Νατντέζντα Πόποβα: η τελευταία «μάγισσα της νύχτας» πέταγε στα αλήθεια

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

Πέταγε τις νύχτες με τις άλλες μάγισσες της νύχτας, κορίτσια όλες, από 17 μέχρι 26 χρόνων. 852 φορές πέρασε πάνω από τους εχθρούς και τους προκάλεσε τεράστιες ζημιές. Ένα βράδυ επέστρεφε και ξανά πετούσε εναντίον τους, για 18 φορές. Τη μισούσαν. Μισούσαν όλες τις «μάγισσες της νύχτας» άλλωστε. Κάποιες τους πέθαναν, χωρίς να χουν προλάβει να ζήσουν τίποτα άλλο εκτός από πόλεμο. Γιατί η Ναντέζντα Πόποβα και οι υπόλοιπες συμπολεμίστριες της ήταν ηρωίδες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που πετούσαν, όχι με σκουπόξυλα, αλλά με μαχητικά αεροπλάνα σε νυχτερινές αεροπορικές επιδρομές εναντίον των ναζί.

Η Ναντέζντα πέθανε 91 χρόνων, στο κρεββάτι της στη Μόσχα, πλήρης τιμών και αναγνώρισης και με έναν μεγάλο και γεμάτο κύκλο ζωής. Παντρεύτηκε τον Συμεών, όπως είχαν ορκιστεί απ την εκπαίδευση τους, στον στρατό. Έγραψαν τα ονόματα τους σε καρδιά όταν εισβάλαν νικητές στο Βερολίνο, στους τοίχους της Reichstag, έγιναν και οι δυο στρατηγοί, έκαναν έναν γιό, που είναι επίσης στρατηγός στην αεροπορία της Λευκορωσίας.  

Όμως, ούτε μια μέρα, όπως έλεγε, δεν πέρασε χωρίς να ψιθυρίζει σα μυστική προσευχή τα ονόματα των κοριτσιών που σκοτώθηκαν στις αερομαχίες, χωρίς κάποιες του να χουν προλάβει να δώσουν ούτε ένα πρώτο φιλί. Περήφανες, πατριώτισσες, αποφασισμένες να μη περάσει ο φασισμός, πετούσαν αεροπλάνα και βομβάρδιζαν μες στις νύχτες κρίσιμους γερμανικούς στόχους. Η Ναντέζντα ήταν η τελευταία τους…  

Ανήκε σε εκείνη την γυναίκεια ομάδα επίλεκτων σοβιετικών πιλότων, που βομβάρδιζαν αποκλειστικά τη νύχτα, γερμανικά φυλάκια και στρατόπεδα. Όταν είδε σε ναζιστικά επίκαιρα της εποχής «τα χαμογελαστά πρόσωπα των Γερμανών πιλότων να σκοτώνουν κατά εκατοντάδες τα γυναικόπαιδα της Σοβιετικής Ένωσης με τα οπλοπολυβόλα των αεροπλάνων τους» όπως είχε πει, πήρε τη μεγάλη απόφαση να πολεμήσει με κάθε τρόπο. Τον Ιούνιο του 1941 οι ναζί σκότωσαν τον αδελφό της και χρησιμοποίησαν το πατρικό της σπίτι ως αρχηγείο της Γκεστάπο. Τότε η Πόποβα κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία της ΕΣΣΔ.

Η Σοβιετική Ένωση ήταν το πρώτο κράτος που επέτρεψε στις γυναίκες να πετούν μαχητικά αεροσκάφη. Κατόπιν διαταγής του Ιωσήφ Στάλιν δημιουργήθηκαν τρία γυναικεία αεροπορικά σμήνη με περίπου 25 επίλεκτες πιλότους. Αυτές θα πετούσαν όχι με συμβατικά βομβαρδιστικά αλλά με 30 τύπου Polikarkov Po-2, που ήταν ξύλινες κατασκευές καλυμμένες με κόντρα πλακέ υφάσματα προκειμένου να είναι όσο το δυνατόν πιο αθόρυβα. Το Polikarkov Po-2, που αρχικά κατασκευάστηκε για εκπαιδευτικούς και γεωργικούς σκοπούς, μπορούσε να αναπτύξει μέγιστη ταχύτητα 150 χλμ./ώρα, πολύ χαμηλή για τα δεδομένα ενός πολεμικού αεροσκάφους. Αυτό όμως αποδείχθηκε το βασικό πλεονέκτημά τους καθώς τα πολύ γρήγορα γερμανικά μαχητικά έπρεπε να κάνουν μεγάλους κύκλους για να μπορούν να βάλουν στο στόχαστρό τους τα μικρά και αργά βομβαρδιστικά, μια μανούβρα που αποτύγχανε σχεδόν πάντα. Γι’ αυτό και μετά το 1943 η φήμη τους εξαπλώθηκε τόσο πολύ ώστε σε όποιον Γερμανό πιλότο κατάφερνε να καταρρίψει κάποιο από τα αεροσκάφη τους απονεμόταν ο Σιδηρούς Σταυρός.

Μέσα σε τέσσερα χρόνια (1942-1945) οι «μάγισσες έκαναν πάνω από 30.000 αποστολές και έριξαν 23.000 τόνους βόμβες! «Βομβαρδίζαμε, και σκοτώναμε! Ήταν μέρος του πολέμου. Επρεπε να αποδείξουμε στον εχθρό μας ότι ήμασταν πιο δυνατοί και πιο προετοιμασμένοι. Κάποιες φορές κοιτάζω το σκοτάδι και τις βλέπω να έρχονται μια, μία πάντα νέες και γενναίες. Δεν μπορώ να φανταστώ τον δικό μου εαυτό τόσο νέο. Καμιά φορά θυμάμαι το μικρό μου βομβαρδιστικό και πόσο κοντά βρισκόταν πάντα ο θάνατος. Ρωτάω τις σκιές τους μες στο σκοτάδι, «κορίτσια; Πως το κάναμε αυτό; Πως; » είχε πει. Και ήταν η  τελευταία «μάγισσα της νύχτας»…