Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ με το χυδαίο πνεύμα

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΌΛΚΑ

«Κακός είναι ο άνθρωπος που του αρέσει να ντροπιάζει τους άλλους» – Φρίντριχ Νίτσε

Έπαρση, αλαζονεία, εγωκεντρισμός, αδιαφορία για τον κόσμο εκτός πλατό, παρά σαν σχήμα συναισθήματος για το θεαθήναι και για αυτό το κοινό, που υπολογίζεται μόνο όταν είναι νούμερο τηλεθέασης!

 Κοροϊδία, παντογνωσία, επιθετικότητα, μισογυνισμός, χαβαλές, σχόλια για το ποια είναι κατάλληλη για μάνα, ποιος είναι ακατάλληλος για πατέρας γιατί δεν είναι ετερόφυλος, πλάκες πρόστυχες σε θέματα που αφορούν την γυναικεία υγιεινή, υποτίμηση και προσβολή γυναικών που δεν είναι των προδιαγραφών σε κιλά, ξανθά μαλλιά, νεαρή ηλικία, ύψος, ύφος ντύσιμο Τζούλιας Αλεξανδράτου, παλιά όταν έκανε καριέρα στο σινεμά, πλακίτσες για μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα -όχι τη δικιά του διότι είναι και οπαδός!- και μια κυρία που είχε οίκο ανοχής στην επαρχία και ήταν χορηγός τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας. Και όσον αφορά τον  μισογυνισμό του, αν αυτός ο πανάρχαιος βασίζονταν στο ότι για να κερδίσει τον σεβασμό μια γυναίκα, επρεπε μέσα από τη συμπεριφορά της και την υπακοή της χωρίς να  αποτελεί φυσικό δικαίωμα, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο σεβασμός παραχωρείται μόνο αν μοιάζει με Μπάρμπι σε φυσικό μέγεθος, εξίσου σιωπηλή και διαθέσιμη…

Μνησικακία και απαντήσεις από αέρος τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού, ακόμα και σε εκείνους που δεν έχουν το ίδιο πλεονέκτημα ώστε να αμυνθούν. Συγκρούσεις και ειρωνείες με συναδέλφους του παρουσιαστές ή δημοσιογράφους της τηλεόρασης. Άρνηση στην όποια κριτική! Κοσμικότητες, σκάφος, διακοπές παρατεταμένες, ταξίδια εξωτικά και μαγκιά του, αν δεν υπήρχε το πρόσχημα της «λαϊκής» εκπομπής, ενός πραγματικά λαϊκού μέσου σαν την τηλεόραση, σε ζώνες μετάδοσης που απευθύνονται σε κοινό που δεν αντέχει ούτε με το λεωφορείο να φτάσει στο Ζούμπερι και αν ο ίδιος δεν έκανε το «λεβεντόπαιδο» που καμαρώνει η γειτονιά όταν το παιδί της κόβει βόλτες ποδαράτο.

Επαγγελματίας με ευγένεια στους σταρ στα τάλεντ σόου, που παρουσίαζε και που ίσα που ανεχόταν τους συγγενείς των διαγωνιζομένων, γιατί ούτε πλούσιοι ήταν, ούτε ισχυροί, ούτε διάσημοι. Φίλος πάντα με αυτούς που έχουν εξουσία στους τηλεοπτικούς ή ραδιοφωνικούς σταθμούς, αλλά αγενής σε όσους ή την έχασαν ή είναι χαμηλά στην ιεραρχία, τόσο που ούτε «γεια» να μη λέει σε αναγκαστικές συναθροίσεις με το πόπολο! Και όλα αυτά εις το όνομα του ότι είναι αυθεντικός, ειλικρινής και μαχητικός! Τρίχες! Ντροπιάζει τους άλλους απλά και μόνο!  

Ασχολείται με τις ζωές των άλλων, αλλά θίγεται, απειλεί με μηνύσεις και αγριεύεται όταν οι άλλοι ασχολούνται με τη δική του!  Ο κόσμος του χωρίζεται στα δύο! Σε ένα σύμπαν που του αξίζουν όλα γιατί είναι γιγαντιαίος και σε ένα καθαρτήριο που ζουν οι αποτυχημένοι, οι φτωχοί, οι κατώτεροι, οι χοντροί, οι gay, οι άσχημες -με τα δικά του πάντα αγοραία και μπουζουκοειδή κριτήρια-, οι παχουλές, οι διαφορετικοί, οι άλλοι άνθρωποι γενικά…

Όταν θεωρεί πως θίγεται σηκώνει το τηλέφωνο και μιλάει κατευθείαν στα αφεντικά! Σ αυτούς που θεωρεί ισότιμους και όχι πλέμπα και συρφετό της εργασίας! Και ζητάει τιμωρίες και κάποτε  απολύσεις για όσους τον έθιξαν! Όταν αυτόν απειλούν με μηνύσεις, λέει πως «άλλο εννοούσε», πως οι άλλοι «δεν κατάλαβαν», πως τον κυνηγάνε και πως  «διαστρεβλώνουν όσα λέει»!

Ποιος είναι; Θα μπορούσε ο κάθε μισογύνης και επηρμένος της μικρής οθόνης. Θα μπορούσε εκείνος, που το κοινό δεν βλέπει, αλλά συνεχίζει να έχει εκπομπές στα κανάλια. Θα μπορούσε, ακόμη, να είναι εκείνος που ο πόνος του άλλου είναι πεδίο για αστεϊσμούς, χονδροειδείς πλάκες, σεξιστικού, πάντα, χυδαίου περιεχομένου. Θα μπορούσε πάλι και κανένας, αλλά ένα πλάσμα φανταστικό για το όπως δεν πρεπει να είναι ένα δουλεμένος άνθρωπος, που δεν ήρθε σ αυτή τη γη για να φάει, πιει, να  αποκτήσει ντουβάρια, λαμαρίνες, φήμη, εφήμερη τηλεοπτική δόξα και να κοπρίσει τον πλανήτη, ως βάρος και μόνο αυτής της γης! Θα μπορούσε, τέλος, να ήταν εκείνος, που δεν έχει την γενναιότητα να πει «συγγνώμη» και «έκανα λάθος».  Εκείνος, που ο Αλμπέρ Καμύ ορίζει με τον ωραιότατο αφορεσμό του «πως ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος»!