Πριν από μερικά χρόνια παίρνοντας συνέντευξη από έναν καθηγητή μου Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης για τη δυναμική της Ελλάδας με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, διαπίστωσα πως ο Μηνάς Σαματάς ήταν απολύτως επιφυλακτικός για το όνειρο και τις συνέπειες. Όχι μόνο τις οικονομικές αλλά γι΄ αυτήν την γενικευμένη ευφορία ότι πλέον αλλάζει η νοοτροπία μας. Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, καλή διάθεση, ευγένεια, καλαισθησία. Συνεντευξιαζόμενός μου για την «Ελευθεροτυπία» μου είχε πει χαρακτηριστικά ότι ο χρόνος θα δείξει, αν είναι όλο αυτό κάτι συγκυριακό ή όχι, αν σκουπίσαμε δηλαδή τα σκουπίδια κάτω από το χαλί ή νοικοκυρευτήκαμε. Το θυμήθηκα τώρα. Επί τρεις μήνες σχεδόν, χειμώνα κι άνοιξη, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπεισε ότι ήταν η καλύτερη του χωριού.
Και τι δεν ακούστηκε για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα καίτοι προσπάθησε και να θωρακίσει το σύστημα υγείας κι άφησε οικονομικό μαξιλάρι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όμως, κατάφερε να το κεφαλαιοποιήσει αυτό επικοινωνιακά. Τι μέτρα, τι lock down, τι δηλώσεις. Κι ήρθαν οι ξένοι, όπως και τότε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, να μας δώσουν πανηγυρικά τα εύσημα. Ώσπου ήρθε ο λογαριασμός κι όλα έχουν γίνει μπάχαλο. Γιατί και το τελευταίο ευρώ, που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ στα ταμεία, είναι ζήτημα χρόνου να εξανεμιστεί. Το πρόβλημα της πανδημίας από τον κορωνοϊό είναι παρόν κι η κυβέρνηση μοιάζει να κοιμάται στις αρχικές δάφνες της ή να ρίχνει το μπαλάκι στους άλλους με πρόστιμα και μιλώντας για ατομική ευθύνη. Το νέο λοιπόν κύμα πανδημίας απέδειξε γι΄ άλλη μια φορά ότι ρίξαμε τα σκουπίδια κάτω από το χαλί. Ένα επικοινωνιακό μπάχαλο με πρωταγωνίστρια την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Δεν υπήρχαν μάσκες. Δεν τις χρειαζόμασταν. Υπάρχουν μάσκες; Τις χρειαζόμαστε. Είναι ακριβά τα τεστ; Δεν κάνουμε σε όλους. Φθήνυναν; Ε, ας κάνουν κι άλλοι.
Οι τεράστιες ευθύνες του Χάρη Θεοχάρη με τις απίθανες δηλώσεις του και ο ακρογωνιαίος λίθο στο μπάχαλο της Νίκης Κεραμέως
Κι ενώ ήταν στην απόλυτα σωστή κατεύθυνση, όποιος μπαίνει σε μία χώρα δίχως κρούσματα να κάνει το απαραίτητο διαγνωστικό τεστ, ώστε ακόμη κι αν είναι ασυμπτωματικός να μολύνει όσο το δυνατόν λιγότερους, η κατάσταση με τον τουρισμό και το απότομο άνοιγμα σε όλα ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Βεβαίως, όλοι ξεχνούσαν να πουν ότι ο αριθμός κρουσμάτων, που είχαμε ήταν πλασματικός γιατί ελάχιστα τεστ γίνονταν σε σχέση με γενικευμένα, όπως σε άλλες χώρες. Σε κάθε περίπτωση, τον πρώτο καιρό λόγω και του παραδείγματος της Ιταλίας γλιτώσαμε αρκετούς θανάτους από κορωνοϊό. Για το τωρινό μπάχαλο βέβαια, δεν φταίει μόνο ο Βασίλης Κικίλιας, ως αρμόδιος υπουργός Υγείας ούτε σκέτος ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς. Ευθύνες τεράστιες έχει και ο υπουργός Τουρισμού, Χάρης Θεοχάρης με τις απίθανες δηλώσεις του. Τώρα έρχεται να βάλει τον ακρογωνιαίο λίθο στο μπάχαλο, η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, ακολουθώντας τη λογική του βλέποντας και κάνοντας, μιλώντας για ομόφωνη απόφαση σχετικής εισηγητικής επιτροπής, ώστε να λειτουργήσουν κανονικά τα σχολεία. Για το πώς φτιάχνονται οι επιτροπές σε κάθε υπουργείο, και με φωτεινές εξαιρέσεις κάποιων ανθρώπων, το γνωρίζουμε. Κι είναι διαχρονικό το κακό.
Που πάμε χωρίς διαγνωστικά τεστ;
Χωρίς τεστ, για δασκάλους και καθηγητές, χωρίς ακόμη – ακόμη καθαρίστριες, χωρίς επαρκή εκπαίδευση στα παιδιά, χωρίς προστατευτικά μέσα στα σχολεία, χωρίς καθοδήγηση, θέλει ν’ ανοίξει και πάλι τα σχολεία. Έχουμε πήξει στις επιτροπές Σοφών, σ’ αυτό το υπουργείο Παιδείας και το μπάχαλο συνεχίζεται. Αλλά εδώ δεν μιλάμε πια για εκπαιδευτικό μπάχαλο. Μιλάμε για την απόλυτη τρέλα ως προς γονείς, μαθητές κι εκπαιδευτικούς. Τρέλα με κίνδυνο για την υγεία των παιδιών και των ενηλίκων. Μεγάλοι είμαστε, ενήλικες και μπαίνουμε στο σούπερ μάρκετ με τη μάσκα και λέμε πότε θα βγούμε, να την πετάξουμε. Περιμένουμε από μικρά παιδάκια να την κρατούν με τις ώρες; Και να παρακολουθούν και μάθημα; Ο εφιάλτης του κάθε δασκάλου είναι όλα αυτά. Η συνέντευξη της κυρίας Νίκης Κεραμέως στο κανάλι του ΑΝΤ1 απέδειξε ακριβώς αυτό: Ό, τι η κυβέρνηση στερείται απολύτως σχεδίου πλεύσης για τα εκπαιδευτικά πράγματα κι ενώ είχε όλο το καλοκαίρι να προετοιμαστεί. Εκτός θέματος τελείως. Πως μπορείς να πείσεις ένα παιδάκι με αυτισμό, να φορέσει μάσκα; Πως μπορείς να πείσεις ένα μικρό παιδάκι 7 ετών, να μην παίξει με τη φίλη του στο διάλειμμα; Ή να μην πιάσει κάτι; Η ιστορία στερείται λογικής, στερείται στοιχειώδους παιδαγωγικής γνώσης κι είναι εν τέλει είναι επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία. Εκτός αν όλη η ιστορία συμβαίνει, για να μπαινοβγαίνουν υγειονομικά συνεργεία. Για ποιο λόγο τότε έκλεισαν τα σχολεία τόσον καιρό; Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.
Παρανοϊκοί και κορωνοϊός
Δεν θα μιλήσω για κάθε παρανοϊκό, που νομίζει πως ο κορωνοϊός είναι πλάκα, τον έφεραν οι εξωγήινοι, φέρνει τσιπάκια. Γιατί υπάρχει κι αυτή η μερίδα του κόσμου, που φάνηκε, δείχνοντας πόσο υποφέρει η ελληνική κοινωνία από την έλλειψη εκπαίδευσης. Ούτε για την ανάγκη των νέων παιδιών να αγκαλιαστούν και να φιληθούν, ν΄ αγαπηθούν, να βγουν έξω με παρέες, που η κυβέρνηση τα εγκλώβισε αντί να τα ενημερώσει. Η κυβέρνηση μοιάζει να παίζει με τα νεύρα των νέων παιδιών, που έμειναν μέσα τον χειμώνα και δεν αντέχουν να ζουν και το ελληνικό καλοκαίρι από απόσταση αλλά πρέπει να είναι προσεκτικά. Όμως, η προετοιμασία, που θα έπρεπε να έχει γίνει από το υπουργείο Παιδείας είναι επιεικώς για τα πανηγύρια. Οι φράσεις Κεραμέως «θα το αποφασίσουμε», «θα το δούμε», «θα το εξετάσουμε», ποιον πείθουν πως υπάρχει οργανωμένο σχέδιο; Τι θα πεις σε μια οικογένεια, που ζει σε πόλη με πολλά κρούσματα και το παιδί δίνει πανελλαδικές εξετάσεις αλλά κλείνει το σχολείο για απολύμανση; Θα δώσει την ίδια ύλη με κάποιο άλλο; Με τι ωράριο; Με πόσα άτομα στην αίθουσα θα πηγαίνουν τα παιδιά σχολείο; Σύννεφο ασάφειας, από την πλευρά του υπουργείου Παιδείας. Νεφελώματα της κακιάς συμφοράς.
Παιδιά, γονείς, παππούδες
Πολλά παιδάκια τα κρατούν οι παππούδες, εφόσον οι γονείς δουλεύουν. Τι θα κάνουν όλοι αυτοί οι παππούδες, όταν πολλές φορές τα παιδιά είναι ασυμπτωματικά; Θα τους στείλει η κ. Κεραμέως στο νεκροταφείο; Απόλυτη παράνοια. Πως θα διαφυλάξει την υγεία των εκπαιδευτικών και των δικών τους; Και ποιος θα επωμιστεί εν τέλει όλο αυτό το κόστος; Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί, το σχολείο, οι δήμοι; Με ξένα κόλλυβα μνημονεύουν προφανώς στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, γνωρίζοντας προφανώς ότι οι γονείς δεν έχουν άλλη επιλογή από το να προστατέψουν τα παιδιά τους. Αλλά όποιος έχει, έστω και την παραμικρή ιδέα από μάσκες, ξέρει πως δεν έχουν όλες, την ίδια διαπερατότητα. Κι οι πιο καλές και πιστοποιημένες είναι σαφώς και πιο ακριβές στην αγορά. Τα σχολεία ανοίγουν στις 7 Σεπτεμβρίου, χωρίς να έχουν ενημερωθεί οι γονείς ακριβώς για το τι μέλλει γενέσθαι. Αν ένα παιδάκι θα φτερνίζεται κι όλη η τάξη θα τρέχει για τεστ; Με ποιο κόστος; Τι θα καλύπτει και ποιος; Τώρα θυμηθήκαμε την προσωπική ευθύνη; Και ποιος θα την πληρώσει, όταν ένας γονιός είναι άνεργος ή περιμένει το επίδομα; Εκτός από τις πρωτοβουλίες Τασούλα στη Βουλή, όπου ο κόσμος υποβλήθηκε μαζικά σε τεστ, κι αυτό πρέπει να γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, η αρχική ευφορία για το «νενικήκαμεν» έγινε καπνός. Απόδειξη, όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στον τουρισμό, όπου ο κορωνοϊός δεν κυκλοφορεί μετά τις 12 τη νύχτα. Χιλιάδες άνθρωποι θα μείνουν άνεργοι κι ο κορωνοϊός θα εξακολουθεί να εξαπλώνεται με πιο γρήγορους ρυθμούς, καθώς δεν τηρούνται τα μέτρα ασφαλείας από τα νέα παιδιά, τα οποία αναγκαστικά εν μέσω ελληνικού καλοκαιριού ωθούνται σε πλατείες, σε παγκάκια, σε θάλασσες. Έτσι ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να είναι μέχρι 9 άτομα, έξω, στους γάμους επιτρέπονται 50, και πάει λέγοντας και κλαίγοντας. Στις εκκλησίες τη μία επιτρέπονται, την άλλη απαγορεύονται οι πιστοί. Οι γάμοι επιτρέπονται, τα πανηγύρια απαγορεύονται. Τρέχουν οι ντιλιβεράδες σαν τρελοί, με άμεσο κίνδυνο για τη ζωή τους. Είμαστε σοβαροί;
Πως μπορούμε να πορευτούμε έτσι;
Κάθε εβδομάδα δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Η κυβέρνηση φαίνεται να έχει χάσει τη μπάλα τελείως. Τη μία μέρα μέλη της κυβέρνησης φορούν μάσκες και χαιρετούν με τους αγκώνες και την άλλη στιγμή βγαίνουν έξω φιλάνε, ακουμπάνε κι όποιον πάρει ο Χάρος. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι ενώσεις του ιατρικού, νοσηλευτικού και διοικητικού υγειονομικού προσωπικού προειδοποιούν πως 5.000 άτομα έφυγαν από το εθνικό σύστημα υγείας, λόγω συνταξιοδοτήσεων. Τι ακριβώς έκανε λοιπόν η κυβέρνηση, τόσον καιρό; Πως πορεύεται, όταν οι νοσοκομειακοί γιατροί τόνισαν, πως δεν ανακοινώνει όλα τα κρούσματα, για να μη φοβηθούν οι τουρίστες και μας την κοπανήσουν; Με ποια λογική επιτράπηκε ν’ αναχωρούν τα καράβια με τόσο κόσμο; Με ποια λογική επιτράπηκαν τα κρουαζιερόπλοια, που είναι υγειονομικές βόμβες; Με ποια λογική έγινε αυτός ο χαμός στα σύνορα με την Αλβανία, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένα παιδάκι; Ακόμη κι η Ιταλία ζητά τεστ, για όσους επιστρέφουν από Ελλάδα. Χθες, ήταν ο Πόρος, μετά ο Βόλος, σήμερα η Χαλκιδική. Απαντήσεις σοβαρές, όμως, δεν βλέπουμε. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι εκλογικό απόθεμα και χειροκρότημα πήρε στην αρχή, έχοντας και τη συμπαράσταση και των άλλων κομμάτων, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης, το έκαψε μέσα σε δυο μήνες του καλοκαιριού. Πορεύεται με βάρκα την ελπίδα.
Θωράκιση του Ε.Σ.Υ.
Γιατί, αντί να χτίσει πάνω σε ζητήματα ουσίας και να θωρακίσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας πορεύεται με βάση μικροσυμφέροντα. Οι αποτυχίες, όμως, έχουν ονοματεπώνυμο. Ξενοδόχοι, ξενοδοχοϋπάλληλοι, ξεναγοί, εργαζόμενοι σε εστιατόρια, σεφ, εστιάτορες, ιδιοκτήτες μικρών και μεγάλων μπαρ και καφετεριών είναι στα κάγκελα. Αναρωτιούνται, πως θα βγάλουν τον δύσκολο χειμώνα, που έρχεται. Ακόμη χειρότερα για τους ανθρώπους του πολιτισμού, που ζουν στην αβεβαιότητα και για δυο σεζόν συνεχόμενες κι έχουν ήδη υποστεί ταλαιπωρία με το λουκέτο στα κανάλια και την απληρωσιά, που επικρατεί στον χώρο. Η διαχείριση του κορωνοϊού από την πλευρά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αποδεικνύεται μία τεράστια επικοινωνιακή φούσκα. Από Σεπτέμβρη με τα μέτρα, που παίρνονται για τα σχολεία, καθίσταται πλέον επικίνδυνη, διότι δίνει τη χαριστική βολή στην ελληνική οικογένεια, υγειονομική κι οικονομική. Η κ. Κεραμέως μπορεί να μη φοβάται για τις κινητοποιήσεις στα ελληνικά Πανεπιστήμια. Για πρώτη φορά στα χρονικά, το νέο μαθητικό κίνημα κατά υπουργού Παιδείας, πιθανόν να ξεκινήσει από το… δημοτικό!
