Με αυτά τα υπέροχα βιβλία η Γεωργία Δρακάκη ξεκίνησε το 2020

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΡΑΚΑΚΗ

Με ποίηση, με θέατρο και με μυθιστόρημα, όλα δια χειρός Ελλήνων  συγγραφέων, ξεκίνησε για μένα η χρονιά. Βιβλία που μου δωρίσθηκαν για να πω γνώμη, βιβλία στην ύπαρξη και την παρουσίαση των οποίων συνέβαλα με τον τρόπο μου, βιβλία που έχουν την δική τους μικρή και, κάποτε, περιπετειώδη ιστορία. Δεν μπορώ παρά να γράψω γι’ αυτά και, φυσικά, να σας τα προτείνω για εσάς και για αυτούς που αγαπάτε.

Πρωί πρωί με τον καφέ

Το «Γεννημένος Λούζερ» της Ειρήνης Δερμιτζάκη, που καταβροχθίσθηκε σε διάστημα δύο εβδομάδων παρά κάτι, ήταν μια αποκάλυψη. Φρέσκια γραφή, που διατηρεί όσες αποχρώσεις απλότητας χρειάζονται για να κάνουν ένα έργο προσιτό και αγαπητό, ωραίο θέμα, ωραίο βιβλίο. Οι εκδόσεις Εύμαρος το έχουν αυτό, δίνουν προσοχή στα εξώφυλλα και την ποιότητα του χαρτιού τους. Το Λουζεράκι, όπως το αποκαλεί η συγγραφέας του, μας πάει στην Κρήτη και στην ιστορία του Μανούσου, ενός πλάσματος ευαίσθητου, άτυχου και τυχερού μαζί, ενός καταπληκτικού αντι-ήρωα που δεν έχει καμία διάθεση να μας κάνει να τον συμπαθήσουμε ή να τον θαυμάσουμε, όσο να τον συμπονέσουμε. Η βία, ο έρωτας, η «αγία ελληνική οικογένεια», η μητρότητα, το αντριλίκι και άλλα πολλά πρωταγωνιστούν στην ιστορία του Μανούσου που, όσο προχωράει, τόσο περισσότερα συναισθήματα προκαλεί στον αναγνώστη. Στο δεύτερο βιβλίο της, το «Γεννημένος Λούζερ», η συγγραφέας ξεδιπλώνει πένα αποφασιστική και δημιουργεί ένα αποτέλεσμα που παρασέρνει τον αναγνώστη και μυεί ευχάριστα στον μαγικό κόσμο του βιβλίου  κάποιον που δε δηλώνει φαν της λογοτεχνίας.

Μεσημεριανή Σιέστα της Κυριακής

Η Κβάντα της Χριστίνας Χριστοφή, ένα ταπεινό πλην γλυκύτατο μικρό βιβλιαράκι τσέπης, διαβάζεται στο κρεβάτι με τσιγάρο. Τελειώνει νωρίς, ήθελα κι άλλο. Θα μου πεις, να το δεις και στο θέατρο ΜΠΙΠ αν θες κι άλλο, δεν είναι για χόρταση οι μονόλογοι. Τσακ τσακ οι σελιδίτσες, μαχαιριές στο μυαλό και την καρδιά. Ποια είναι η Κβάντα και τι θέλει από τις ζωές μας; Σε ποιον πλανήτη είναι δορυφόρος Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι; Είναι στ’ αλήθεια καλός συγγραφέας ο Στρίντμπεργκ; Και άλλα πολλά μέσα σε ένα παραληρηματικό κείμενο που εκφωνεί μια ηθοποιός η οποία ξέχασε τα λόγια της την μέρα της πρεμιέρας. Χριστίνα, θερμό χειροκρότημα.

Απογευματινός καφές στο κέντρο της πόλης

Μες στην τσάντα, πάντοτε βιβλία. Ένα δυο, έτσι να βρίσκονται. Για τα ραντεβού που σε στήνουν, για την αναμονή στο μετρό και στο λεωφορείο, για την αίσθηση του γλυκού βάρους που προκαλούν-σε εμένα τουλάχιστον- μια αίσθηση ασφάλειας και θαλπωρής. Ο Γενάρης μπήκε με μια παγωμένη φούρια, αλλά το Instantane του Θάνου Ζελίτη από τις εκδόσεις Άρτεμις ζεσταίνει και ίσως καίει. Αριστουργηματικά, στην πλειοψηφία τους, ποιήματα παρμένα από τα αποκόμματα πάνω στα οποία γράφτηκαν ως εμπνεύσεις και ως στιγμές προσωπικής εξομολόγησης μέσα σε μπαρ και καφενεία, μέσα σε κτελ και σταθμούς λεωφορείων. Ο ποιητής είναι νοσταλγός, μελωδός και εικονοπλάστης. Ο ποιητής σκίζει. Και πλάι στις όλο θλίψη αλλά και άγρια χαρά σκέψεις του, στέκουν με χάρη οι θαυματουργές φωτογραφίες της Μαρίας Συμεωνίδου. Κάνετε το δώρο σε αυτούς που αγαπάτε πολύ και θα με θυμηθείτε.

Αργά το βράδυ στο σαλόνι

Με ενοχλεί ο δυνατός φωτισμός. Θέλω μια κίτρινη λάμπα με θερμό φως να φέγγει πάνω στις σελίδες του βιβλίου και θέλω την σόμπα κοντά στα πόδια μου. Έρχεται και το γατί, συχνά, κοντά μου. Και διαβάζω… Χρώμα κόκκινο, γραμματοσειρά ιερατική, βυζαντινή. Και λέξεις καρφιά: «χάνομαι», «κρεβατωμένοι κήποι», «εσύ/και εγώ/το πιο απλό και μέγιστο ποίημα του κόσμου». Οι Ερωσυλίες της Ερωφίλης γράφτηκαν από τον Γιώργο Σκανδάλη στον Καναδά, για να εξυπηρετήσουν το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος. Είχαν, όμως, αυτές οι σημειώσεις αυτόνομη λογοτεχνική αξία και οι εκδόσεις Λογότυπο τις πίστεψαν, τις φρόντισαν, τις εξέδωσαν. Για ποίηση ατόφια, ερωτική και σπαρακτική, για εκείνα τα βράδια στον καναπέ, στα ζεστά, που σε παίρνει και να βάλεις τα κλάματα, αυτό το πρωτότυπο ημερολόγιο χωρισμού-ναι, χωρισμού, τι, μόνο για σμιξίματα θα γράφουμε;- είναι ό, τι πρέπει.