Μουσική αντικαπνιστική πραγματικότητα: τι σου κάνα και σβήνεις τσιγάρο το τσιγάρο;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΣΙΚΑ

«Που ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια», που πίναμε τα ποτάκια μας, ακούγαμε το « αυτή η νύχτα μένει» , ανάβαμε το τσιγαράκι μας και αναστενάζαμε βαριά για έρωτες που πέρασαν και αγάπες που χάθηκαν και «απόψε θέλω να πιώ» και να «σπάσω κούπες για τα λόγια που πες»! Ο νέος αντικαπνιστικός νόμος στην Ελλάδα έφερε τα πάνω κάτω. Γιατί στη μέση του σεκλετιού , τα παρατάς, αφήνεις τον τραγουδιστή αμανάτι να τα λέει μόνος του και βγαίνεις έξω να το ανάψεις το ρημάδι! Τραγουδάει ο Βασίλης Καρράς, «τελευταίο τσιγάρο» ή «κάνω ένα τσιγάρο και φεύγω», ο Κότσιρας, «στο τσιγάρο που κρατώ», ο Μάλαμας «τσιγάρο ατελείωτο», ο Γιάννης Πλούταρχος «δώσε μου το τσιγάρο σου και από κάτω οι θαμώνες, μυρίζουν τα πακέτα και σταυρώνουν τα χεράκια υποταγμένα, ενώ τα τραγούδια αυτά, σιγά σιγά θα περάσουν στην παρανομία και θα θεωρηθούν αντιστασιακά…

Αδεια μαγαζιά, γεμάτα πεζοδρόμια!

Πέραν του αν είναι σωστό η όχι, να γίνουμε Ευρώπη, η Αμερική, η Καναδάς, πα να πει πολιτισμένοι άνθρωποι , ο Έλληνας άμα πίνει το καφέ του στο μαγαζί, άντε να τραβήξει δυο ρουφηξιές μέσα και ένα τσιγάρο έξω! Μια είναι η ουσία: και σε αυτή την περίπτωση γίναμε δυο κομμάτια! Ο μη καπνιστής που, επιτέλους βρήκε το δίκιο του και απαλλάχτηκε από τη βρωμιά και ο καπνιστής που πάνω στο « όλα σε θυμίζουν» θα τη πάθει τη πνευμονία ή θα βρεθεί στο «κελί 33»….

Ξύλο σε καφενείο και 1142

Σε ένα καφενείο, λέει, πάνω στο τάβλι έγινε για πρώτη φορά παγκοσμίως time out για κάνα τσιγαράκι  Ε, μα για άλλους τα ντόρτια και διπλές και για άλλους οι εξάρες και μετά στήθηκε και ένας καυγάς ξεγυρισμένος, για τη τύχη στα ζαριά που γίνε καπνός και πως γύρισε το παιχνίδι! Και τι γίνεται με το περίφημο 1142; Αυτό το ρουφιάνικο νούμερο κι όπου «ο άνθρωπος μου, αυτός που λέει ναι και το εννοεί», μπορεί να μην έχει λόγο να χει μπέσα και να σηκώσει το χέρι να πάρει τηλέφωνο να πει « ένα τσιγάρο σκέτο της καρδιάς μου το πακέτο» κυρ αστυνόμε τρέξε! Με αυτό το 1142 εκτός της «αγάπης που θα σε βρει όπου και νασαι «θα σε πετύχει και το πρόστιμο των 100 ευρώ. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα τα μπαρ είναι άδεια. Μέσα παίζει η μουσική και έξω σύννεφα καπνού χορεύουν στην ατμόσφαιρα. Και κάτι όμορφα μαγαζιά με ναργιλέδες βαράνε μύγες γιατί που να τον πας το ναργιλέ; Στο «ακριβό μου διθέσιο» να τον καπνίσεις;

Στα Τρίκαλα κιόσκια για καπνιστές και δικαιώματα και στις δυο πλευρές

Ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί γιατί έτσι πρέπει. Σόμπες θα περιφράξουνε τα μαγαζιά, κιόσκια θα φτιαχτούν – ήδη στα Τρίκαλα έγινε το πρώτο βήμα και ο δήμαρχος φρόντισε να περιφρουρήσει το δικαίωμα και των δυο πλευρών. Τα παιδιά θα παίζουν ήσυχα στον καθαρό αέρα του πάρκου, τα ρούχα μας δε θα μυρίζουν πια, κάποιοι καλλιτέχνες θα πουν «επιτέλους ανάσα» και θα χουν  δίκαιο, η ρουφιανιά θα βασιλεύει, τα πρόστιμα θα πέφτουν βροχή, αλλά αυτός, αυτή, εμείς , που πάντα κλαίγαμε με το «μαμά γερνάω» αποκλείεται να πούμε και «δεν καπνίζω μαμά»…

Αποριούλα: αφού γίναμε Ευρώπη, Αμερική, Καναδάς, μήπως θα επιτραπεί και η ελεύθερη χρήση μαριχουάνας και ινδικής καννάβεως ή όχι, απαπά, μόνο στις απαγορεύσεις παίζουμε εμείς; Ρητορική η ερώτηση, μη μπει κάνεις στον κόπο να απαντήσει!