Πάνος Νάτσης: 3 Ιανουαρίου 1991 – 29 Ιανουαρίου 2022

Από Spotlighpost team

Μια φορά και έναν καιρό, εκείνος ο τυφλός ποιητής, ο Όμηρος, περιέγραφε ποιητικά τη μοίρα όλων των ανθρώπων. Όταν ο Πρίαμος, ο τρανός, σπουδαίος βασιλιά της πλούσιας Τροίας χάνει τον γιο του, τον υπέροχο γιό του και δεν αντέχει εκείνον τον ανείπωτο πόνο, ο ποιητής λέει την αλήθεια «… τα κανόνισαν οι αθάνατοι θεοί για τους ταλαίπωρους θνητούς, να ζούνε μες στις πίκρες και μόνο εκείνοι να μη γνωρίζουν λύπη αλλά να παίρνουν τον ατέλειωτο χρόνο ανέμελοι. Στο κατώφλι του Διά, υπάρχουν δύο πιθάρια για τους ανθρώπους που δεν σώνονται ποτέ.  Ένα είναι γεμάτο βάσανα και αφόρητες οδύνες. Κι ένα με καλά, ομορφιές και ευτυχισμένες στιγμές. Στην τύχη πιάνει ποτέ απ το ένα και ποτέ απ το άλλο και τα πετάει στους ανθρώπους και άλλοτε σου συμβαίνουν πράγματα καλά κι άλλοτε βασανίζεσαι. Σε σ όποιον όμως τύχουν λύπες μεγάλες, καταραμένος ζει πάνω στη γη τη θεϊκή, από θεούς κι ανθρώπους κυνηγημένος»! Και οι άνθρωποι, λέμε, βαφτίζουμε όλες τις σχέσεις και τις απώλειες μας! Και υπάρχει η χήρα και το ορφανό! Μόνο για εκείνον τον γονιό που χάνει παιδί, δε τολμάμε, να βάλουμε λέξη, σε καμία γλώσσα της γης. Μη και το πούμε και συμβεί! Και η σκληρή αυτή μοίρα αλλα και η οδύνη δε περνάει με χρήματα, δύναμη, εξουσία, σεβασμό από τις κοινωνίες και με τίποτα! Και μετα, «στη χώρα του πόνου, ο καθένας μας είναι μόνος», όπως έλεγε κάποια Αμερικανίδα ποιήτρια και  συγγραφέας που δεν θυμόμαστε το όνομα της. Μόνος, κατάμονος…

Ο Πάνος Νάτσης, τόσο ωραίος, τόσο νέος, τόσο γεμάτος ζωή και όνειρα και κατάματα βλέμματα σε ένα σπουδαίο μέλλον, δεν γύρισε ποτέ σπίτι. Ήταν Σάββατο, 29 Ιανουαρίου της καινούργιας χρονιάς του 2022, 6:30 το πρωί, στο σταυροδρόμι Δεληγιώργη και Κεραμικού. Και εκείνος ήταν, μόλις, 31 χρονών… Πρόλαβε και έπαιξε στο θέατρο, κάνοντας αίσθηση με τη πρώτη του εμφάνιση στο “Καλώς ήρθατε ντετέκτιβ Πουαρό” και τις προσεκτικές επιλογές του στα “Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια”, “Ο ήχος του όπλου”, The Curing Room, ΤΟ ΕΠΟΣ… ΤΗΣ ΜΑΛΑΜΩΣ, Όποιος θέλει να χωρίσει…να σηκώσει το χέρι του, Manji. Έκανε και τηλεόραση και σουξέ. Τώρα ήταν ο πρωταγωνιστής στη νέα σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη «Σέρρες» έχει ήδη γυριστεί και η πρεμιέρα της αναμένεται να γίνει σε διαδικτυακή πλατφόρμα, σύντομα. Από όλα πιο πολύ, αγαπούσε το σινεμά. Πρόλαβε και έπαιξε στα μικρού μήκους διαμαντάκια «Mary Wants a Purple Dress» και «3000». Σιωπή! Άλλωστε «οι μικρές λύπες είναι φλύαρες, η μεγάλη οδύνη είναι σιωπηλή», που έλεγε και ο μέγας Σενέκας, μια φορά και έναν καιρό στην αρχαία Ρώμη, για τον αιώνιο πόνο και την θλίψη του τέλους…  Σιωπή!