Ποιος κρυφός ηδονισμός, ποια ευχαρίστηση αυτό – υπογράμμισης της ποιότητας του καθενός, ποια άγρια χαρά, επιβάλλει ενώ έχεις ληγμένο πως κάποιο θέαμα, ενός συγκεκριμένου καλλιτέχνη δεν θα σου αρέσει, όπως και να χει, εσύ να πήγαινες να το δεις, για να το κράξεις; Ποια είναι αυτή η ανάγκη, επιτέλους, να υπάρχει πάντα ένας αποδιοπομπαίος τράγος, ανάμεσα σε δεκάδες, εφάμιλλους, αν όχι χειρότερους του, ο πιο εύκολος στόχος, να για να αισθανθούμε εμείς αισθητικά ξεχωριστοί, να πρέπει, σώνει και ντε να ασχοληθούμε μαζί του;
Ο Μάρκος Σεφερλής, απ την τηλεοπτική του παρουσία και απ τα θεατρικά του που κατά κόρον παίζονται τους καλοκαιρινούς μήνες στα τηλεοπτικά κανάλια, ποτέ δεν έκρυψε τις επιλογές του, την συγκεκριμένη δίαυλο επικοινωνίας που χρησιμοποιήσει με το κοινό του, το χιούμορ του, τις πλάκες του, τις χοντροκομάρες του, το πολιτικώς ανορθόδοξο τρόπο που προσεγγίζει τα θέματα του. Μας αρέσει; Όχι! Αρέσει σε χιλιάδες θεατών που περιμένουν ουρές για να μπουν να δουν τις θεατρικές τους παραγωγές; Ναι! Αρέσει και στο τηλεοπτικό κοινό, που του χαρίζει υψηλότητες τηλεθεάσεις όποτε παρουσιάζεται μια παράσταση του; Επίσης, ναι! Κάνει σινεμά, σε εποχές που αυτό είναι άθλος και το κοινό ξανά, γεμίζει τις αίθουσες; Μάλιστα! Εσένα -και εμένα- που δεν μας κάνουν να γελάσουμε τα αστειάκια με τους χονδρούς, τους ΑΜΕΑ, τους κοντούς, τα άτομα της ΛΟΑΤ κοινότητας, τις γυναίκες, τους μαύρους, τους Αλβανούς, τον εμετικό σεξισμό και όλα αυτά, που είναι ιδιαιτέρως απεχθή, ε, δε πας -πάω- στο σινεμά για να το δω και μετά να γράψουμε κριτική στο site που αρθρογραφούμε και που έχουν γράψει άλλοι 100 πριν από μας για άλλα έργα του Σεφερλη πόσο χάλια είναι, αλλά ούτε απλώς στο face book την πύρινη άποψη μας. Αφού το ξέρουμε εκ των προτέρων πως δε θα μας αρέσει, δηλαδή! Και χρόνο απ τη ζωή μας χάνουμε και λέξεις σπαταλάμε. Εκτός αν θέλουμε να ανήκουμε σε εκείνη την ηγετική ομάδα των media και social media που λατρεύουν να ασχολούνται μαζί του και να λένε τι κακός που είναι και τι καλοί οι ίδιοι και πόσο τέλειοι και φτου τους και μπράβο τους που έχουν τόσο υψηλή αισθητική, ποιοτικά κριτήρια και σημαντική να λένε ότι ακριβώς, προβλέψιμο θα πούνε και όλοι οι άλλοι! Πιθανόν, αν ενοχλούμαστε τόσο πολύ από ένα θέαμα που μπορούμε να αποφύγουμε και να μη σηκωθούμε απ το σπιτάκι μας, διανύσουμε αποστάσεις, φτάσουμε στο σινεμά, πληρώσουμε εισιτήριο, ο νομός της σιωπής να είναι η πιο άγρια κριτική, ακόμη και απ τους λιβέλους που θα γράφουν, αλλά θα διαφημίσουν κι άλλο τη δουλειά ενός ανθρώπου.
Δηλαδή από τον χαζό – αστείο τίτλο και μόνο «Χαλβάη 5 – 0», το πρωταγωνιστηλίκι του Ντάνου, θριαμβευτή ριάλιτι και το παρελθόν του Μάρκου Σεφερλη τι θα δεις; Να του χει έρθει επιφοίτηση και να χει πάθει Μέλβιν Βαν Πιμπλς ή Τζον Γουότερς και να βγάζει γλώσσα σε κάθε πολιτική ορθότητα ως cult αριστούργημα; Με δεδομένο πως «πολιτικό – κορεκτίλα» και κωμωδία δε πάνε μαζί και από ένα αστείο κάποιος θα γελάσει και κάποιος θα ενοχληθεί, ας πάρουμε τις βίβλους μας ο καθείς της ορθότητος και ας δούμε πόσα απ αυτά που μας είναι αρχές ζωής, κουρελιάζονται σε διαφημίσεις, εκπομπές, σειρές, θεατρικά έργα, πολιτικό λόγο, δημοσιογραφικό λόγο και μετά ας βγάλουμε όλο το μένος μας και στον συνήθη ύποπτο Σεφερλή! Όπως όλοι, όπως πάντα! Το ότι ο Μάρκος Σεφερλής εις το όνομα της όποιας λαϊκότητας του επιβάλλει ως τάχα μου ανώδυνα αστειάκια όλες τις απεχθείς ιδέες και αντιλήψεις μιας κυρίαρχης ιδεολογίας και εξουσίας και επειδή τάχα μου η δουλειά του αρέσει στα χαμηλότερα ένστικτα και στα γαργαλητό του μίσους του μεγάλου κοινού, αλλά δεν είναι μόνος του, ούτε ο πιο δυνατός! Σπατάλησε το χρόνο σου, τα χρήματα του εισιτήριου σου, τις λέξεις σου σε κάτι που ίσως μπορεί να αλλάξει, μιας και εδώ χαμένα πάνε. Ούτε ο Σεφερλής θα εγκαταλείψει το είδος του, ούτε το κοινό που τον φτάνει στο μισό εκατομμύριο, θα του γυρίσει πλάτη, αλλά ούτε εσύ θα θεωρηθείς ο προοδευτικότερος όλων. Τσάμπα τόσο κείμενο, δηλαδή…
Be the first to comment