Η ιστοσελίδα ειδοποιεί: «Μπορεί να είσαι νέος ή γέρος, ανύμφευτος ή σε γάμο αλλά μπορεί να είσαι γενναιόδωρος και επιτυχημένος. Αν ψάχνεις μια αμοιβαίως ικανοποιούμενη σχέση και δεν έχεις χρόνο για παιχνίδια…», τότε μπορείς να μπεις σε μία από τις ουκ ολίγες σελίδες για “Sugar Dadies”-Γλυκούς/Ζαχαρομπαμπάδες, που έχουν ξεφυτρώσει. Για άνδρες, δηλαδή, οι οποίοι είναι έτοιμοι να πληρώσουν τη νέα και ωραία και γυναίκα, εύκολα και γρήγορα, αρκεί ν΄ αντέχει το πορτοφόλι τη βαριά συνδρομή. Το διαδίκτυο, ως μία νέα μόδα, δεν θα μπορούσε να έχει απόσταση από το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. Και δεν λείπουν και μερικές Sugar Mommies- Γλυκές Μαμάδες, οι οποίες είναι έτοιμες κι αυτές να πληρώσουν, για την ικανοποίηση, που είτε τους λείπει από μία μόνιμη σχέση, υποφέρουν από μοναξιά ή το προτιμούν αντί για σεξουαλικούς παράδεισους της αλλοδαπής.
…γιατί «στόχος είναι τα λεφτά, έτσι μου είπε και η μαμά»
Η πορνεία είναι το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου και μάλιστα είχε συνδεθεί και με τις ιέρειες της Αφροδίτης. Η πείνα, η ανάγκη, η έλλειψη στήριξης από την οικογένεια, η ύπαρξη παιδιών εκτός γάμου, η ανεργία, η υποαπασχόληση, η αδυναμία ανταπόκρισης στα καθημερινά έξοδα ή το όνειρο για μία καλύτερη ζωή είναι μερικές από τις αιτίες, που η γυναικεία χειραφέτηση, όσο κι αν τη διεκδίκησε το φεμινιστικό κίνημα δεν έχει έρθει ακόμη. Η ανεργία είναι περισσότερο γένους θηλυκού, η υποαπασχόληση το ίδιο, οι χαμηλές αμοιβές γεγονός, τα διαζύγια, με διατροφή, που δίνεται, ενίοτε, όποτε κι άμα, δίνουν και παίρνουν. Το ελληνικό σύνδρομο «Ωραίος – Νέος – Πλούσιος» διαπερνά και διαποτίζει ως νοοτροπία και μία υπαρκτή μερίδα Ελλήνων μαμάδων, μπορεί να μη θέλουν να σκέφτονται ότι η πορνεία είναι μόνο με απευθείας πληρωμή αλλά μεγαλώνουν τα κορίτσιά τους, με το σκεπτικό να συνοδεύεται από έναν «Μάνθο με Πόρσε», κι ας είναι στο πιο άσχημο και σιτεμένο του. Η πορνεία συμβαίνει παντού: σε κράτη που επικράτησε ο καπιταλισμός, σε χώρες με σοσιαλδημοκρατία, με κομμουνισμό, σε αρχαίες, βυζαντινές, νεότερες και σύγχρονες κοινωνίες, αλλά σε καπιταλιστικές χώρες, ανθίζει. Υπάρχουν χώρες και σήμερα, όπως η Ταϋλάνδη, που τρέφονται από τον σεξοτουρισμό. Έτσι, αυτό, που εμείς πιστεύουμε ότι ξεκίνησε χθες και ήταν το εξοβελιστέο στη διαδρομή του χρόνου έτυχε ακόμη και θρησκευτικής υποστήριξης ακόμη κι από πάπες, που στο διάβα του χρόνου , όπως γράφει η Έμμα Γκόλντμαν, είχαν ακόμη και δικά τους πορνεία ή ήταν υπό την υποστήριξή τους.
Σεξουαλικότητα επί πληρωμή
Η σεξουαλικότητα λοιπόν, επί πληρωμή. Γιατί όμως ένα νέο κορίτσι, που σπουδάζει σήμερα, διαθέτει τον εαυτό της σε τέτοιου είδους ιστοσελίδες; Είναι μόνο οικονομικό ζήτημα; Είναι μία προσπάθεια να κερδίσει το ενδιαφέρον του «επιτυχημένου;» με βασικό στόχο αργά ή γρήγορα να τον βάλει κι επισήμως στην αγκαλιά της; Είναι απλή δικαιολογία απέναντι σε μία κοινωνία θηλαστικών, όπου ο αρχηγός παίρνει την αγέλη των θηλυκών; Όσες έρευνες κι αν έχουν γίνει δείχνουν ότι η φτώχεια, είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες , για να διαθέσει μία γυναίκα τον εαυτό της, ακούσια ή εκούσια στα κυκλώματα πορνείας. Αν και δεν έχουμε επαρκή στοιχεία, οι γυναίκες αυτές δεν υποφέρουν μόνο από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες κ.ά. αλλά και από νοσήματα, που συνδέονται με την κοιλιακή χώρα, ενδεχομένως από τη διαρκή ψυχοσωματική πίεση, που δέχονται και χρειάζονται χειρουργείο (χολή, ειλεός, κήλη, διάτρηση κ.ά. ) ή και τραυματισμούς. Γιατί μια κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά να επιλέγει να εκθέσει τον εαυτό της, για ένα ωραίο ταξίδι, φόρεμα ή απλά μία τσάντα πολυτελείας; Γιατί επιλέγει συνειδητά να είναι με έναν παντρεμένο «ζαχαρομπαμπά», ενώ η ηλικία της κι η εξωτερική εμφάνισή της, της επιτρέπουν θεωρητικά να έχει όποιον θέλει; Είναι η ανάγκη της για βελτίωση της κοινωνικής της τροχιάς, σε βελτιωμένη ταξική θέση;
Οικονομική κρίση και πορνεία
Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ξανάφερε την πορνεία, στο προσκήνιο. Κι από εκεί, που η αύξηση των δεικτών της πορνείας τα τελευταία χρόνια είχε συνδεθεί με τις ξένες, Ρωσίδες, Αφρικανές – κυρίως Νιγηριανές κ.ά. στο κέντρο της Αθήνας, οι χαμηλές αμοιβές, η αδυναμία αποπληρωμής ακόμη και των καθημερινών, κι η ουσιαστική έλλειψη μέριμνας οδήγησε ξανά, ακόμη και παλιές Ελληνίδες πόρνες, πίσω στο επάγγελμα. Έτσι, σε αυτήν τη φάση, Sugar Daddies, που λαχταρούν γυναικεία νεανικά κορμιά, που το βυζί δεν έχει πέσει από τις εγκυμοσύνες και το αιδοίο δεν έχει χαλαρώσει από τις γέννες, επανέρχονται στο προσκήνιο, δριμύτεροι. Μία μόδα που την είδαμε να εξαπλώνεται ραγδαία στην Αμερική και στην Ευρώπη και να εμφανίζεται πλέον και στην Ελλάδα. Μόνοι ή οικογενειάρχες αναζητούν νεαρές κοπέλες, που δεν θα προβληματίσουν, δεν θα έχουν ρυτίδες, δεν θα κουβαλούν την καθημερινότητα, που φέρνει η επίσημη σύζυγος ή θα φροντίσουν να κάνουν το κλικ το παραπάνω, σε ερωτικές περιπτύξεις, αντί για τις κυρίες με παπά και με στεφάνι, που μπορεί να είναι λιγότερο τολμηρές στο κρεβάτι. Οι όροι πιο ξεκάθαροι. Τελείως ψυχρά κι ανάλγητα τα φοιτητικά έξοδα μπορεί να καταβάλλονται από άνδρες κάποιας ηλικίας, που θέλουν φρέσκο κρέας στο κρεβάτι τους. Και δεν μιλάμε πάντα για άντρες μοναχικούς, δύσκολους στις συνευρέσεις, ή αδύναμους. Μιλάμε ακόμη και για άντρες, που μπορεί να είναι εμφανίσιμοι, να έχουν επιτυχία στο άλλο φύλο, αλλά να έχουν άλλα θέματα την ώρα του σεξ ή απλώς να ψάχνουν για παραπάνω διασκέδαση και «ποικιλία στο σεξ». Άνδρες, που μπορεί να δυσκολεύονται να έχουν μόνιμο δεσμό, γιατί ταξιδεύουν συχνά, ή ενώ απολαμβάνουν οικονομική αίγλη, δεν έχουν μεγάλες επιτυχίες στον γυναικείο πληθυσμό. Η γυναίκα, ξεκάθαρα, για άλλη μια φορά, ως εμπόρευμα, μόνο που πλέον, αυτή επιλέγει, εν μέρει τον συνοδό της.
Οι αλλαγές στην πορνεία στη χώρα μας
Σε κοινωνίες, που μαστίζονταν από διάφορα σεξουαλικά νοσήματα, η παρθενία συνδέθηκε με τον Χριστιανισμό ή και με τη λατρεία του Αλλάχ, δημιουργώντας σειρά αθέμιτων ή κι εντελώς εξευτελιστικών πρακτικών, απέναντι στη γυναίκα. Ανάλογα με την ηλικία, το κράτος, τη θρησκεία, την κοινωνία, που ζουν, οι γυναίκες, βιώνουν αυτές τις παρενέργειες ή και χάνουν τη ζωή τους. Στην αρχαία Ελλάδα μελετητές υποστηρίζουν πως υπήρχε το πορνικό τέλος αλλά και πορνεία από παιδόφιλους. Η σεξουαλικότητα της γυναίκας στοχοποιήθηκε προκειμένου να ελεγχθεί κι αγιοποιήθηκε μόνο στο πλαίσιο της λειτουργίας ενός θρησκευτικού γάμου κι ει δυνατόν απόδοσης αρσενικών τέκνων. Η επίσημη σύζυγος επί πολλές εκατονταετίες συνδέθηκε με τον γάμο και την τεκνοποίηση, κι όχι με την ερωτική πράξη καθεαυτή. Το παράδοξο είναι , ότι στο βιβλίο του Δρ. Τζ. Σάντζερ με θέμα «Η ιστορία της πορνείας» σχεδόν το 25% των εκδιδομένων γυναικών επιδίδονταν στην οργανωμένη πορνεία, στο εξωτερικό, ενώ ήταν παντρεμένες κι ο σύζυγος το γνώριζε. Βεβαίως, οι πελάτες των πορνείων, κατά κανόνα εξακολουθούσαν να είναι ευυπόληπτοι πολίτες. Σε περιόδους αρνητικών κοινωνικών αλλαγών, φαίνεται δυστυχώς, το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου ανθίζει. Μία τέτοια περίοδος ήταν κι η ιταλο-γερμανική κατοχή κι όχι μόνο: Οι γυναίκες αναγκάζονταν είτε με τη φυσική βία ή με την έμμεση βία, να υποκύψουν στις ορέξεις των κατακτητών, προκειμένου να θρέψουν τα παιδιά τους. Μεσούσης της τωρινής οικονομικής κρίσης και των μνημονίων, οργίαζαν οι φήμες για κορίτσια, νεαρής ηλικίας κι Ελληνίδες, που γδύνονταν, για λίγα ευρώ, διαδικτυακά. Οργίαζαν οι φήμες και για αγόρια, που πλησίαζαν γυναίκες, που είχαν περάσει τα πρώτα -άντα. Διόλου τυχαία, όσα αποκαλύφθηκαν πρόσφατα στο Κρανίδι, με τις γυναίκες, που εκδίδονταν από τη δομή των προσφύγων, σε κατοίκους της περιοχής. Οργή και για τις φήμες που αφορούν ομοφυλόφιλους, που σε κεντρική πλατεία της Αθήνας, ψαρεύουν νεο-μετανάστες.
Πορνεία, Τρούμπα, Λαδάδικα
Η πορνεία πολλές φορές στη διάρκεια της ιστορίας, διώχθηκε ποινικά κι άλλες φορές οι πόρνες βρέθηκαν από τα σπίτια στον δρόμο. Στην Ελλάδα υπολογίζεται πως υπάρχουν περίπου 600 οίκοι ανοχής. Τη μερίδα του λέοντος κατέχει η Αθήνα αλλά με τις πολεοδομικές μεταβολές, που προέβλεπαν συγκεκριμένες αποστάσεις, η κατάσταση χειροτέρεψε. Νούμερα ακριβή δεν υπάρχουν. Από τις εταίρες, τις παλλακίδες και τις επίσημες συζύγους της αρχαίας Ελλάδας, περάσαμε στους βυζαντινούς οίκους ανοχής και στα σπίτια. Οι πιο γνωστές συνοικίες ήταν η Τρούμπα στον Πειραιά και τα Λαδάδικα στη Θεσσαλονίκη, σε περασμένες δεκαετίες. Κατά καιρούς αυστηροποιήθηκε το πλαίσιο όχι πάντα με τα καλύτερα αποτελέσματα. Η οργανωμένη πορνεία συχνά προφύλαξε τις γυναίκες αυτές, από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, από πελάτες με περίεργα γούστα ή και φονιάδες.
Η πορνεία κι οι διαβαθμίσεις της
Ταξικότητα, όμως και διαστρωμάτωση, υπάρχει σαφώς και στην πορνεία. Οι νεαρές, ψηλές, γυναίκες μπορεί να έχουν καλύτερη τύχη σε κυκλώματα και διασυνδέσεις, ενώ οι μεγάλες σε ηλικία γυναίκες ή αυτές που βγαίνουν στον δρόμο, μπορεί να μετρούν τα 5εύρα, για να επιβιώσουν. Με την άνθηση του μόντελινγκ και στην Ελλάδα προέκυψαν πιο άμεσα οι γυναίκες – συνοδοί πολυτελείας. Ο χώρος του μόντελιγκ ή και τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα τροφοδότησαν συχνά την πορνεία υψηλής στάθμης. Για τον ευρύ κόσμο, αυτό που σήμερα ονομάζουμε Sugar Daddy , στην χώρα μας συνδέθηκε λεκτικά με την «Βίζιτα» ή των λεγόμενων «Χορηγών». Έτσι, για μία ακόμη φορά, η γυναίκα, μετατρέπει συνειδητά ή ασυνείδητα το σώμα της σε εμπόρευμα κι ως μέσο παραγωγής αγαθών. Αντίθετα, σε πιο χαμηλά βαλάντια απευθύνονταν Ελληνίδες και στη συνέχεια και πολλές ξένες, οι οποίες τροφοδότησαν αρκετά μαγαζιά της Λεωφόρου Συγγρού, του κέντρου της Αθήνας, ξεκινώντας από το απλό στριπτίζ μέχρι το κάτι παραπάνω, στα μασατζίδικα. Η ταρίφα ανάλογη των προσόντων. Για Ελληνίδες γνωστές, με υψηλό κασέ, ακούγονταν πριν την κρίση νούμερα εξωφρενικά, όπως 150, 300, 400 ακόμη και 500 χιλιάρικα η βραδιά, τον καιρό της πάλαι ποτέ, δραχμής. Η ελληνική κοινωνία έμαθε στη δεκαετία του ’90 για αυτοκτονίες γυναικών ή κι απόπειρες αυτοκτονίας ξένων γυναικών, που τους έλεγαν δουλέμποροι ότι θα έρθουν στη χώρα μας για δουλειά και βρέθηκαν αιχμάλωτες σε δωμάτια, χωρίς χαρτιά, να δέχονται πελάτες ή για φτωχές αλλοδαπές, που φρόντισαν να δημιουργήσουν δεσμούς με Sugar Daddies. Το πρόβλημα έφτασε παλαιότερα στη Βουλή, με το θέμα των συντάξεων, από Ελληνίδες κυρίως νοικοκυρές, οι οποίες πρόσδεσαν όλη τους τη ζωή, με τον σύζυγο , μεγάλωσαν τα παιδιά τους, κι όταν ήρθε η ώρα της μέσης ηλικίας, πετάχτηκαν στον δρόμο, χωρίς να έχουν τα απαραίτητα για να ζήσουν, με αποτέλεσμα να αυστηροποιηθεί το πλαίσιο για τη χορήγηση συντάξεων χηρείας.
Εμπορία ανθρώπων, πορνεία κι επαιτεία στη χώρα μας σήμερα
Ο Χρυσοβαλάντης Παπαθανασίου, πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης στις 10/3/2020, υπό την προεδρία της Σοφίας Βούλτεψη, ενημέρωσε την αρμόδια Υποεπιτροπή της Βουλής για την καταπολέμηση της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Ανθρώπων της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Στοιχεία από τον Εθνικό Μηχανισμό Αναφοράς, δείχνουν καταγεγραμμένα στο μητρώο, το 2019, 154 θύματα εμπορίας ανθρώπων. Κάποια απ΄ αυτά εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ, άλλα στην επαιτεία κ.ά. Η πλειοψηφία των ενηλίκων θυμάτων, που υπήρξαν θύματα εμπορίας κι εκμετάλλευσης ήταν άτομα κάτω των 35 ετών και κυρίως γυναίκες. Τα 49 από τα 154 αναφερόμενα θύματα εμπορίας είναι παιδιά και συχνά στην επαιτεία τα οδηγούσαν οι ίδιοι τους οι γονείς. Απ΄ αυτά τα 11 , ασυνόδευτα ανήλικα. Η πλειοψηφία προερχόταν από αφρικανικές χώρες αλλά 25 θύματα είχαν ελληνική ιθαγένεια. Τα 19 παιδιά, στην πλειοψηφία τους, θύματα εκμετάλλευσης επαιτείας. Στην πλειοψηφία τους τα ξένα θύματα στρατολογήθηκαν στη χώρα καταγωγής τους. Οι στρατολογητές ανθρώπων, άνδρες ή γυναίκες σε ποσοστό άνω του 30% ήταν άγνωστα πρόσωπα στο θύμα και η κυριότερη μορφή εκμετάλλευσης, που υφίσταντο ήταν η σεξουαλική.
Στην Ευρώπη, των 300 εκ. πολιτών, υπήρξαν μόλις 18 – 20 διώξεις, για πελάτες, θυμάτων εκμετάλλευσης και εμπορίας
Από τα 154 θύματα που αναφέρθηκαν στον ΕΜΑ τα 114 ξέφυγαν από το λαθρεμπόριο ανθρώπων και κατάφεραν να αποδράσουν είτε μόνα τους ή με τη βοήθεια τρίτου ατόμου. Στις 14 από τις 32 περιπτώσεις απόδρασης με τη βοήθεια τρίτου το πρόσωπο αυτό ήταν πελάτης του θύματος σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ενώ στις υπόλοιπες περιπτώσεις οι τρίτοι ήταν όλα θύματα, συγκάτοικοι, συνάδελφοι και σε δύο περιπτώσεις, άγνωστα άτομα από τα οποία ζήτησε το θύμα, βοήθεια. Τα θύματα ήθελαν κυρίως ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη κι ακολούθως στέγη και νομικές συμβουλές. Κατά τον Ηρακλή Μοσκώφ, εθνικό μας εισηγητή για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων του υπουργείου Εξωτερικών, ο οποίος προσπαθεί να δώσει λύση σε θέματα εμπορίας και trafficking, το θέμα των διώξεων παραμένει ανοιχτό. «Σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, των 300 εκ. πολιτών, μόλις 18 -20 περιπτώσεις δίωξης είχαμε, για πελάτες, που, εν γνώσει τους, πήγαιναν με θύματα εκμετάλλευσης και εμπορίας!», ανέφερε μιλώντας στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Καταλαβαίνουμε τι τραγωδία βιώνουν όλες αυτές οι γυναίκες και τα παιδιά, όταν ακόμη κι η πρωτοποριακή, Σουηδία με το θέμα των Sugar Dadies σηκώνει τα χέρια ψηλά. Η χώρα μας πάντως φαίνεται να επιδιώκει να βάλει ένα πλαίσιο , όχι τιμωρητικό, αλλά με μεγαλύτερη οργάνωση. Στη χώρα μας πράγματα έχουν γίνει από την ΜΚΟ Πράξις αλλά κυρίως από το «Red Umbrella Αthens», το οποίο παρέχει υπηρεσίες πρόληψης και ενδυνάμωσης δωρεάν σε γυναίκες (trans & cis) και άνδρες εργαζόμενους στο σεξ. Το Κέντρο ημέρας λειτουργεί από τον Μάρτιο 2016 μέχρι και σήμερα, πολύ κοντά στην πλατεία Ομονοίας. Αξιοσημείωτο είναι ότι το RUA λειτουργεί υπό την επιστημονική επιμέλεια του Τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματικά κάνει καλή δουλειά στον τομέα.
Το «Ζαχάρωμα» κι η πραγματικότητα…
Στοιχεία αμιγώς για το «Ζαχάρωμα» μεταξύ ανδρών και γυναικών, στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν, γιατί θεωρητικά πρόκειται για συναινετικό σεξ. Και δεν έχουμε ιδέα ως χώρα, πόσοι και πόσες εμπλέκονται στο βιομηχανία του σεξ. Στην νέα ψηφιακή κοινωνία το βέβαιο είναι πως ο προαγωγός παίζει λιγότερο κομβικό ρόλο, απ΄ ότι στο παρελθόν, ως «προστάτης» των κοριτσιών κι ως ο «πωλητής», που φέρνει τις κοπέλες σε επαφή με τον πελάτη. Εξετάσεις διαδικτυακά ή σε οργανωμένα πάρτι από τις συγκεκριμένες ιστοσελίδες, με πλούσιους ΖαχαροΜπαμπάδες, που πληρώνουν καλά τα γούστα της νεαρής καλλονής κι ό, τι προκύψει. Την ίδια στιγμή πρόκειται για μία οριακά παράνομη κατάσταση, αφού η συνεύρεση με τον Ζαχαρο-Μπαμπά, μπορεί να μην αφορά λεφτά, αλλά να οδηγήσει σε σχέση, η οποία έχει άμεσα και μακροπρόθεσμα οφέλη: ένα ωραίο τραπέζι, μένα ωραίο αυτοκίνητο, ένα ταξίδι, σε μακρινά εξωτικά μέρη. Η ιστορία του κορωνοϊού κάπως έβαλε κάπως φρένο, σ΄ αυτήν την κατάσταση, όπως και σε πολλά άλλα αδικήματα, αφού κι οικογενειάρχες αναγκάστηκαν να ζαχαρώνουν με την επίσημη αγαπημένη αλλά το ζαχάρωμα, με μάσκα ή χωρίς συνεχίζεται. Βεβαίως, κάθε κοπέλα, που μπλέκεται στα δίχτυα της κατά ένα τρόπο καλυμμένης πορνείας, δεν ξέρει σε τι περιπέτειες μπορεί να βρεθεί. Συνήθως ο «πετυχημένος Μεσήλιξ», στα «Ζαχαρο-σάιτ» μπορεί να επιλέξει μέχρι τέσσερα «μωρά», τα οποία θα χαρούν, τον ανδρισμό του.
Η αυτοδιάθεση των γυναικών
Οι γυναίκες δεν έχουν ευθύνη, γι΄ αυτήν την κατάντια στην αυτοδιάθεση του σώματος; Δεν είναι το ίδιο το κορίτσι, που γλυκάθηκε από ωραία λόγια και μία ακριβή τσάντα, από εκείνες, που βρέθηκαν στον πάτο του καλαθιού, επειδή έμειναν άνεργες, με παιδιά, επειδή ο σύζυγος δεν πλήρωνε διατροφή, επειδή το εξώγαμο παιδί, δεν το δέχτηκε η οικογένεια, έμπλεξαν στα δίχτυα των ναρκωτικών, αρρώστησαν… Οι ειδικοί ονομάζουν αυτού του είδους την πορνεία «Σεξ επιβίωσης». Το ζήτημα όμως, είναι πως τέτοιου είδους σεξ, χωρίς έλεγχο εκθέτει και τις νεαρές κοπέλες σε κίνδυνο αλλά και μία ολόκληρη κοινωνία. Καμία υγειονομική υπηρεσία δεν υπάρχει, καμία φροντίδα δεν υπάρχει , για τα κορίτσια των ζαχαρο-σάιτ. Το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου μοιάζει ν΄ αλλάζει και να εξελίσσεται. Και το κράτος δυσκολεύεται να ρίξει φως, στη νέα μορφή συναινετικής πορνείας, η οποία έχει παγκοσμιοποιημένο χαρακτήρα. Πορνεία, η οποία μπορεί να συνδέεται με επαγγελματικά ταξίδια σε μία συγκεκριμένη χώρα. Κυνικά, απλά, μέσα από ιστοσελίδες, για γερό πορτοφόλι, με θύματα κατεξοχήν νεαρές κοπέλες, οι οποίες ανέχονται, τον καθένα να βεβηλώνει το σώμα τους. Ίσα – ίσα κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή, από κάποιον μεγαλόσχημο κύριο, που δεν γνωρίζουν τι έχει στο μυαλό του και πόσο εύκολα διατρέχουν τον κίνδυνο να πεταχτούν σε κάποιο χαντάκι…
