Ο μαγικός παραμυθάς Τζορτζ Μάρτιν μας καθηλώνει με Nightflyers, Το τέλος του Game of Throne και τα βιβλία του στο Μεταίχμιο

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

Είναι ο μαγικός Παραμυθάς των Ενήλικων σε κόσμους που η φαντασία του φτιάχνει καθηλωτικές πραγματικότητες! Έχοντας διαβάσει τις εκδόσεις τους στα ελληνικά, που κυκλοφορούν απ τις εκδόσεις Μεταίχμιο, εκτός από το «Στον Οίκο του Σκουληκιού» δεν μπορούμε να μη θαυμάσουμε, για το τι γινεται στο μυαλό αυτού του ανθρώπου! Σε όλες τις εποχές, απ τη γέννηση της Αμερικής, σε ένα φανταστικό κόσμο ιπποτών και δράκων, ή σε ένα μέλλον επιστημονικά και τεχνολογικά και βιολογικά ασύλληπτα μελλοντικού, οι ιστορίες και οι λέξεις – δαντέλα των περιγραφών του Μάρτιν φτιάχνουν αυτόνομα πια υβρίδια κόσμων, όπου σε κάθε αράδα εξιστόρησης, μια φανταστική πανδαισία πλασμάτων και καταστάσεων μπερδεύουν την σχηματισμένη άποψη για την πραγματικότητα, σχεδόν υποβάλλοντας τον αναγνώστη.

Το Ποταμόπλοιο του Μισισιπή

Στο «Ποταμόπλοιο του Μισισιπή» μας περιγράφει το ποτάμι των ατμόπλοιων και την Αμερική των σκλάβων, του Νότου των φυτειών και των δουλοπάζαρων σα να τα έζησε αυτόπτης μάρτυς. Πως έφεγγε το νερό του ποταμού τις καλοκαιρινές νύχτες, πως αγρίευε ο ποταμός και ήταν η δύναμη και η θεότητα από μονός του, πως έμοιαζαν οι πόλεις του ποταμού και πως ξεπήδησαν τα νερά στις κοίτες του! Και ο αρχαίος τόπος, βαφτισμένος απ τους Ευρωπαίους ως «νέος κόσμος» που πιο παλιό δεν έχει, αναδεύει τις σκοτεινιές του κακού, κρύβει στις υδάτινες, απόκοσμες ομίχλες  το απόλυτο μαύρο και προχωρά  παράλληλα από ένα ανείπωτο σύμπαν, υλικό αλλά άπιαστο από τα ανθρώπινα όντα. Οι σελίδες του μυθιστορήματος του Μάρτιν, πριν το Game of Thrones και της μαζικής στα όρια της υστερίας αποθέωσης, σε υπνωτίζουν. Η περιγραφή του πρώτου βλέμματος του καπετάνιου του ποταμόπλοιου στα γκρι μάτια του αριστοκράτη είναι απ αυτές που δεν ξεχνάς ποτέ. Καθώς και το τέλος της ιστορίας, τόσο ανθρώπινο, τόσο αληθινό και συνάμα αλλόκοτο.

Το «Καταφύγιο των ανέμων»

Κάποτε ο Μάρτιν διάβασε τη γνώμη ενός κριτικού που υποστήριζε ότι η επιστημονική φαντασία και ο τρόμος δεν μπορούν να συνδυαστούν. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στους New York Times τονίζει πως «έλεγε, ‘η επιστημονική φαντασία και ο τρόμος δεν μπορούν να συνδυαστούν επιτυχημένα, γιατί είναι αντίθετα είδη. Ο τρόμος έχει να κάνει με το συναίσθημα, τον φόβο και ένα σύμπαν που δεν μπορούμε να προσποιηθούμε ότι καταλαβαίνουμε, και η επιστημονική φαντασία έχει πάντα σχέση με την εκλογίκευση, τη νοημοσύνη και τα προβλήματα που είναι επιλύσιμα με τη βοήθεια του ανθρώπινου νου’. Έτσι υποτίθεται ότι δεν μπορείς ποτέ να έχεις μια ιστορία που να είναι και τα δύο. Φυσικά το πήρα ως πρόκληση». Και, ο τρόμος, ναι, συναντά την Ιστορία μέσα απ το πνεύμα ενός ανθρώπου που γράφει σα θεός φτιάχνοντας κόσμο. Και αυτό ακριβώς πτωχαίνει στο «Καταφύγιο των ανέμων»! Κάνει λεπτομερή περιγραφή ενός άλλου πλανήτη, μιας διαφορετικής ιστορίας της ανθρωπότητας και μιας καθημερινότητα τόσο άγνωρης όσο και δυνατής. Γράφει εδώ μαζί με μια παλιά του αγαπημένη, την Liza Tuttle και μας χαρίζει μια απ τις πιο όμορφες ηρωίδες της λογοτεχνίας αλλά και αισθήσεις για το πέταγμα, τον ουρανό, την φυγή, την ελευθερία απλά σαγηνευτικές! Ο πλανήτης του Γουιντχέιβεν είναι όλα νησιά και άγριες θάλασσες και τέρατα και κατακλυσμιαίο καιρό. Και όμως οι γήινοι έχουν βρεθεί εκεί από χρόνους μυθικούς πίσω. Ένα σκάφος τους κάποτε συντρίφτηκε εκεί. Μικρή βαρύτητα, πυκνή ατμόσφαιρα, αποκομμένοι μικροί κόσμοι στα νησιά, κοινωνικοί αποκλεισμοί, αριστοκρατία, κληρονομικά οφίτσια. Και όμως οι άνθρωποι εκεί, πετάνε!  Όμορφα, ασημένια μεταλλικά φτερά, περνάνε από γενιά σε γενιά και οι ανεμοπορία διασχίζουν τους ουρανούς, πιο πολλοί ημίθεοι παρά άνθρωποι. Είναι η κάστα εκείνη, που δεν φοβάται κεραυνούς, αστραπές, θύελλες, αλλά υψώνεται πάνω από όλα αυτά και πετάει μες στην ελευθερία ενός αγέρα για ελάχιστους. Η Μάρις από το Άμπερλι, κόρη ψαρά, που ψάχνει απ τις τρικυμιές απομεινάρια, με μια μάνα που δεν την αγαπά, θα στρέψει το βλέμμα στον ουρανό και θα αλλάξει τον κόσμο. Η ηρωίδα με ελαττώματα, με έναν χίπικο απόηχο πάνω της, είναι ότι πιο ποιητικό σε θηλυκό χαρακτήρα διάβασα πρόσφατα.

Ο δράκος του πάγου, Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων, Το φως που σβήνει, Τα ταξίδια του Ταφ και το Nightflyers

Οι εκδόσεις «Μεταίχμιο» μας γνωρίζουν πτυχές αυτού του πληθωρικού, σαν φυσικό φαινόμενο συγγραφικού ταλέντου, του Μάρτιν! Έχουν παρουσιάσει ακόμα το εφηβικό –εξαίσιο!- «Ο δράκος του πάγου», με μια εικονογράφηση σαν αυτόνομη εικαστική πράξη, το «Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων», που έχει σχέση με την επική ιστορία του του Game of Thrones αφού εξιστορεί τις περιπέτειες για της δυναστείας των Ταργκάρυεν στον Σιδερένιο Θρόνο, μέσα απ τον περιπλανώμενο, γενναίο και αθώο ιππότη σερ Ντάνκαν. Το αγαπημένο «Το φως που σβήνει» και το «Τα ταξίδια του Ταφ», τόσο συγγενικό και στον ίδιο επικό μελλοντικό κύκλο με το Nightflyers που έχει κάνει σειρά και παίζεται τώρα στο Netflix. Το πλήρωμα ενός υπερτέλειου διαστημόπλοιου, του Nightflyer έχει αποστολή του να επικοινωνήσει με εξωγήινη ζωή ως τελευταία λύση της ανθρωπότητας, που μαστίζεται από θανατηφόρες ασθένειες και μολύνσεις. Η αναζήτηση των Volcryn λοιπόν, μιας εξελιγμένης εξωγήινης φυλής σύμφωνα με όσα γνωρίζουν οι επιστήμονες, μπορεί να είναι το κλειδί για την επιβίωση αλλά το πλήρωμα βρίσκεται αντιμέτωπο με κάποια μυστήρια δύναμη που θέλει να αιματοκυλίσει το σκάφος και τον εσωτερικό εχθρό του καθενός. Φυσικά έχουν γίνει άλματα στην τεχνολογία και στη βιολογία μας. Κάποιοι έχουν τηλεπαθητικές ικανότητες που αντιμετωπίζονται με φόβο και ρατσισμό. Άλλοι έχουν τροποποιηθεί γενετικά για να αντέχουν στο διάστημα. Ένα μέλος του πληρώματος τυπικά είναι μελισσοτρόφος, μόνο που εκτός από έλεγχο πάνω στο σμήνος της έχει δώσει στις μέλισσες και κοινή συνείδηση. Μια άλλη ηρωίδα συνδέεται με τα λογισμικά, ενδοφλέβια και γινεται ένα με τις τεχνολογικές διαδικασίες παίρνοντας ό,τι πληροφορία επιθυμεί. Επίσης η τεχνολογία επιτρέπει εύκολα την παρουσία μας ως ολογράμματα, και οι αναμνήσεις μας μπορούν να σβηστούν επιλεκτικά κατά τη διάρκεια μιας αρκετά μακράς διαδικασίας.

Πως νουβέλα Nightflyer τον έσωσε απ την οικονομική καταστροφή και την απόφαση να γίνει μεσίτης

Ο Τζορτζ Ρέιμοντ Ρίτσαρντ Μάρτιν, γεννημένος το 1948, κατορθώνει αν πιάσει βιβλίο του στα χέρια, να σε ξενυχτάει και να σε παρασύρει στον δικό του αστείρευτο από εκπλήξεις και ευρηματικότητα, παραμυθένιο κόσμο. Η φαντασία, ο τρόμος ίσως, είναι το πρόσχημα για να μας πει ιστορίες επικών ηρώων, μικρών ανθρώπων, αβάσταχτων ελαττωμάτων και αγγελικών προτερημάτων σαν καθρέφτισμα κλεφτό όλου του είδους μας. Στο Nightflyer χρωστάμε την συνέχεια και την ακμή του. Ήταν ήδη επαγγελματίας συγγραφέας για περίπου 25 χρόνια το τέταρτο του μυθιστόρημα το «Armageddon Rag», πάτωσε πανηγυρικά. Ο Μάρτιν βρέθηκε, ταπί και όχι ψύχραιμος, αλλά χρεωμένος, μιας και είχε αγοράσει και ένα καινούριο σπίτι στο οποίο αναγκάστηκε τελικά να βάλει δεύτερη υποθήκη. Ζώντας πια από τις πιστωτικές του κάρτες, ξεκίνησε εκπαίδευση μεσίτη στη Σαντα Φε, όπου βρέθηκε μετα την Αϊόβα, έχοντας εγκαταλείψει την διδασκαλία, αποφασισμένος να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του μετά τον θάνατο του φίλου του και συγγραφέα Tom Reamy. Από μηχανής Θεός, εμφανίζεται το στούντιο Vista ενδιαφέρθηκε να αγοράσει τα δικαιώματα της νουβέλας του ‘Nightflyers’ για  κινηματογραφική μεταφορά. Η ταινία δεν έκανε τίποτα εισπρακτικά, αλλά τον έσωσε από το οικονομικό αδιέξοδο και του επέτρεψε να αφοσιωθεί στο γράψιμο. Ό,τι έχει γράψει έκτοτε το οφείλει στο ‘Nightflyers’ όπως έχει δηλώσει κατά καιρούς, πιο πρόσφατα σε συνέντευξή του στους New York Times. 20 χρόνια μετα και με καμιά 100αρια εκατομμύρια αντίτυπα ανάρπαστα, ο Μάρτιν έμαθε μόλις πέρσι, ότι στα ψιλά γράμματα του παλιού του συμβολαίου για το «Nightflyers» είχαν συμπεριληφθεί και τηλεοπτικά δικαιώματα!  Το Syfy της Universal, ένα δίκτυο που έχει αγκαλιάσει την επιστημονική φαντασία και το μεταφυσικό, δούλεψε για το Netflix και ο Μάρτιν είναι στη σειρά, τιμητικά ο executive producer αλλά και βασικό μέλος της διαδικασίας του casting.

Περισσότερη τηλεόραση, πρίκουελ για το «Game of Thrones» και η λογοτεχνική του ολοκλήρωση

Τηλεοπτικά ο Μάρτιν περιμένει -όπως κι εμείς- τη μεταφορά του «Wild Cards» και το πρίκουελ του «Game of Thrones». Και βέβαια όσον αφορά στα βιβλία του, ολοκληρώνει, ή τουλάχιστον προσπαθεί, το διαμάντι του συγγραφικού του στέμματος, το Game of Thrones. Σε συνέντευξη του ο Μάρτιν, τόνισε πως το τέλος της ιστορίας στα βιβλία του θα είναι διαφορετικό με εκείνο της τηλεοπτικής σειράς. «Το κοινό ξέρει ένα τέλος αλλά όχι ΤΟ τέλος. Το τέλος του Game of Thrones στα βιβλία θα είναι διαφορετικό. Οι παραγωγοί της σειράς με προσπέρασαν χρονικά, κάτι που δεν περίμενα. Παρόλ’αυτά, θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω τα τελευταία χρόνια: θα προσπαθώ να ολοκληρώσω τα επόμενα βιβλία μου, “Winds of Winter” και “A Dream of Spring”. Σε αυτά είμαι συγκεντρωμένος. Μετά από αυτά, θα δούμε». Το ότι οι συγγραφείς τον προσπέρασαν και η τελευταία χρονιά, με τη λήξη του έργου, ήταν βιαστική, περιληπτική και αναίτια στις εξελίξεις σύμφωνα με τους χαρακτήρες βιβλίων και τόσων τηλεοπτικών χρόνων, το καταλάβαμε καλά. Οψομεθα για αναγνωστική ικανοποίηση, λοιπόν!

Ποιος είναι, πως ζει και πως νιώθει που βρίσκεται στην λίστα με  τα «100 άτομα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως»

Ο Τζορτζ Ρέιμοντ Ρίτσαρντ Μάρτιν φυσικά και φιγουράρει στις λίστες, αυτές που αγαπούν οι Αμερικανοί με τα «100 άτομα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως» μαζί με πολιτικούς και ροκ σταρς. Αγαπά το φαΐ! Άλλωστε στα βιβλία του, όταν δε μας τρομάζει ή δε μας μαγεύει με τις περιγραφές άλλων κόσμων, μας ανοίγει την όρεξη διηγούμενος δείπνα και εδέσματα με τόση ικανότητα που σχεδόν τα οσμίζεσαι ή έχεις την γεύση τους σαν πρόσφατη ανάμνηση που σου φυτεύει στο νου. Στα βιβλία του υπάρχει πάντα ένας ήρωας, ψηλός, εύσωμος, με γένια, που αγαπά το φαΐ. Ένα alter ego του, που αγαπά, ακόμα, όπως εκείνος τα σκυλιά, τα πουλιά και γενικά τις εποχές του χρόνου. Δε έκρυψε τη χαρά του, που το HBO στην τηλεοπτική διήγηση του «Το τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου» έδειχνε πολλές και γυμνές, ωραίες γυναίκες. Σπούδασε δημοσιογράφος, δούλεψε ως σεναριογράφος, έγραφε πάντα ιστορίες. Παιδάκι ακόμα λέει στα βιογραφικά του, επειδή ήταν από πολύ φτωχή οικογένεια, έγραφε στοιχειωμένες και μαγικές ιστορίες και πουλούσε στα παιδιά της γειτονιάς. Έχει πάρει βραβεία, είναι χρήστης του Twitter, αγαπά να σκοτώνει τους πιο ωραίους του ήρωες «γιατί έτσι στη ζωή και όχι όπως στο σινεμά και στα βιβλία που ο πρωταγωνιστής πάντα γυρίζει απ τον πόλεμο ενώ ο δεύτερος ρόλος, όχι». Είναι απολαυστικός, είναι ένας μάγος των λέξεων, είναι ένας αγαπημένος παραμυθάς σε ενήλικα παιδιά που λατρεύουν να ακούν ιστορίες για δράκους, πετάγματα, πολέμους, σκοτάδια, δύναμη, εξουσία, καλό και κακό και όλα ταυτόχρονα να αμφισβητούνται και να αποδομούνται. Καλή ανάγνωση και ακόμα καλύτερο ταξίδι με τον προσωπικό σας δράκο…