ΣΥΡΙΖΑ; μήπως αντί να χλευάζονται οι δημοσιογράφοι γίνει και κάνα σποτάκι να λοιδορούνται τα αφεντικά τους;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

Δεν είναι θέμα ιδεολογίας! Ούτε πολιτικής συγκυρίας! Δεν αφορά καν στο αν είναι σωστό -που μάλλον είναι- αυτό, που υπήρχε πρόθεση να ειπωθεί, να υπογραμμιστεί και καταδειχθεί! Στο δια ταύτα, το μήνυμα δεν πέρασε και έδωσε λάθος γραμμή με αυτό το κακογυρισμένο, κακοπαιγμένο, μίζερο αισθητικά, ανέμπνευστο και χωρίς χιούμορ σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμα και το αστειάκι «Κυριακός, ο σωτήρας μας» ήταν κλεμμένο απ την Ελληνοφρένεια και τον Μπαλούρδο. Φυσικά και ότι θέλει ο καθένας μας βλέπει και συχνά η κομματικοποίηση δημιουργεί και μια μπετόν αρμέ αντιληπτική ικανότητα, αλλά το γεγονός είναι εκεί και ουρλιάζει νευριασμένα την αλήθεια του: σύντροφοι, έχετε μεγάλο θέμα στην επικοινωνία σας…

Όλοι οι δημοσιογράφοι δεν είναι το ίδιο, ούτε καν οι μεγαλοδημοσιογράφοι και οι σταρούμπες. Αντίθετα τα μεγάλα αφεντικά των μέσων είναι ίδια και ουδείς ποτέ, έχει κάνει σποτάκι για αυτούς! Είναι εύκολο να σου φταίει η ξανθιά παρουσιάστρια του απογευματινού δελτίου, του περιφερειακού καναλιού, ντυμένη με τα υπόλοιπα της σταρ του κεντρικού, στο βεστιάριο και με τη χιλιοπατημένη και μάλλον φωλιά για μύκητες γόβα της, να πατάει 50ευρα, αλλά φυσικά και δεν είναι αυτή το πρόβλημα της ενημέρωσης σήμερα, ούτε από τα κεφάλαια του Μωυσής, έφτασε στη δικιά της την τσεπούλα τίποτα. Μια τσεπούλα σαν αυτή του πλήθους των δημοσιογράφων, που έχει μέσα δυο κέρματα, συνήθως, το λογαριασμό του βερεσέ στο κυλικείο για να πληρωθεί στο τέλος του μήνα, ένα κουμπί, κάποιο χρησιμοποιημένο χαρτομάντηλο και καμία κλωστή από ξέφτι. Είναι ευκολάκι να πατήσεις στο «όλοι οι δημοσιογράφοι είναι ρουφιάνοι και τα παίρνουνε», όπως και σ άλλα πολλά, όπως το ότι «οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες», «οι γιατροί δουλεύουνε με φακελάκια», «οι μπάτσοι είναι γουρούνια», «οι δικηγόροι ανήθικοι», «τα μοντέλα βίζιτες» και πάει λέγοντας το στερεότυπο, αλλά αυτό πόσο πολιτικό λόγο και δη αριστερό συνιστά;

Διάβασα πως ήταν σατιρικό και καλά αστείο το σποτάκι. Και καινούργιο συκώτι απ τα γέλια δεν κάναμε, αλλά ποιος είπε πως η σάτιρα και το αστείο δε λένε τα πιο σοβαρά πράγματα και δεν περνάνε μηνύματα; Άλλωστε για να περαστεί μήνυμα έγινε και το σποτ! Και το μήνυμα πέρασε! Οι δημοσιογράφοι είναι ψωμολύσσες που άμα τους κουνήσεις 50ευρω πουλιούνται και εσύ λαέ μη τους ακούς και μη καταπίνεις αμάσητο τον Μωυσή, τον Αβεσσαλώμ, τον Χοδολλογομόρ το όποιο άλλο βιβλικό πρόσωπο, ακόμα και ολόκληρη την κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Οι δημοσιογράφοι! Και εκείνοι που δουλεύουν για ασύδοτα αφεντικά, που ουδείς έλεγξε ποτέ, με σύνδρομα Ναπολέοντα, που αν πληρωθούν παίρνουν ψιχουλακια, που τους εκβικάζουν με τις αμοιβές τους! Και εκείνοι που είναι έρμαια στα μπλοκάκια, που τους καταθέτουν δώρα και επιδόματα και μετά τους βάζουν κρυφά να τα επιστρέψουν, που τους έχουνε μισθούς μέσα για να πατσίσουνε τα επιδόματα που λέγαμε πιο πάνω. Και εκείνοι που είναι ανασφάλιστοι. Και οι μαύρο – νέοι και οι εργαζόμενοι στα σάιτ που έχουν συνθήκες γαλέρας με ατέλειωτες εργατοώρες και καταμετρήσεις αναρτήσεων σαν φασόν και που δεν τους βάζουν ούτε τα όνομα τους, αν κάποτε γράψουν και κάτι που έχει ερευνά και ρεπορτάζ. Και εκείνοι που κλείσανε τα μέσα που δούλευαν, οι άνεργοι, ή όσοι σαν τους εργαζομένους της παλιάς Ελευθεροτυπίας που ακόμα αγωνίζονται να πάρουν κάτι έναντι!

Και αντί να υπάρχει άποψη και πρόταση για βελτίωση των συνθηκών των εργαζόμενων άρα και της ποιότητας της ενημέρωσης, υπάρχει λοιδορία, πλακίτσα και δαιμονοποίηση! Και μήπως θα έπρεπε και όταν ήσασταν στην εξουσία, σύντροφοι, αλλά και τώρα ως αξιωματική αντιπολίτευση να φροντίσετε να μην είναι έρμαιο εκβιασμών και φτώχειας η σπουδαιότητα της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθερίας του Τύπου, όπως κατοχυρώνονται από το άρθρο 19 της Παγκόσμιας Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ; Παγκόσμια, λοιπόν, αυτοί «που πουλούν την είδηση», μόνο τους τελευταίους μήνες, έχουν από κορονοϊό 55 απώλειες γιατί οι δημοσιογράφοι τρέχουν να βρουν γιατρούς και ασθενείς και να ενημερώσουν για το τι γινεται με την αρρώστια. Οι Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα μιλάνε για «εξαφανισμένους» και κανονικά δολοφονημένους δημοσιογράφους και για φίμωση ΜΜΕ με πρωταθλήτριες την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία. Στην Κίνα και στο Ιράν, απαγορεύεται η πρόσβαση των χρηστών σε ιστοσελίδες που δεν είναι της αρεσκείας των αρχών και σε πολλές χώρες της Αφρικής η αξία της ζωής ενός δημοσιογράφου δεν είναι και πολύ υπολογίσιμη! Ο ολοκληρωτικός έλεγχο των μέσων ενημέρωσης, οι συλλήψεις και άλλες σκληρές ποινές εναντίον επικριτικών δημοσιογράφων σημειώνονται σε χώρες όπως η Ρωσία,  το Βιετνάμ, η Συρία, η Βόρεια Κορέα. Ο Δυτικός πάλι κόσμος, προτιμά να απαξιώνει τους δημοσιογράφους! Όπως ο μέγας ξένος πολιτικός που βρίζει συνεχώς τους δημοσιογράφους και που ξεστόμισε σε γυναίκα δημοσιογράφο το ανεκδιήγητο «έχεις τόσα νεύρα, που μάλλον έχεις περίοδο και σου βγαίνει απ τα ματιά». Λοιπόν, το ένα «σατιρικό» ή «αστείο» σποτάκι για να θίγουν οι πολιτικοί αντίπαλοι, δεν είναι τόσο αθώο, τελικά, ακόμη και μέσα στη μη μελέτη και την ανοησία του.

Θυμίζει όλο αυτό το «τσουβάλιασμα» ενός πολύπαθου κλάδου που -επαναλαμβάνω- δεν είναι τα αφεντικά τους, ούτε έχουν τις ίδιες τσέπες, την άλλη τρανή επικοινωνιακή του ΣΥΡΙΖΑ, το σποτάκι της Δούρου με τα καμένα! Και όλα αυτά, ενώ ο πολιτικός τους αντίποδας, η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην επικοινωνία είναι δεξιοτέχνες στα όρια της καλλιτεχνίας. Δηλαδή, απ τη μια έχουμε μια εικόνα με το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης αριστοτεχνική και απ την άλλη την παρουσιάστρια του ΤΗΛΕΒΟΑ να κυνηγάει ευρώ. Μήπως καλύτερα σύντροφοι, απ αυτούς τους δημοσιογράφους που λοιδορείτε, να προσλάβατε κανέναν να σας γράψει κείμενα της προκοπής και να σας πει που βρίσκεται το θέμα;