«Και αυτά τα σημάδια θα ακολουθούν εκείνους οι οποίοι πιστεύουν: Στο όνομα μου θα ξορκίζουν δαιμόνια. Θα μιλάνε με νέες γλώσσες. Θα χρησιμοποιούν ερπετά και εάν πίνουν κάτι θανατηφόρο, δεν θα τους βλάπτει σε καμία περίπτωση. Θα ακουμπούν τα χέρια τους στο άρρωστο σημείο και θα γιατρεύονται» – κατά Μάρκον 16:17, 18
Με αυτή την ευαγγελική ρήση θεμελιώδη λίθο τους, πιστοί και οι εκκλησιαστές τους, λατρεύουν τον Κύριο, χορεύοντας, χαϊδεύοντας, αγγίζοντας ζωντανά δηλητηριώδη φίδια στις λειτουργίες τους. Άλλοι τυλίγουν ένα φίδι στους ώμους και άλλοι παίρνουν στα χέρια αρκετά φίδια μαζί. Είναι ο εσωστρεφής κόσμος των ιερέων γητευτών φιδιών, της αλλόκοτης, λίγο φοβικής αλλά απτόητης στο χρόνο σέκτας του αμερικανικού Πεντηκοστιανισμού, που εδώ και αιώνες εξασκεί την παράδοση της λατρείας με δηλητηριώδη φίδια στη διάρκεια εκκλησιαστικών τελετών. Σύμφωνα με το ABC News, εκτιμάται ότι 125 εκκλησίες στις ΗΠΑ εξασκούν την γήτευση των φιδιών, οι περισσότερες από τις οποίες είναι συγκεντρωμένες στην αγροτική περιοχή των Απαλάχιων. Αυτές οι εκκλησίες, γνωστές ως οι Πεντηκοστιανοί Που Ακολουθούν Τα Σημάδια, μετρούν στην κυριολεξία το τέλος του Κατά Μάρκου Ευαγγελίου της Αγίας Γραφής, όπου ο Ιησούς λέει στους αποστόλους του ότι «με τα χέρια τους θα σηκώνουν φίδια» και το «δηλητήριο δε θα τους βλάπτει». Όλα αυτά συμβαίνουν στις πλαγιές της τεράστιας οροσειράς, στα Απαλάχια όρη και στο ανατολικό Κεντάκι, σε χωριά φαντάσματα και κωμοπόλεις που σαν να έχουν παγώσει στο χρόνο.
Οι φτωχές περιοχές, οι ξεχασμένες απ το χρόνο, που ζουν οι πιστοί
Είναι οι νοτιοανατολικές ΗΠΑ, όπου βρίσκονται, περήφανα και δοσμένα στη πίστη του τα εκκλησιάσματα των «χαρισματικών» χριστιανών που λατρεύουν τον Θεό με τα δηλητηριώδη φίδια. Εδώ, πολίτες της πιο ισχυρής χώρας στο σύγχρονο κόσμο, των ΗΠΑ, ζουν χωρίς νερό και ηλεκτρικό ρεύμα. Για παράδειγμα, στην Απαλάχια κομητεία, έχουν το χαμηλότερο μέσο εισόδημα της Αμερικής και το 41.5% ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Ωστόσο, οι κάτοικοι είναι υπερήφανοι για την ιστορία τους και τον τόπο τους, βοηθούν ο ένας τον άλλον, στηρίζονται στον καθημερινό αγώνα. Πολλοί απ αυτούς χρησιμοποιούν ακόμα άλογα για τη καθημερινή τους μετακίνηση, αποφεύγοντας τα έξοδα ενός αυτοκίνητου. Στο Ανατολικό Κεντάκι, πάλι, στα 1964, ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον έκατσε στη βεράντα μιας ξύλινης καλύβας για να κηρύξει τον Πόλεμο κατά της Φτώχειας. Ήταν το σπίτι του Τομ Φλέτσερ, ενός 38χρονου πρώην ανθρακωρύχου ο οποίος αδυνατώντας επί μία διετία να βρει μια πλήρους απασχόλησης εργασία πάλευε για να θρέψει τα οκτώ παιδιά του. Η επίσκεψη του Τζόνσον αποτέλεσε την αφορμή για να αποκαλυφθεί στην υπόλοιπη Αμερική ένας κρυμμένος κόσμος όπου τα σπίτια δεν είχαν ούτε ηλεκτρικό ούτε υδραυλικές εγκαταστάσεις και τα παιδιά υποσιτίζονταν. Σύμφωνα με την απογραφή του 1960, ένας στους πέντε ενήλικους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής ήταν αναλφάβητος. Σήμερα, μισό αιώνα μετά, το οικονομικό χάσμα ανάμεσα στην εν λόγω περιοχή και στην υπόλοιπη χώρα παραμένει τεράστιο. Και εδώ, υπάρχουν και αυτές οι εκκλησίες με το είδος της λατρείας, που είναι αδύνατον να πιστέψεις πως συμβαίνει στην παντοδύναμη, μοντέρνα, ηγετική σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας Αμερική. Θα μπορούσε ίσως να είναι σενάριο υπερβολικής, ίσως, ταινίας αλλά όμως είναι πραγματικότητα, συμβαίνει και οι πιστοί με τα τόσο παράδοξα τυπικά είναι χριστιανοί.
Χορεύοντας με τα φίδια…
Στις απομονωμένες περιοχές που λειτουργούν οι εκκλησίες της Πεντηκοστιανής Αγιότητας, ο χειρισμός φιδιών αποτελεί μέρος των θρησκευτικών τελετουργιών, τουλάχιστον από τα τέλη του 19ου αιώνα. «Και αυτά τα σημάδια θα ακολουθήσουν αυτούς που πιστεύουν. Στο όνομά μου θα εκδιώξουν διάβολους, θα μιλήσουν με νέες γλώσσες, θα καταλάβουν τα φίδια. και εάν πίνουν οποιοδήποτε θανάσιμο πράγμα, δεν θα τους βλάψει» και το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο και έτσι, αυτοί οι πιστοί καίγονται με φωτιές και πίνουν δηλητήριο. Για την Εκκλησία του Θεού με Σημάδια, τα φίδια είναι ενσαρκώσεις των δαιμόνων, οπότε αν ένας πιστός, έχει πραγματικά την χάρη του Άγιου Πνεύματος, τότε, θα πρέπει να είναι σε θέση να χειριστεί δηλητηριώδη φίδια – καθώς και να πίνει δηλητήριο και να μην παθαίνει τίποτα. Το τυπικό της λειτουργίας είναι πολύ ενεργητικό, χαρούμενο, με πολύ χορό, τραγούδι, κήρυγμα και ομιλίες σε διαφορετικές γλώσσες! Μες στις ξύλινες, φτωχικές εκκλησίες, τα φίδια κρέμονται πίσω από τον άμβωνα και τα κεφαλιά τους να κινούνται, βγάζοντας τις διχαλωτές τους γλώσσες προς κάθε κατεύθυνση, κροταλίες κυρίως αλλά και κόμπρες. Τα μέλη της Εκκλησίας είναι ανά πασά στιγμή σε θέση να πλησιάσουν στα δηλητηριώδη ερπετά και να τα πάρουν για να δείξουν τη δύναμή τους πάνω στους δαίμονες και τη σωτήρια πίστη τους. Συνήθως το εκκλησίασμα, σηκώνει τα φίδια στον αέρα, χορεύει μαζί τους, τα αφήνει να τυλίγονται και να σέρνονται στο σώμα τους. Αν επιθυμούν, πίνουν δηλητήριο, που είναι συνήθως στρυχνίνη.
Οι θάνατοι, οι ακρωτηριασμοί και τα κακοποιημένα ερπετά
Φυσικά και υπήρξαν πάνω από εξήντα περιπτώσεις θανάτου από φίδια σε αυτές τις θρησκευτικές κοινότητες, δηλωμένες και διαγνωσμένες, ενώ σε οποιαδήποτε από αυτές τις εκκλησίες, βλέπεις ανθρώπους με ατροφικά χέρια και να λείπουν τα δάχτυλά τους. Παρ όλα αυτά τα τόσα επικίνδυνα φίδια που χρησιμοποιούνται σ αυτές τις τελετές είναι αλλόκοτα ήρεμα και υπομονετικά. Οι ειδικοί των ζώων εξηγούν αυτή την παράδοξη συμπεριφορά γιατί τα φίδια έχουν κάπως εξημερωθεί και εξοικειωθεί με τους ανθρώπους, αλλά και γιατί δεν τρέφονται, κακοποιούνται, φυλάσσονται σε μέρη διαφορετικά από το περιβάλλον τους και η κακή τους υγεία τους τα αναγκάζει να παράγουν ασθενέστερο δηλητήριο, να είναι κουρασμένα και εξασθενημένα, με αποτέλεσμα να μην επιτίθονται καθόλου. Για αυτό θεωρείται πως όσοι θάνατοι που καταγράφηκαν στις εκκλησίες, συνέβησαν από επιθέσεις πρόσφατα πιασμένων φιδιών που βρίσκονταν, ακόμα, σε καλή κατάσταση.
Η Πεντηκοστιανή Εκκλησία του Θεού με τα Σημάδια
Με εξαίρεση τη λατρευτική χρήση των φιδιών, η Εκκλησία του Θεού με τα Σημάδια ακολουθεί πλήρως το πνεύμα της Εκκλησίας του Θεού, της μεγαλύτερης Πεντηκοστιανής Εκκλησίας στον κόσμο, με πάνω από έξι εκατομμύρια μέλη σε περισσότερες από 180 χώρες. Διέπονται από αυστηρά πρότυπα ευλάβεια στην καθημερινή ζωή, φορούν σεμνά ρούχα, οι γυναίκες δεν κόβουν τα μαλλιά τους, δεν χρησιμοποιούν καλλυντικά και φορούν μόνο φορέματα μακριά και φαρδιά. Οι πιστοί δεν χρησιμοποιούν ρητά και κατηγορηματικά καπνό και αλκοόλ. Τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, είναι από το 2013 και δείχνουν ότι οι 125 εκκλησιών που χειρίζονται φίδια, έχουν εξαπλωθεί από τις κοινότητες των Απαλαχίων και μπορεί να βρεθούν από την κεντρική Φλόριντα μέχρι τη Δυτική Βιρτζίνια και δυτικά από το Κολόμπους του Οχάιο και πέρα από τα σύνορα, στο Έντμοντον της Βρετανικής Κολομβίας. Το χειρισμό των φιδιών κατά τη διάρκεια θρησκευτικών τελετών έχουν κηρύξει παράνομο, αρκετές πολιτείες, όπως το Τενεσί, η Αλαμπάμα και το Κεντάκι, παρά τις εκκλησίες που υπάρχουν εκεί. Είναι αυτός ο λόγος, που οι κοινότητες αρνούνται ότι επιδίδονται σε αυτό το τυπικό λατρείας και έτσι ο χειρισμός των φιδιών έχει γίνει μια μυστικοπαθής πρακτική, στα πλαίσια ενός κλειστού, μυημένου κύκλου πιστών.
ΠΗΓΕΣ: LIFE MAGAZINE 1944,THE JOURNAL OF SOUTHERN RELIGION, NATIONAL GEOGRAPHIC 2003