Μια φορά και έναν καιρό, στον 19ο αιώνα, ζούσαν οι επτά αδελφές Σάουθερλαντ. Ήταν η Σάρα, η Βικτώρια, η Ιζαμπέλλα, η Γκρέις, η Ναόμι, η Ντόρα και η Μαρί. Είχαν και έναν μόνο αδελφό. Γεννήθηκαν στο Νιαγάρα από δύο γονείς που αγαπούσαν την περιπλάνηση και το θέαμα, δημιουργώντας ωραίες εικόνες, φευγαλέες και συχνά παραπλανητικές και ήταν ο Φλέτσερ και η Μαρί Σάουθερλαντ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 και ενώ η οικογένεια είχε μεταφερθεί στο Λόκπορτ, στη Νέα Υόρκη οι γονείς αρχίσαν να οργανώνουν συναυλίες μουσικές και με τα οκτώ τους παιδιά, τα επτά κορίτσια και το ένα αγόρι. Και είχαν κόσμο ναι, που έρχονταν να δει και να θαυμάσει από κοντά την μουσική οικογένεια. Μόνο που δεν το έκαναν για τις μουσικές τους ικανότητες, που είναι αμφισβητήσιμές, αλλά για τα 7 κορίτσια. Και εδώ είναι το μυστικό της επιτυχίας των αδελφών Σάουθερλαντ.
Ήταν όλες τους, βικτωριανές Ραπουντζέλ, με άκοπα, θηριωδώς μακριά μαλλιά, που τα έλυναν στις συναυλίες του και γέμιζε όλη η σκηνή με γυναικεία κώμη, την οποία όρθιες πατούσαν και επρεπε να τη χειρίζονται ειδικά για να μην πέφτουν ή να μπορούν να κινούνται αποτελεσματικά…
Τα κορίτσια απέκτησαν πολύ νωρίς μεγάλη φήμη, για την εμφάνιση τους. Απέκτησαν και ένα συμβόλαιο με το «Μεγαλύτερο τσίρκο της γης», Μπάρνουμ και με το «φημισμένο θίασο θεαμάτων και μαγικών ψευδαισθήσεων» Μπέιλι. Συνέχιζαν να τραγουδούν και να εμφανίζονταν σαν ορχήστρα, αλλά κακά τα ψέματα, ουδείς απ το κοινό νοιάζονταν για αυτό. Το πλήθος σπρώχνονταν για να δουν τις γοητευτικές αδελφές με τα μαλλιά που ξεπερνούσαν τα 11 μέτρα!
Οι 7 αδελφές γυρίσαν τον κόσμο και έγιναν παγκόσμια γνωστές, ώσπου αποφάσισαν να κάνουν μπίζνες με το μεγαλύτερο οικογενειακό όπλο. Τα μαλλιά τους! Δαιμόνιες και κοσμογυρισμένες όπως ήταν δημιούργησαν στην αρχή το «The Hair Grower», έναν τονωτικό μαλλιών, ειδικά σχεδιασμένο, όπως έλεγαν, για να βοηθήσει την τρίχα να αναπτυχθεί και μετα σαμπουάν, φίλτρα κατά της πιτυρίδας, ακόμη και επαναστατικές για εκείνα τα χρόνια βαφές μαλλιών και λογιών είδη περιποίησης της κώμης.
Ταξίδευαν ξανά συνέχεια, σε όλο τον κόσμο, όχι για τα τσίρκο ή για συναυλίες, αλλά για να προωθήσουν τα προϊόντα τους που μοντέλα και πρωταγωνίστριες στην διαφημιστική τους καμπάνια ήταν οι ίδιες. Έγιναν μυθικά πλούσιες, λοιπόν, αξιοποιώντας ένα χαρακτηριστικό τους, που οι άλλοι το αντιμετώπιζαν ως θέαμα κατάλληλο για τσίρκο!
Όταν μια από τις αδελφές πέθανε το 1893, αποφάσισαν να την αντικαταστήσουν με την Άννα Λουίζ Ρόμπερτ για τις ανάγκες της διαφημιστικής τους εκστρατείας. Είναι πια η δεκαετία 1920, μια περίοδος ραγδαίας οικονομικής ανόδου και ευημερίας για τις ΗΠΑ. Η διαφήμιση γιγαντώνεται, οι Αφροαμερικανοί μετακινούνται από τον Νότο στις μεγάλες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Λος Άντζελας. Μαζί τους φέρουν την Τζαζ μουσική, μια άλλη χορευτική κίνηση και μια ελευθερία στην εμφάνιση που περνάει σ όλη την κοινωνία. Οι νέες γυναίκες της εποχής άρχισαν να απορρίπτουν τα συμβατικά πρότυπα, να απελευθερώνονταν από τις παραδόσεις και να αναθεωρούν δεσμευτικές εμμονές ομορφιάς και θηλυκότητας.
Η φημισμένη τραγουδίστρια της όπερας Μαρί Γκάρντεν, που και εκείνη είχε πολύ μακριά ξανθά μαλλιά, δήλωσε το 1927, κηρύττοντας μια παγκόσμια νέα μόδα: «Θεωρώ ότι το να απαλλαγούμε από τα μακριά μαλλιά μας ένα από τα πολλά μικρά δεσμά που οι γυναίκες έχουν αφήσει κατά μέρος, προσπαθώντας να καταφέρουν να φτάσουν στο πέρασμα τους στην ελευθερία». Έκοψε λοιπόν, τα μαλλιά της κοντά και σύντομα, αυτή της η εμφάνιση θεωρήθηκε πολύ μοντέρνα, επαναστατατική και δυναμική.
Οι επτά αδελφές Σάουθερλαντ είχαν, ήδη, κατορθώσει να πάρουν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, με το «The Seven Sutherland Sisters Hair Grower», ένα μίγμα από μαριχουάνα και ρούμι, μαζί με υδροχλωρικό οξύ, άλατα και μαγνήσιού. Είχαν όλα εκείνα τα προϊόντα για τα μαλλιά, αλλά και βούρτσες και χτένες και εκτός από την χονδρική πώληση των προϊόντων τους στα καταστήματα λιανικής πώλησης, είχαν και τα δικά τους καταστήματα, τα «σαλόνια» όπως τα αποκαλούσαν, όπου εκπαιδευμένοι πωλητές εξυπηρετούσαν προσωπικά και με εχεμύθεια το κοινό.
Οι αδελφές Σάουθερλαντς κατοικούσαν σε ένα τεράστιο αρχοντικό που είχαν σχεδιάσει και χτίσει με δική τους επίβλεψη, στο Γουόρρενς Κόρνερ της Νέας Υόρκης, που κάηκε εντελώς το 1938. Είχε πια περάσει η μόδα εκείνων των βικτωριανών 12μετρων μαλλιών με την επιρροή της πρώην μακρουμαλουσας ντίβας της όπερας Μαρί Γκάρντεν, αλλά τα προϊόντα περιποίησης μαλλιών των Επτά Αδελφών ήταν επιτυχημένα για χρόνια.
Όμως, οι αδελφές δεν ήταν συνετές στις επενδύσεις και στην οικονομία και οι τελευταίες απ αυτές, πέθαναν άπορες. Όταν η τελευταία αδελφή που έζησε, η Γκρέις, πέθανε το 1946 σε ηλικία 92 ετών, θάφτηκε σε έναν άγνωστο τάφο, για τους πολύς φτωχούς. Και αυτή ήταν λοιπόν, η ιστορία για τη Ραπουτζέλ που όταν όχι μια, αλλά επτά και που κάναν φήμη, λεφτά, ταξίδια, καριέρα, ζωή με τα πάνω και τα κάτω της, με τα 12μετρα μαλλιά τους, ώσπου χάθηκαν, ξεχάστηκαν και πάει η ασπρόμαυρη θύμηση τους…
