Έχει όμορφα μέρη, με το πνεύμα των ιδιοκτητών τους, να πιείς το ποτό σου και να χαλαρώσεις, παντού. Στο LA και στην Νέα Υόρκη, στη Βοστώνη και στο Χάρντφορντ, τα δάση της Μασαχουσέτης, αιφνίδια, ή στο κέντρο της Σόφιας, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας στη Βάρνα και φυσικά σε όλη την Ευρώπη και στον κόσμο. Δε με νοιάζει! Εκείνο που πεθυμώ τόσο, είναι να βρεθώ, μαγικά, σ αυτή την απαγορευτική πανδημική εποχή, σε στέκι, σα να σε περιμένει παρέα! Θέλω να βρεθω στην μπάρα του «La Ronda»…
…La Ronda στα πορτογαλικά θα πει Η μπαρότσαρκα. Ε! εκεί θέλω να είμαι, με τρόπο μαγικό, ανάμεσα σε φοιτητές, αλλά και στους καθηγητές τους, στα παιδιά της συνοικίας, αλλά και σε εκείνα που ψάχνονται, στους μόνιμους θαμώνες, που έχουν ιστορίες να σου πούνε μαγικές, σα μυθιστορήματα ολόκληρα, να γελάσω με τους απίθανους ιδιοκτήτες. Θέλω να χαζέψω τα αντικείμενα, αντίκες από παλιά αστικά σπίτια, σαν στο σκρίνιο της μαμάς, ή στο σαλόνι το παλιό της κομψής θείας με την εμμονή στις λεπτομέρειες, ή τους πίνακες ζωγραφικής, που τους κοιτώ, μα άλλα κάθε φορά βρίσκω να χαθώ μέσα τους…
…Να αφεθώ στο φωτισμό που τα κάνει στο στενό αυτό όλα πιο ωραία, σα θεατρικά, με αποχρώσεις ζεστές, σαν κεριά χρωματιστά, από φωτιστικά βιτρό ή να διαβάσω ξανά και ξανά το απόσπασμα της «Πάπισσας Ιωάννας» του Ροΐδη που είναι όλο ζωγραφισμένο σε ένα τοίχο. Και να ακούσω τραγούδια Ιταλικά να στάζουν βραχνά και παράφορα και Γαλλικά για κομψούς έρωτες και Μπίλι Χόλιντεϊ για τα μπλουζ της πτώσης στο κενό εντός μας. Να φλερτάρω λίγο με έναν άγνωστο μουσάτο, που θα μου γυρίσει τη πλάτη μόλις μια φαντεζί νεότερη του γυαλίσει στο μάτι και να μη στεναχωρηθώ, γιατί και εγώ στη θέση του, το ίδιο θα κάνα.
Θέλω να συναντηθώ με τη παρέα μου, να χυθούμε στην ξύλινη όλο λούστρο και γυαλάδα βαριά μπάρα και να ζαλιστούμε Πυθίες, Σίβυλλες αλλά και βραχμάνοι, με χαρίσματα μαντείας, σιγά σιγά σε αναθυμιάσεις αλκοόλ λέγοντας όλα, όσα δεν χρειάζεται, καν να ειπωθούν γιατί προβάλλονται στα μάτια μας. Να γεμίσει η καρδιά μου την οικειότητα των αγριολούλουδων, που έχουν σε εκείνα τα μικρά κρυστάλλινα παλιά βαζάκια στα τραπέζια, γνώριμα απ τα κομοδίνα της γιαγιά μου, σε αποχρώσεις θλιμμένου λιλά και κουρασμένου ρόδινου, σαν βεβαιότητα. Να μάθω όσα δεν ξέρω για τη λογοτεχνία αυτή τη δύσκολη χρονιά στην Ιταλία, στην Γαλλία, στην Πορτογαλία και τι έγινε με τα βραβεία μετάφρασης στην Ελλάδα, ε; Να γελάσω με πολιτικά αστεία. Να κοροϊδέψω και να κάνω αποενοχοποιημένο χαβαλέ με τους «ποδοσφαιρικούς μας αντιπάλους» χωρίς πολιτική ορθότητα.
Να κοιτάξω και εγώ με τους άνδρες που είναι πάντα αγόρια, στο τραπεζάκι το ξύλινο, σα σκηνικό στο πεζοδρόμιο ενός νυχτερινού καλοφωτισμένου αχνά, σαν από κεριά, δρόμου, το ξεχασμένο, παραδομένο, ακαταμάχητο ντεκολτέ της καλλονής της βραδιάς που τους κάνει να αναστενάζουν. Να τους χαρίσω και μια οφθαλμαπάτη της άπιαστης αγαπημένης τους, της Μισέλ Πφάιπφερ, να χορεύει ανάμεσα τους, αστρένια που πήδηξε απ το φιλμ μες στο La Ronda, σαν αίσθηση από ελαφρύ μεθύσι.
Α ναι! Και εκείνο το ένα, το πρώτο της απόλαυσης ποτό, υγρό απ τα ιδρωμένα παγάκια, που στενάζουν στο ποτήρι, στην άκρη των δαχτύλων μου, πριν χαθεί μισό με μια γουλιά. Όχι, όχι μπέρμπον καλαμποκιού άλλο πια, από το Τενεσί και το Κεντάκι, αλλά ένα malt ουίσκι, από το βράσιμο της βύνης με νερό πηγής ευρωπαϊκής, Σκωτσέζικης ή Ιρλανδικής. Να πω στον μέγα μάγιστρο των κοκτέιλ, τον μύστη των φίλτρων, τον αλχημιστή των ελιξήριων, τον βασιλιά των αλκοολούχων γεύσεων, τον Βασίλη να με εκπλήξει με το νέο μαγικό και να τραβήξω λιγάκι την προσοχή του υπέροχου Θανάση, που θέλει, αλλά δε μας προλαβαίνει! Αχ, μωρέ Αθήνα, με τους άρχοντες σου! Και λίγο πριν την λήξη και την αυλαία της νύχτας, να περπατήσω στο στενό και να γυρίσω να δω και να βεβαιωθώ πως είναι εκεί, τα φώτα πίσω μου να φωσφορίζουνε: «La Ronda». Μικροί φάροι στην γλύκα του σκοταδιού το καλοκαίρι! Ναι, ρε γαμω το! Μόνη αυτή η πόλη σ όλο τον κόσμο, η Αθήνα και οι γειτονιές της, έχουν τέτοιους τόπους μαγικούς – νησιά πατρίδας σε άξενους πόντους… Αδέλφια και ένα στην υγεία μου απόψε…
(Το La Ronda, το ωραιότερο μπαρ της Αθήνας κι ορκίζομαι, είναι Βουτζά 1, στο Βύρωνα, και το τηλέφωνο του είναι: 21030142760).
Σ.Σ: Δεν έχω ξεχάσει να γράψω για τον Λάμπρο, το πυροφάνι του αγαπημένου μου μπαρ σε τρεις χώρες όπου ζω και δύο ηπείρους, όμως, τον κρατώ για να του κάνω συνέντευξη και αισθησιακή φωτογράφιση!
