Νεομετανάστες: Δεν είναι (μόνο) ρόδινο το γερμανικό όνειρο…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΆΝΝΑ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

 «Τα τελευταία χρόνια, στις περιοχές μας έχουν έρθει πάνω από 35.000 νέοι μετανάστες, οι οποίοι χρειάζονται πάρα πολλή βοήθεια. Πολλοί βρίσκουν το δρόμο τους` πολλοί γυρίζουν πάλι πίσω. Πρόσφατα, πριν από δύο εβδομάδες, με το Προξενείο του Ντίσελντορφ αναλάβαμε τα έξοδα να γυρίσει μία οικογένεια πίσω, επειδή ήταν θύμα εκμετάλλευσης και δεν είχε ούτε τα χρήματα για να γυρίσει. Τέτοιες δύσκολες υποθέσεις έχουμε, που προσπαθούμε με τα Προξενεία και τους φορείς εκεί να τα λύσουμε». Τα παραπάνω ανέφερε μεταξύ άλλων στην αρμόδια Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Διασποράς της Βουλής η Ιωάννα Ζαχαράκη, πρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ευρώπης Δημοτική Σύμβουλος του Δήμου Solingen (Ζόλιγκεν) της Γερμανίας, περιγράφοντας το νέο τοπίο, που διαμορφώνεται, το οποίο δεν είναι πάντα ρόδινο ή όπως οι Νεοέλληνες το έχουμε στο φαντασιακό μας, αλλά περιλαμβάνει δυσκολίες, μερικές φορές αξεπέραστες κι εκμετάλλευση.

Η δυσαρέσκεια των Γερμανών έναντι των νέων μεταναστών μας

Επιπλέον αναφέρθηκε και στην έντονη δυσαρέσκεια των ντόπιων έναντι των νέων μεταναστών, που συρρέουν αλλά και στη μείωση των Ελλήνων αιρετών στην Αυτοδιοίκηση, στη Γερμανία. Κι είναι μόνο ένα κομμάτι του νέου ελληνισμού, που μεταφέρεται στο εξωτερικό, αφού μέσα στην κρίση υπολογίζεται, πως περίπου 500.000 Έλληνες άνοιξαν τα φτερά τους, γι΄ άλλη γη κι άλλα μέρη. Ανάμεσα στους ομογενείς, που κατέθεσαν τις απόψεις τους, ήταν, ο  κ. Γεώργιος Κοντορίνης, Β΄ Αντιπρόεδρος  και Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Solna της Σουηδίας, ο κ. Ζήσος Λούτσης, γενικός γραμματέας του Δήμου Φοινικαίων της Αλβανίας και ο κ. Αργύριος Παπάζογλου, Ταμίας και Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Burscheid (Μπουρσάιντ) της Γερμανίας.

Η επιστολική ψήφος, οι δυσλειτουργίες του δικτύου, η προσπάθεια υφαρπαγής της περιουσίας της ελληνικής μειονότητας από την αλβανική διοίκηση

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης τέθηκαν εξάλλου το θέμα της επιστολικής ψήφου, της θετικής προοπτικής αλλά και των δυσλειτουργιών του δικτύου. Τέθηκαν επίσης ζητήματα, που αφορούν στη μεγάλη διείσδυση της τουρκικής κοινότητας στις υπηρεσίες ασφαλείας της Γερμανίας αλλά και της προσπάθειας υφαρπαγής της περιουσίας της ελληνικής μειονότητας από την αλβανική διοίκηση.  Το δίκτυο των Ελλήνων Αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ευρώπης, κατά τον γ.γ. Απόδημου Ελληνισμού, Γιάννη Χρυσουλάκη,  άρχισε να λειτουργεί το 2001 με πρωτοβουλία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Μέσω του δικτύου βοηθήθηκε και η Λέσβος, που βίωσε έντονο το προσφυγικό πρόβλημα, με τη συγκέντρωση χρημάτων κι από Έλληνες αλλά κι από πολλούς Γερμανούς, που διέπονται από φιλελληνικά αισθήματα. Σήμερα υπάρχει πλέον ένα πολύτιμο ομογενειακό δίκτυο στην Ευρώπη, που αριθμεί σχεδόν 490 μέλη, Ελληνίδες και Έλληνες που έχουν εκλεγεί και δραστηριοποιούνται σε τοπικό επίπεδο. Εξ αυτών , περίπου 140 είναι σε χώρες της Ε.Ε. κι άλλα μέλη σχεδόν 350 σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο οδηγός «Διαμονή και Εργασία στη Γερμανία» μεταφράστηκε σε έξι γλώσσες

Μάλιστα, η κ. Ζαχαράκη εξέδωσε το 2012 εξέδωσε έναν οδηγό «Διαμονή και Εργασία στη Γερμανία», με χρήσιμες πληροφορίες για τους αναφερόμενους Έλληνες. Η ζήτηση του οδηγού ήταν τέτοια, που μεταφράστηκε σε άλλες έξι γλώσσες. Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο γενικός γραμματέας Αποδήμου Ελληνισμού στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, υπάρχουν τρεις βασικές παραδοχές:

*Το Δίκτυο Ελλήνων Αιρετών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Ευρώπης, η Ελλάδα επιδιώκει να το ενεργοποιήσει καλύτερα, διότι  είναι ένα από τα πλέον υποσχόμενα δίκτυα ελληνισμού.

*Η δικτύωση του οικουμενικού ελληνισμού, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά σε όλον τον κόσμο,  είναι από τους κύριους στόχους για την ανάδειξη και την αξιοποίηση της ομογένειας. Στο πλαίσιο αυτό, έγιναν και θα συνεχίσουν να γίνονται εκδηλώσεις, που συνδέουν τον Ελληνισμό με τον Απόδημο Ελληνισμό, όπως συνέβη, με την έκθεση για τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Φρανκφούρτη.

*Η Ομογένεια μπορεί να λειτουργήσει ως θεμελιώδης πυλώνας για την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας αλλά και για την ανάδειξη του πολιτισμού ώστε ν΄ αναγνωριστεί  η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.