Στο σημερινό καναδικό λιμάνι της λίμνης Superior, το Copper Harbor έχει βρεθεί από τους αρχαιολόγους, πετρογλυφικό ιστιοφόρου πλοίου το οποίο είναι όμοιο με τα Μινωικά ή Μυκηναϊκά πλοία, που χρονολογείται πριν το 1640 π.Χ.
Σύγχρονες θεωρίες πιθανολογούν οι Έλληνες να βρέθηκαν εκεί γιατί ήθελαν το χαλκό που βγάζει η λίμνη του Καναδά. Αρχαιολογικά ευρήματα στην λίμνη, δείχνουν ότι εδώ και χιλιάδες χρόνια έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού, στην Κύπρο της αρχαιότητας, εξορύχθησαν 200.000 τόνοι κατά την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ.
Η εξόρυξη και από την λίμνη Superior, φαίνεται να σταματάει ξαφνικά, την ίδια περίοδο που καταρρέει και ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Οι γηγενείς της εποχής στην περιοχή του Καναδά βρίσκονταν στη λίθινη εποχή! Και εδώ αρχίζει ένα μεγάλο επιστημονικός διάλογος, με όλο τον κίνδυνο να χαρακτηριστούν «γραφικοί» όσοι διατρανώνουν στο άλυτο μυστήριο, πως οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι είναι η απάντηση στον αρχαίο γρίφο. Εμείς βρίσκουμε συγκεντρωμένα τα στοιχεία των νέων Ιστορικών και Αρχαιολογικών θέσεων στο υπό ολοκλήρωση βιβλίο του Κωσταντίνου Τραβαγιάκη, στη Βοστώνη, για το χωριό Ελιά, που στέκει στον ίδιο τόπο, απ την αυγή του ανθρώπινου πολιτισμού και να τι ξεχωρίσαμε για αυτό το μέγα θέμα…
Gavin Menzies: «Οι Μινωίτες ήταν οι υπέρτατοι ναυτικοί που διέσχισαν έναν ωκεανό και ανακάλυψαν το Νέο Κόσμο πριν από 4.000 χρόνια»
Η WALL STREET JOURNAL έχει αφιερώσει χώρο και έρευνα για τον Βρετανό συγγραφέα Gavin Menzies ο οποίος υποστηρίζει πως περισσότερα από 3500 χρόνια πριν ο Χριστόφορος Κολόμβος “ανακαλύψει” την Αμερική, άλλοι ναυτικοί το είχαν κάνει πρώτοι και σε εποχές πολύ δυσκολότερες για τα μεγάλα θαλασσινά ταξίδια. «Oι Μινωίτες είχαν προηγηθεί, χιλιάδες χρόνια νωρίτερα” υποστηρίζει ο Gavin Menzies, 72 ετών, με βάση την εμπειρία του ως πρώην διοικητής υποβρυχίων στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό.
«Οι Μινωίτες ήταν οι υπέρτατοι ναυτικοί που διέσχισαν έναν ωκεανό και ανακάλυψαν το Νέο Κόσμο πριν από 4.000 χρόνια» δηλώνει και γράφει στο βιβλίο του o Gavin Menzies, που πυροδότησε εκ νέου συζήτηση με τον ισχυρισμό ότι την εποχή του Χαλκού ο πολιτισμός της Κρήτης, ο οποίος έχτισε μεγαλοπρεπή παλάτια, επινόησε συστήματα γραφής και ανέπτυξε μια εμπορική αυτοκρατορία, πήρε πλούσιες ποσότητες χαλκού που εξόρυσσαν στην Αμερική. Ο Menzies ισχυρίζεται πως τα τελευταία στοιχεία λύνουν το μυστήριο του αρχαίου πολιτισμού που εξορύσσει σε χιλιάδες ορυχεία χαλκού γύρω από τη λίμνη Superior στα καναδό-αμερικανικά σύνορα το 2.200 π.Χ., περίπου αφήνοντας πίσω χιλιάδες μαχαίρια, καμάκια και άλλα αντικείμενα.
Τα σκάφη που απεικονίζονται σε μινωικές τοιχογραφίες και στο ναυάγιο ενός από αυτά – το ναυάγιο «Ulu-burun» που βρέθηκε στο βυθό της Μεσογείου το 1982 με φορτίο ράβδων χαλκού και τεχνουργήματα από επτά διαφορετικούς πολιτισμούς – έχει στοιχεία που τον έπεισαν ότι τα πλοία τους είχαν προχωρήσει αρκετά για να κάνουν το ταξίδι στον ωκεανό. Οι τοιχογραφίες και τα θραύσματα του ναυαγίου, ισχυρίζεται, έδωσαν αρκετές λεπτομέρειες για να εργαστούν πάνω σε αυτό, όπως , τον αριθμό των κωπηλατών, το είδος και την αποτελεσματικότητα των πανιών και την ικανότητα πλεύσης. «Μπορούμε να κάνουμε ακριβείς εκτιμήσεις για το μήκος, το πλάτος και το σχέδιο των πλοίων και ως εκ τούτου την ποντοπόρο ικανότητά τους», εξηγεί ο ίδιος «Τα πλοία θα μπορούσαν να πλεύσουν στον άνεμο καθώς και πριν στο άγριο αιγαίο και αλλού, και με το χαμηλότερο πανί πολύ γρήγορα σε περίπτωση απροσδόκητης λαίλαπας” τονίζει.
Το σπάνιο Μινωικό γονίδιο που έχουν οι ιθαγενείς Αμερικανοί γύρω απ την Superior και ένα σπάνιο, γηγενές αμερικανικό έντομο καπνού, το σκαθάρι Lasioderma Serricorne στην Μινωική Κρήτη
Διατρανώνει επίσης, πως με το DNA, πλέον, αποδεικνύεται ότι οι Μινωίτες έφεραν ένα σπάνιο γονίδιο που βρίσκεται σήμερα μεταξύ των ιθαγενών Αμερικανών γύρω από την Λίμνη Superior και με δοκιμές και επιστημονική αντιστοιχία της περιοχής είναι ο χαλκός “μοναδικά καθαρός” τύπος χαλκού, ίδιος με τις ράβδους του ναυαγίου του «Ulu-burun». Επισημαίνοντας την απόδειξη της αμερικανικών ιθαγενών φυτών που μεταφέρονται σε άλλους πολιτισμούς – συμπεριλαμβανομένων ιχνών νικοτίνης που βρέθηκαν σε αιγυπτιακές μούμιες και στάχυα καλαμποκιού – σκαλισμένα σε ναούς τους – λέει ότι οι Αιγύπτιοι με τα σαθρά σκάφη τους δεν ήταν μεγάλοι ναυτικοί και ότι μόνο η Μινωίτες, με τους οποίους διαπραγματεύονται, θα μπορούσαν να αναλάβουν υπερατλαντικό ταξίδι.
Οι Μινωίτες για τον καπνό που έφεραν από την Αμερική στην Αίγυπτο, λέει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να υπάρχουν γύρω από την Κρήτη. «Υπάρχουν τέτοια στοιχεία υπό τη μορφή ενός σκαθαριού – εντόμου του καπνού και βρέθηκε θαμμένο το 1450 π.Χ. κάτω από ηφαιστειακή τέφρα από το σπίτι ενός εμπόρου στο Ακρωτήρι. Αυτό το έντομο του καπνού το σκαθάρι, Lasioderma Serricorne, ήταν γηγενές στην Αμερική. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο καπνός δεν αναπτύσσονται στην Ευρώπη το 1450 π.Χ. », λέει ο κ. Menzies.
Οι επικριτές της ιστορικής θέσης
Καθηγητές, ακαδημαϊκοί, συγγραφείς, απορρίπτουν σθεναρά την ιστορική θέση του συγγραφέα. Η Σούζαν Μάρτιν, αναπληρώτρια καθηγήτρια αρχαιολογίας στο Michigan State University η οποία ειδικεύεται στην προϊστορική αρχαιολογία στην Lake Superior, λέει, πως «δεν υπάρχει καμία απόδειξη για κάθε εξερεύνηση ή εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων από οποιονδήποτε άλλον εκτός από τους Native American ιθαγενείς». Ο καθηγητής Τζον Μπένετ, ειδικός στην μινωική ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, υποστηρίζει ότι, ενώ θεωρητικά είναι πιθανό ότι οι Μινωίτες έφθασαν στην Αμερική, τα πλοία τους ήταν πάρα πολύ μικρά για να κουβαλήσουν επαρκείς προμήθειες και φορτίο για μακρινά ταξίδια, που όπως έχει αποδειχθεί από τα αποτελέσματα των σύγχρονων αρχαιολογικών ερευνών στα Μινωικά Ναυπηγεία της Κνωσσού, ο ισχυρισμός αυτός, δεν ισχύει, αφού οι Μινωίτες κατασκεύαζαν και 50 μέτρων καράβια!
Ο Κεμάλ Πουλάκ, αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Texas A & M University, ο οποίος ηγήθηκε της ανασκαφής του ναυαγίου του Ulu-burun, λέει ότι οι φιλόδοξη αυτή ναυτιλία δεν θα ήταν εφικτό να γίνει, γιατί «μπορεί τα σκάφη να ήταν ανθεκτικά, δεν είχαν, όμως, καταστρώματα να υπομείνουν τις θύελλες και τις τρικυμίες», προσθέτοντας ότι ο χαλκός στο Ulu burun ήταν από την Κύπρο.
Οι ένθερμοι υποστηρικτές της θέσης πως οι Μίνωες διέσχιζαν τον Ατλαντικό και κάναν και εξορύξεις χαλκού στον Καναδά
Ο Menzies είναι ανυποχώρητος. Αντεπιχειρηματολογεί λέγοντας ότι σύμφωνα με τις νέες μετρήσεις τα πλοία Μινωικής εποχής ήταν τρεις φορές μεγαλύτερα από το μέγεθος που είχαν οι καραβέλες του Κολόμβου. Μαζί του τάσσεται και ο ακαδημαϊκός κύκλος του Καρλ Γιοχάνεσεν, ομότιμου καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον και συν-συγγραφέας του «Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και Βιολογικών Ανταλλαγών πριν από το 1492», που επικροτεί και χαιρετά την έρευνα του Menzies λέγοντας ακόμα πως «είμαι πεπεισμένος ότι οι Μινωίτες δεν ήταν οι μοναδικοί ναύτες που διασχίζουν τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό». Στην Ελλάδα, οι αρχαιολογικές έρευνες στο χώρο που ξεκινά από το βορειοανατολικό άκρο της ακτογραμμής της Κοινοτικής Ενότητας Ελιάς Δήμου Χερσονήσου και προχωρεί προς την ενδοχώρα, στο νομό του Ηρακλείου της Κρήτης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, που παρουσίασαν ο ερευνητής Δρ. Μηνάς Τσικριτσής και ο γεωλόγος Στέλιος Μανωλιούδης, πρόκειται για τα νεώρια αρχαίων Μινωικών ναυπηγείων, που κατασκεύαζαν δίπλα στις ναυτιλιακές τους εγκαταστάσεις. Πρώτος, ερεύνησε και ανάσκαψε την περιοχή, δίπλα στην θάλασσα, ο αρχαιολόγος καθηγητής και ακαδημαϊκός Σπυρίδων Μαρινάτος, στα 1925 – 1926. Από τις τεράστιες εγκαταστάσεις, οι περισσότερες κάτω από τη θάλασσα πια, αλλά και με δεδομένη την αξιοθαύμαστη τεχνογνωσία των Μινωικών έδιναν την άνεση και την δυνατότητα για την κατασκευή τόσο μεγάλων πλοίων, που όπως τονίσαμε, εντυπωσιασμένοι όσο ο Menzies είχαν μήκος 40-50 μέτρα με πλάτος περί τα 10 μέτρα! Έτσι γινόταν εφικτή η ανάγκη εκείνων των σπουδαίων θαλασσοπόρων, των Μινωιτών Κρητών να κάνουν μακρινά, μεγάλα ταξίδια ως τα παράλια της Κασπίας θάλασσας, σε όλο το Αιγαίο, σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, στο ανέβασμα του Νείλου, μέχρι τα πιο απομακρυσμένα σημεία της Αιγύπτου. Η σύγχρονη αρχαιολογία του 21ου αιώνα, λοιπόν, ερευνά, το αν κάνοντας ήδη τόσα εξωπραγματικά για την αυγή του πολιτισμού ταξίδια, μπορούσαν οι Μινωίτες να διαπλεύσουν και τον Ατλαντικό ωκεανό.
Ο ερευνητής δρ Μηνάς Τσικριτσής και το «Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης» του Πλουτάρχου
Σε παρουσίαση για τα Μινωικά Ναυπηγεία, ο ερευνητής δρ Μηνάς Τσικριτσής το Μάρτιο του 2013 είχε υποστηρικτικό υλικό σ αυτό της αρχαιολογίας για την δυνατότητα των Μινωών να φτιάχνουν τόσο μεγάλα πλοία ικανά να διασχίζουν τον ωκεανό, που προερχόταν από το έργο του Πλουτάρχου (46-120 μ.Χ), το «Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης».
Όπως έχει καταδειχθεί επιστημονικά, οι μύθοι δεν είναι παραμύθια, όσο κι αν έχουν και παραμυθώδη στοιχεία. Μια νέα λοιπόν προσέγγιση επιχειρείται στο έργο «Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης» του Πλουτάρχου, αρχιερέα του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών, ιστορικού, βιογράφου, φιλοσόφου και δοκιμιογράφου, που έζησε από το 45 έως το 120 μ.Χ. Με αναφορές στον Πλάτωνα, τον Εμπεδοκλή, τον Αναξαγόρα, τον Αρίσταρχο κ.α., τα επτά πρόσωπα του διαλόγου (Λαμπρίας, Λεύκιος, Σύλλας, Αριστοτέλης, Απολλωνίδης, Φαρνάκης, Θέων) συζητούν για την σχέση Ήλιου-Γης-Σελήνης, ενώ με επίκληση του Ομήρου ξεκινάει μια αναφορά για τα νησιά που βρισκόντουσαν στον σημερινό Ατλαντικό Ωκεανό. «Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν είν αλί κείται δρόμον ημερών πέντε Βρεττανίας απέχουσα πλέοντι προς εσπέραν» αναφέρεται και εξηγείται πως εκεί η Καλυψώ, κόρη του Άτλαντα κράτησε τον Οδυσσέα. Στο σημείο αυτό γίνεται λόγος για τους αυτόχθονες της Κρόνιας λατρείας αφενός, για την παρουσία του Ηρακλή, των Ελλήνων και την λατρεία του Δία αφετέρου. Στην εποχή του Πλουτάρχου, ο ίδιος αναφέρει, ότι τα καράβια που πήγαιναν εκεί και γυρνούσαν, δεν μετέφεραν χαλκό αλλά χρυσές κούπες και αγγεία που μέσα είχαν τις προμήθειες του ταξιδιού. Το διαδίκτυο προσφέρει πρόσβαση στις ελληνο-λατινικές εκδόσεις του Daniel Wyttenbach (Οξφόρδη-1797 και Λειψία 1831). Στα ελληνικά υπάρχει η κλασική έκδοση Κάκτος (1996).
Δυνατό το ταξίδι, λοιπόν, από την Κρήτη στον Καναδά, πριν 4000 χρόνια
Με βάση την περιγραφή του κειμένου, που πολύ συνοπτικά δώσαμε πιο πάνω και τα αρχαιολογικά πλέον δεδομένα, οι δύο επιστήμονες Τσικριτσής και ο γεωλόγος Στέλιος Μανωλιούδης, μπόρεσαν να αποδείξουν μέσω απεικόνισης ηλεκτρονικής την δυνατότητα των αναφερομένων στοιχείων του περιγραφόμενου ταξιδιού, να μπορούσε, πράγματι να είχε πραγματοποιηθεί. Φαίνεται ότι μετά τους πρώτους εμπόρους, Μινωίτες, συνέχισαν και οι Μυκηναίοι, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, με την εκστρατεία του Ηρακλή που πήγε και αναθέρμανε το ελληνικό στοιχείο, το οποίο είχε χαθεί με τις επιμιξίες με τους ντόπιους.
Τόνισαν και αυτοί με έμφαση, πως τα αρχαία αντικείμενα που βρέθηκαν στη λίμνη Superior, ήταν λεπτής τεχνικής και ταιριάζουν με εκείνα από το ναυάγιο« Ulu-burun» και ότι οι αυτόχθονες Αμερικανοί δεν είχαν καμία γνώση όχι μόνο της εξόρυξης αλλά ούτε φυσικά και της τήξης του χαλκού για να φτιάξουν αντικείμενα.
Τα στοιχεία έχουν παρθεί από το υπό ολοκλήρωση βιβλίο του Κωσταντίνου Τραβαγιάκη, με τον προσωρινό τίτλο «Ελιά, ένα χωριό στον χρόνο και στην Ιστορία».
