 2020: Γιατί δε μας συγκινεί πια η άλλοτε σαγηνευτική βραδιά

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

Ταρατατζούμ! Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες και για τα Όσκαρ του 2020, προβλέψιμα, και χωρίς καθόλου σασπένς, με ταινίες που δεν είναι κι απ αυτές που μας σημαδέψαν στην μυθολογία της εικόνας και με τη βραδιά κάθε χρόνο να χάνει τηλεθέαση και να μοιάζει να αφορά μόνο τους δημοσιογράφους που καλύπτουν την ύλη τους. Οι υποψηφιότητες λοιπόν αφορούν τρεις ταινίες ξανά, τον Joker με 11 υποψηφιότητες, το «Ιρλανδός» και το «Κάποτε στο Χόλυγουντ» με 10 υποψηφιότητες. Ένας υποτίθεται σασπένς δίνει η διπλή υποψηφιότητα της Σκάρλετ Γιόχανσον που διεκδικεί Οσκαρ α’ Γυναικείου Ρόλου με την απόλυτα πληκτική ταινία «Ιστορία γάμου» και το Όσκαρ β’ Γυναικείου Ρόλου με την ταινία που δεν είδαμε «JoJo Rabbit». Και αναμένεται ξανά, η κατρακύλα της τηλεθέασης και η αδιαφορία του κοινού, να ξεπεράσει την περσινή. Γιατί λοιπόν, δε μας συγκινούν,  πια τα Όσκαρ;

Θαμπωμένοι σταρ, 3 ταινίες για όλα τα Όσκαρ

Δεν ήταν ποτέ τα Όσκαρ εγγύηση για υψηλή κινηματογραφική τέχνη αλλά, όσο να ναι, είχαν θέαμα τουλάχιστον στην απονομή. Πραγματικές διασημότητες, υπερθέαμα, πληθώρα ταινιών για υποψηφιότητες και όχι τρεις ταινίες με 11 υποψηφιότητες η κάθε μια. Ούτε καν καλό τηλεοπτικό σόου δεν βλέπουμε, με τους παρουσιαστές χωρίς λάμψη και χιούμορ πότε να υπάρχουν και πότε να εξαφανίζονται και αμήχανοι περαστικοί να συνδέουν ένα χωρίς κέντρο θέαμα, χαλώντας τον μύθο, όπου το ταλέντο των παρουσιαστών και των συντελεστών διασώζει στα μάτια μας ένα στημένο παιχνίδι, με χιούμορ, έξυπνο διάλογο, χορογραφίες, εμπνευσμένες συναντήσεις, τραγούδια στημένα κινηματογραφικά. Είναι και αυτή η εποχή απομυθοποίησης, με το Χόλυγουντ να αδυνατεί να συντηρήσει το μύθο του, μπροστά στο διαδίκτυο, το you tube, τις ιντερνετικες πλατφόρμες και τις παραγωγές του, με αυτή την τηλεοπτική νέα πραγματικότητα να σαρώνει τα πάντα. Σε εποχές επανορισμού της εικόνας, της ταχύτητας της, της διήγησης της ιστορίας, του χρόνου της, του τόπου της, η υπερπομπώδης, επίδειξης πλούτου, καρναβαλίστικη κάποτε, παρέλαση με ρούχα σινιέ δανικά από υπό χρεοκοπία οίκους μόδας, στημένες συγκινήσεις και κλάματα, μοιάζει πιο αδιάφορη από ποτέ, αν όχι και ενοχλητική, με τους σταρ να αποζητούν και αυτοί, την επιρροή στο διαδίκτυο, μέσα από δήθεν αυθόρμητες selfies στα κοινωνικά δίκτυα. Η ακαδημία κινηματογράφου μοιάζει να τα χει χάσει μπροστά στην επέλαση του Netflix και στην πρωτοφανή επιτυχία σειρών ή ταινιών στις διαδικτυκτιακές πλατφόρμες, αδυνατώντας να συμβαδίσει με την εποχή και να υπερασπιστεί τον κομβικό της ρόλο στη διαμόρφωση του κινηματογραφικού τοπίου, που η ουσία του σινεμά βρίσκεται υπό αμφισβήτηση και χρειάζεται επαναπροσδιορισμό.

Πιο σταρ οι Καρντάσιαν ή ο Τζέιμς Τσαρλς

Τα Όσκαρ, εκτός από την εμφάνιση των απρόσιτων στην καθημερινότητα σταρ, που έχει καταστρατηγηθεί από το internet και οι βραβευμένες του περσόνες ανεβάζουν φωτογραφίες τους άβαφες ή πουλώντας δονητές και συνταγές μαγειρικής, βάσισαν το μύθο τους  και στην αξία των βραβευμένων ταινιών ή στη σαγηνευτική γοητεία των πρωταγωνιστών τους που σήμερα, θαμπώνει μπροστά στην επιρροή των Καρτάνσιαν ή του  17χρονου makeup artist και δημοφιλή YouTuber, Τζέιμς Τσαρλς, που  έγινε το νέο πρόσωπο της CoverGirl.