Όταν ο Θάνος παρηγορούσε τον τον Ανδρέα, που δίνει τη μάχη του, τώρα, στο Ιπποκράτειο

ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΖΕΪΜΣ ΔΕΓΛΕΡΥ

«Ο Θεός έπλασε δυο αδελφούς για μεγαλύτερη ωφέλειά τους. Κάτι, δηλαδή, συγκριτικά ανάλογο με την ωφέλεια που πηγάζει απ’ τα δυο χέρια, τα δυο πόδια, τα δυο μάτια κι όλα τα υπόλοιπα ζευγαρωτά όργανα, που χάρισε ο Πλάστης στους ανθρώπους» έγραφε ο Πλάτωνας πως έλεγε ο σοφός Σωκράτης! Και πως να το αναλογιστείς αυτό, όταν μαθαίνεις, συναισθάνεσαι και αναλογίζεσαι τον πόνο του Ανδρέα Μικρούτσικου για τον χαμό του υπέροχου, μεγάλου αδελφού του, του Θάνου.

Ανδρέας: «… ήταν εκεί πάντα εκεί, ο γιος μου και ο αδελφός μου»

 «Δεν ήθελα ανθρώπους δίπλα μου, αλλά ήταν εκεί ο γιος μου και ο αδελφός μου…»… αυτά έλεγε ο Ανδρέας Μικρούτσικος, χρόνια πριν, όταν η οικονομική κρίση τον είχε βυθίσει σε θλίψη. Τώρα, με τον αδελφό του να χει φύγει απ τη ζωή, ο Ανδρέας Μικρούτσικος δίνει τη δική του μάχη,  στη Μονάδα Εμφραγμάτων της Α’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Αθηνών, από μια καρδιά που δεν άντεξε τον οριστικό αποχωρισμό! Ήταν Μάρτιος του 2014 όταν ο Ανδρέας Μικρούτσικος μιλούσε στην Χριστίνα Αριστοτέλους σε μεγάλο κυπριακό κανάλι. Ανάμεσα σε άλλα ο παρουσιαστής, ο οποίος σημάδεψε μια μεγάλη περίοδο της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα, μίλησε και για την οικονομική του κατάρρευση. «Να τα ‘χεις όλα» είπε, «να έχεις δουλέψεις πολύ, να νομίζεις πως έχεις εξασφαλίσει και το μέλλον σου και ξαφνικά δυο υπόγραφες να στα αλλάζουν όλα». Μιλώντας για το ότι δεν ήθελε να δίπλα του ανθρώπους, ακόμη και αν είναι δοκιμασμένα φίλοι του, για το ότι δεν εμφανιζόταν πουθενά και για το ότι άλλαξε νούμερα τηλεφώνων είχε πει πως δεν το έκανε, όχι γιατί είχε κατάθλιψη όπως είχε γραφτεί, αλλά γιατί δεν ήθελε το δικό του πρόβλημα να φορτώνεται σε άλλους.

 «Συνέχισε Ανδρέα, γιατί η περιπέτεια των ανθρώπων, ώσπου να πεις κύμινο φτάνει στο τέλος της»

Ο Ανδρέας σε εκείνη την εκπομπή, παραδέχτηκε, πως ο γιος του και ο αδελφός του, ήταν στο πλευρό του σ όλα τα δύσκολα. Όταν, μάλιστα, ο αδελφός του, ο Θάνος Μικρούτσικος, είχε βγει στην τηλεφωνική γραμμή, ο Ανδρέας Μικρούτσικος, είχε συγκινηθεί πολύ και προσπαθούσε να κρύψει τα δάκρυα του. «Παλιά ντρεπόμουν να κλαίω, Ανδρέα» του είχε πει ο μεγάλος αδελφός του, «τώρα, όχι. Τα δάκρυα είναι συναισθήματα που πρέπει να βγαίνουν». Τόνισε πως ο Ανδρέας ακόμη και αν ξεκινούσε τώρα θα έπρεπε να κάνει τα ίδια πράγματα και να συνεχίσει γιατί «η περιπέτεια των ανθρώπων, ώσπου να πεις κύμινο φτάνει στο τέλος της». Θυμόμαστε αυτή τη τηλεοπτική στιγμή των δυο αδεών, γιατί ο Θάνος παρηγορει και προσέχει με αυτή τη φράση τον Ανδρέα με την τρυφερότητα του και εκείνος, ο μικρός αδελφός πρεπει να δώσει την μάχη νικηφόρα γιατί αγαπήθηκε πολύ και πρεπει να συνεχίσει να είναι άνθρωπος που ακόμα και αν τον «μποδίζουν να βαδίσει» πρεπει να συνεχίσει…