Ο νέος ποιητής για την Λίνα Νικολακοπούλου

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΥΜΝΙΑΝΑΚΗ

Ο τόπος αυτός έχει γεννήσει ανθρώπους που έχουν χαρίσει απλόχερα τραγούδια που μας συγκίνησαν, μας παρακίνησαν, αμφισβήτησαν νόρμες και καθεστώτα και συντάραξαν τα ύδατα της καρδιάς μας και του νου μας, καθώς είναι απίθανος ο τρόπος με τον οποίον συνέλαβαν τόσο τον παλμό του κόσμου ανά τις δεκαετίες, όσο και τον τρόπο που εξέφρασαν τις ανησυχίες τους μέσα από εξαίσιες και καθηλωτικές μελωδίες εξαιρετικών συνθετών. Η Λίνα Νικολακοπούλου, είναι μια γυναίκα που ανήκει σε αυτά τα γιγάντια πνεύματα το οποίο βρίσκεται εν ζωή και μέσα από στίχους της διατύπωσε την συλλογική ανάγκη και το κοινωνικό συναίσθημα με περίτεχνο και επιδέξιο τρόπο, όπως ένας γλύπτης, ένας τεχνίτης, ένας ζωγράφος. Η κα Νικολακοπούλου γνωρίζει την γλώσσα της και την φυτεύει στους ακροατές μέσα από την τέχνη της στιχουργικής. «Το πρώτο εγώ το Αιγαίο», «Εγώ με λάβα τα ‘λαβα» και άλλα πολλά παραδείγματα από τον τρόπο με τον οποίο κινείται με τόση ευκολία σε ρυθμούς με τόσο βαθιά νοήματα χρησιμοποιώντας ομόηχες λέξεις, χαρίζοντας στο ελληνικό πεντάγραμμο υλικό που αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά για την σύγχρονη ιστορία μας.

Ένα πνεύμα ευγενές, διακριτικό και γαλήνιο όπως είναι εκείνη δεν έχει ανάγκη να μειώσει κάποιο άλλο είδος μουσικής ή να κριτικάρει αρνητικά ένα ρεύμα ακόμη και την Τραπ μουσική, η οποία σήμερα αποτελεί την μουσική που εκφράζει τις νεαρές ηλικίες με περιεχόμενο που προκαλεί σε πολλούς ερωτηματικά, ανησυχία, αλλά και θυμό. Εκείνη απλώς είπε: «Με βοηθάει να κατανοήσω πως βλέπουν αυτοί οι άνθρωποι τον κόσμο» σε συνέντευξη της στον Παύλο Σταματόπουλο και την εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι». Ο τόπος αυτός λοιπόν, έχει ανάγκη (πάντα θα έχει) από ανθρώπους με ψύχραιμη καλλιτεχνική ματιά, έχει ανάγκη από μεγάλα πνεύματα, έχει ανάγκη από ηφαίστεια που ξυπνούν και ας είναι εφτά γενιές σβηστά γιατί η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα και μόνο με καθοδηγητές τέτοιους στιχουργούς και ποιητές που μελοποιήθηκαν από συνθέτες όπως ο Νίκος Αντύπας, ο Σταμάτης Κραουνάκης και ο Θάνος Μικρούτσικος, μπορούμε να φτάσουμε σε ένα ύψος που να μας επιτρέπει να γίνουμε πιο διαλλακτικοί, πιο πολιτισμένοι, πιο δημοκρατικοί, πιο Έλληνες.

Ο Γιώργος Συμνιανάκης, γεννήθηκε στις 26/01/1994 και είναι φοιτητής του τμήματος φιλολογίας, στο ΕΚΠΑ. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Ηθική Αυτουργία», από τις εκδόσεις «Ανώνυμο Βιβλίό», το 2016 και «Ο τοξότης», από τις εκδόσεις «Όστρια» το 2018. Ποιήματα του έχουν δημοσιευθεί στα ηλεκτρονικά περιοδικά: «Homo Universalis», «fractal», «Μονόκλ», «ποιείν», «Με ανοιχτά βιβλία».