Ο Λοχαγός Τομ Μουρ, λίγο πριν τα εκατοστά του γενέθλια, κουρασμένος από τον καρκίνο και τη μακριά ζωή του, αλλά ποτέ νικημένος, πήρε την απόφαση να μπει σε ακόμα μια μάχη: αυτήν κατά του κορωναϊού. Το Μάρτιο του 2020 λοιπόν, ζήτησε από όσους προαιρούνταν, να συνεισφέρουν διαδικτυακά ώστε να συγκεντρωθεί το ταπεινό ποσό των 1.000 λιρών προς ενίσχυση του NHS, του Εθνικού Συστήματος Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου. Ως συμβολική κίνηση, δήλωσε την πρόθεσή του να καταφέρει να κάνει εκατό φορές το γύρο του κήπου του υποβοηθούμενος από τον περιπατητήρα του, πριν τα εκατοστά του γενέθλια στις 30 Απριλίου του 2020. Mε κάθε γύρο του 25 μέτρων κήπου του που κατάφερνε να ολοκληρώσει, αποκτούσε όλο και περισσότερους θαυμαστές. Άνθρωποι από κάθε γωνιά του αρχαίου αυτού Βασιλείου που συγκινούνταν από την προσπάθειά του και συνεισέφεραν στον ευγενή του σκοπό.
Αντί για 1.000 λίρες έχει ξεπεράσει τα 33 εκατομμύρια!
Ο Λοχαγός Τομ κατάφερε να επιτύχει το μεγαλεπήβολο συμβολικό του στόχο δεκατρείς ημέρες πριν τα εκατοστά του γενέθλια, με παρόντες και στρατιώτες από το 1ο Τάγμα του Συντάγματος του Γιόρκσαϊρ, του τάγματος στο οποίο είχε υπηρετήσει, ως τιμητική φρουρά. Όσο για τον αληθινό του στόχο, αυτόν της συγκέντρωσης χρημάτων προς ενίσχυση του συστήματος υγείας, η πραγματικότητα ξεπέρασε κάθε φαντασία, αφού αντί για το ποσό των 1.000 λιρών, τη στιγμή που γράφεται το κείμενο αυτό, το συνολικό ποσό έχει ξεπεράσει τα 33 εκατομμύρια λίρες! Από το ποσό αυτό θα ευεργετηθούν περισσότερα από 150 ιδρύματα που σχετίζονται με το NHS και θα γίνει λίγο πιο εύκολο το έργο των ηρωικών υγειονομικών: ο Λοχαγός Τομ, που δεν το βάζει κάτω, κάνει τη βόλτα του σώζοντας ζωές! Άλλωστε όπως δήλωσε και ο ίδιος στην τηλεόραση του BBC: “Πρέπει να θυμάστε ότι στο τέλος θα το ξεπεράσουμε κι αυτό, όλα θα είναι και πάλι εντάξει. Για όσους ανθρώπους περνάνε δύσκολα αυτό τον καιρό, ο ήλιος θα λάμψει πάνω σας ξανά και τα σύννεφα θα σκορπίσουν.”
Ένας σταρ 100 χρόνων, ήρωας του Β Παγκοσμίου Πολέμου και ίνδαλμα της σημερινής Μεγάλης Βρετανίας
Με καταγωγή από το Keighley του δυτικού Γιόρκσαιρ, στην όμορφη εξοχή της βόρειας Αγγλίας, ο Τομ Μουρ εκπαιδεύτηκε ως πολιτικός μηχανικός πριν καταταγεί για να πολεμήσει στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του Λοχαγού και υπηρετώντας στην Ινδία και τη Βιρμανία (το όνομα που οι αποικιακές δυνάμεις είχαν δώσει στη σημερινή Μυανμάρ). Μετά την πρόσφατη εμψυχωτική του “βόλτα”, ο λαός του Ηνωμένου Βασιλείου τον έχει αναγάγει σε σταρ και ήδη έχουν συγκεντρωθεί παραπάνω από 300.000 υπογραφές για να του αποδοθεί ο τίτλος του Ιππότη, ενώ ο Βρετανικός στρατός πριν από λίγες ημέρες τον προήγαγε σε Συνταγματάρχη. Τα γενέθλια του Λοχαγού Τομ (“Captain Tom” όπως τον αποκαλούν πλέον όλοι) παρακολούθησε σε συνεχή ροή του BBC καθώς και όλων των ΜΜΕ όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, με τιμές και ευχές να αποδίδονται απ’ άκρου εις άκρον της χώρας: υπερπτήσεις από τη Βασιλική Αεροπορία, βίντεο και αφιερώσεις από διάσημους καλλιτέχνες και αθλητές και χιλιάδες ευχετήριες κάρτες από απλούς πολίτες, που κατέκλυσαν το ταχυδρομείο του μικρού Keighley. Δεν έλειψε φυσικά και η ευχετήρια κάρτα από την Αυτής Μεγαλειότητα Βασίλισσα Ελισάβετ.
Όλα για τους υγειονομικούς υπαλλήλους της Αγγλίας, που 49 μέχρι τώρα έχουν χάσει τη ζωή τους λόγω ελλείψεως προστατευτικού εξοπλισμού
O κόσμος μας χρειάζεται αγαθοεργίες και εράνους όταν οι κυβερνήσεις και τα κράτη δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Όσο η πραγματικότητα θα παραμένει αυτή, τόσο τέτοιοι άνθρωποι θα μας είναι πολύτιμοι. Μια κίνηση σαν αυτή του Λοχαγού Τομ είναι πέρα για πέρα ουσιαστική. Τέτοιες ουσιαστικές κινήσεις, αλλά και άλλες, συμβολικές, είναι κάτι παραπάνω από απλές κινήσεις καλής θέλησης αυτή την περίοδο. Το χειροκρότημα για το ηρωικό έργο των υγειονομικών και λοιπών απαραίτητων για την κοινωνία εργαζομένων, που στο Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιείται με θρησκευτική ευλάβεια κάθε Πέμπτη στις 20.00, οι διαδικτυακές συναυλίες διάσημων καλλιτεχνών, οι χαρούμενες και αισιόδοξες ζωγραφιές ουράνιων τόξων που τα παιδιά κολλάνε στα παράθυρα των σπιτιών τους βοηθούν ώστε να εξυψώνεται το ηθικό ολόκληρου του πληθυσμού αυτή τη δύσκολη περίοδο, ώστε να αισθάνονται οι άνθρωποι ότι οι πράξεις τους έχουν ένα αντίκτυπο, ότι δεν είναι μόνοι. Ωστε να σκάει ένα χαμόγελο στο κλαμμένο ή εξουθενωμένο πρόσωπό τους. Είναι αλήθεια πως οι περισσότερες ευρωπαϊκές και μη κυβερνήσεις πιάστηκαν απροετοίμαστες μπροστά στη μάχη τους κατά του κορωναϊού, με αποτέλεσμα να έχουν αφήσει τους υγειονομικούς τους υπαλλήλους εκτεθειμένους σε απίστευτο κίνδυνο. Ο αριθμός των υγειονομικών υπαλλήλων που έχασαν τη μάχη με τον ιό λόγω ελλείψεως προστατευτικού εξοπλισμού σε χώρες σαν τη Βρετανία (49 μέχρι σήμερα) είναι ένα από τα μεγαλύτερη άγη της πολιτικής διαχείρισης αυτής της πανδημίας και έχουμε κάθε δικαίωμα ως κοινωνία να διαμαρτυρόμαστε και να αναζητούμε ανάληψη πολιτικής ευθύνης από τους υπαίτιους. Οι γιατροί και υγειονομικοί υπάλληλοι έχουν κάθε δικαίωμα και πολλούς λόγους να διαμαρτύρονται για τις συνθήκες εργασίας και τις αμοιβές τους σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία. Πρωτοβουλίες σαν αυτή του Λοχαγού Τομ καταδεικνύουν με εκκωφαντικό τρόπο την ελλιπή πολιτική διαχείριση αυτής της κρίσης. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το χειροκρότημα για τους ανθρώπους αυτούς στα μπαλκόνια και τις αυλές μας τοποθετεί σε δεύτερη μοίρα τα δίκαια αιτήματα και την αυτοθυσία τους. Οι υγειονομικοί και υπόλοιποι απαραίτητοι υπάλληλοι δεν πληρώνονται με χειροκροτήματα, αλλά, όπως συναινεί σύσσωμη η βρετανική κοινωνία, όλοι εμείς από την άνεση του σπιτιού μας, έχουμε την ηθική υποχρέωση να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας ακόμα και με αυτό τον “μικρό” τρόπο. Η ελληνική κοινωνία έχει αναρωτηθεί με ποιόν τρόπο την εκφράζει;
We’re all in this together
Στην Ελλάδα του εγκλεισμού, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων δεν ήταν κάποιο νομοσχέδιο ή πολιτική εξέλιξη, αλλά μια περιοδεύουσα στις άλλοτε πολύβουες γειτονιές της Αθήνας συναυλία, που σκόρπισε λίγη χαρά στους ανθρώπους των μπαλκονιών και στους εργαζόμενους και ασθενείς των νοσοκομείων. Ας μη βιαζόμαστε να κατακρίνουμε, ειδικά αυτή την δύσκολη και αβέβαιη για όλους μας περίοδο, οποιαδήποτε πρωτοβουλία μπορεί να ανεβάσει το ηθικό και τη διάθεση ακόμα και μόνο ενός ανθρώπου που αγωνίζεται, κι ας διαφωνούμε με τις πολιτικές επιλογές που ίσως να κρύβονται πίσω απ’ αυτήν. Ας ξεχάσουμε για λίγο τον εκνευρισμό που έφερε για όλους μας αυτός ο εγκλεισμός και ας αφεθούμε να απολαύσουμε και να χειροκροτήσουμε ό,τι μας ενώνει και μας κάνει ανθρώπους. We’re all in this together!
