Το «επίπεδο» του Σταμάτη Κραουνάκη, η απάντηση του στους σοκαρισμένους και τα «δεύτερα πιστολάκια»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

«Διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντάς», σύμφωνα με την ευαγγελική ρήση στο κατά Ματθαίον, να ισχύει για όλους εκείνους, που με βοή αγελαία εξαπολύουν σοκαρισμένες κουβεντούλες για τον Σταμάτη Κρανουνάκη! Να γινεται στόχος της βοής, για το «χαμηλό επίπεδο» του, ποιος; Ο Κραουνάκης; Που δεν τον ξέρουμε; Δεν ξέρουμε τα 3.000 τραγούδια του, τις 250 θεατρικές παραστάσεις, τη μουσική για μπαλέτο, για ταινίες, για σίριαλ, τα βιβλία του, τον δημόσιο λόγο του, τον απόλυτα δικαιωμένο για να εκφραστεί; Ταραζόμαστε, όμως και σοκαριζόμαστε σεμνοτυφικά, με την αποσπασματική του θέση, πότε ταραζόμαστε για το τι είπε και τι όχι για τον Πολάκη και πότε για το αν τραγουδώντας στίχους από Όρνιθες του Αριστοφάνη, κότσαρε και ένα βωμολοχικό στιχάκι!

«Οργή στο twiteer», από τον Αδωνη Γεωργιάδη δηλαδή, που μάλλον αγαπά τον Αριστοτέλη και αγνοεί τον Αριστοφάνη

Ας ταραχτούμε και ας κοκκινίσουμε από ντροπή λοιπόν, για μια έκφραση του, σε τραγούδι, στην κοπή της πίτας του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων Αττικής, Στερεάς και Νήσων, όπου βρέθηκε γιατί πρωτοστατεί στον αγώνα για τη ρύθμιση εκ μέρους του ΥΠΠΟΑ του ζητήματος των πνευματικών δικαιωμάτων των καλλιτεχνών μέσω ενός συλλογικού φορέα διαχείρισης! Τα ΜΜΕ στην χώρα, σκοτώθηκαν να γράψουν για την «οργή στο tweeter» που σοκαρίστηκαν οι χρήστες του πιο αγρίου εκ των social media με μια αποσπασματική βωμολοχία -έστω!- και μέσα σ’ αυτά βρίσκουμε, έξαλλο, τον Άδωνη Γεωργιάδη, που δεν θέλει και πολύ να γίνει τέτοιος, με οποιοδήποτε έχει άλλη κοσμοθεωρία απ την δικιά του, πόσο μάλλον αν είναι μουσικός, που δεν συνεργάζεται με την Νίνα Λεοτσάρη ως μαέστρος κουνώντας την μπαγκέτα του ρυθμικά, αλλά φτιάχνει κανονική μουσική που αγαπιέται απ τον κόσμο! Και επειδή ο κ. Γεωργιάδης, ε, Ιστορία έχει σπουδάσει και διαρρηγνύει τα ιμάτια του για το αρχαίο – ελληνικό – πνεύμα – το αθάνατο, ξεχνάει πως σ αυτό εντάσσεται και μάλιστα έχει και πρωτοκαθεδρία και ο Αριστοφάνης, όχι μόνο ο Αριστοτέλης, που τον λοιδορούσε και πίστευε πως κωμωδία είναι μόνο οι υπαινιγμοί και όχι το ξεφωνημα που έκανε ο προγενεστέρος  κωμοδιογράφος ποιητής. Και σ αυτην την συμμετοχή του στην γιορτή των εργαζόμενών ο Σταμάτης Κραουνάκης, που μας χάρισε τραγούδια και όχι φόρους, τραγούδησε Χατζιδάκι που είχε μελοποιήσει Όρνιθες, αυτού του παλιού, του αρχαίου, του άγριου… Αριστοφάνη!

«Θλίψη η εσπέρα!» – Ευριπίδης, Βάκχες  

Φυσικά τα 3.000 τραγούδια, ο Χατζιδάκις, οι Όρνιθες, ο Αριστοφάνης δεν συνιστούν επίπεδο εφάμιλλο του κ. Γεωργιάδη, ανωνύμων λογαριασμών και επωνύμων που βλέπουν στον Κραουνάκη, όχι τον μουσικό και τον ενεργό πολίτη ακόμα και αν διαφωνείς μαζί του -εγώ πχ πλειστάκις!- αλλά έναν ιδεολογικό εχθρό, που στοχοποιούν αγρίως! Ασχολήθηκε και έκρινε το επίπεδο του Σταμάτη Κραουνάκη και η κυρία Ελένη Μενεγάκη, που συνήθως κρατά αποστάσεις από πεπραγμένα που δεν αφορούν σε παρατεταμένες διακοπές, ηλιοφάνειες, μοντέρνα αξεσουάρ, ψώνια και ταξίδια! Ομολογουμένως, αυτό μας παραξένεψε τα μάλλα, για να ομιλούμε όπως ο Πώποτας, στο τηλεοπτικό Καφέ της Χαράς, που αναζητά πάντα το Πνεύμα και την Ηθική! Προφανώς και υπάρχει κάποια ένταση μεταξύ του συνθέτη και της Υπουργού Πολιτισμού κυρίας Μενδώνη, με τους γύρω – γύρω να βιάζονται να πάρουν θέση υπερ της εξουσίας και όχι του καλλιτέχνη. Φευ! Όμως ως λαός να πεις, το τι μας έχει χαρίσει ο Κραουνάκης το ξέρουμε, ενώ για την κυρία Υπουργό, πριν τον θώκο, αγνοούσαμε πλήρως τα μοναδικά -ίσως- επιτεύγματα της. Σταθήκαμε μόνο, σε λόγια ενός άλλου καλλιτέχνη, του Δημήτρη Πουλικάκου, όπως τα είπε σε πολύ πρόσφατη συνέντευξη του στον Αντώνη Μποσκοϊτη¨: «Σαφώς και έχουν δίκιο στον αγώνα τους όλοι αυτοί οι συνθέτες, οι τραγουδοποιοί, οι στιχουργοί, οι επονομαζόμενοι δημιουργοί, αν και μην τρελαθούμε κιόλας, δημιουργός είναι βαριά κουβέντα – εντάξει, είπαμε, τραγουδάκια φτιάχνεις. Έχουν δίκιο, όμως, ειδικά αν δεις τη Μενδώνη, που’ναι σαν παπαδιά». Όπως και να χει ο φόβος φυλάει τα έρημα «τα λεφτά τους στην Ελβετία» που είπε και ο Κραουνάκης σ αυτην την πολυσυζητημένη πλέον εμφάνιση του! Και εάν ο Κραουνακης ήταν περισσότερο ήπιος, «καλό παιδί», ανώδυνος, έστω σιωπηλός, αν ήταν ιδεολογικά συγγενής ή κοντοχωριανός με την κυβέρνηση, ούτε η αναφορά στο ανατομικό σημείο της γυναικείας φύσης σε ένα αριστοφανικού τύπου μουσικό αφιέρωμα θα ενοχλούσε, αλλά ούτε και να έδειχνε το σημείο σε τρισδιάστατη προβολή! Πόσο αλήθεια λυπηρό είναι, στο καιρό που όλα αλλάξαν, ακόμα να υπάρχει μίσος και αντιπαλότητες εις το όνομα κομμάτων και να παθιάζονται οι άνθρωποι, ισοπεδώνοντας την συμβολή όχι μόνο του Σταμάτη Κραουνάκη, αλλα όποιου, στην υποψία ότι ψηφίζει το ένα ή το άλλο κόμμα εξουσίας, που πολύ πιθανόν, αύριο, άντε μεθαύριο, σε κάνα κυβερνητικό συνδυασμό, δεξιοί, ακροδεξιοί, με σοσιαλιστές και πολύ αριστερούς! Λες και δε τα χούμε δει, να συμβαίνουν δηλαδή!  Πόσο «θλίψη η εσπέρα» που έγραφε και ο Ευριπίδης στις Βάκχες του και επίσης τον κατάκραζε ο Αριστοφάνης, μιας και πιάσαμε τα αρχαία!

Ο Σταμάτης απαντά σε Γεωργιάδη, Μενεγάκη, Τσακοπιάκο, Ταχιάο, Θεοδωρακόπουλο, σε «δεύτερα πιστολάκια», «δημοσιογράφες τέως Κνίτισσες, τώρα Καραγύφτισσες», αλλά πιο πολύ τον απασχολεί η άνοιξη…

Και ο Σταμάτης σκασιλάρα του, ούτε ανασκεύασε, όπως είδαμε να γράφεται, αλλά στο λογαριασμό του στο facebook μιλάει για την άνοιξη που έρχεται, τις βόλτες του και την sold out συναυλία του στο Ηράκλειο, στην Κρήτη και ποιος την χάρη του και απαντά στους «σοκαρισμένους με το επίπεδο του»:

 «Ό,τι και να πούμε μύρισε η Άνοιξη! Τα χωράφια τα φίλησε πράσινο χνούδι. Κάνει κρυακι, αλλά με δέχτηκε ευχάριστα, το πράσινο παγκάκι, έξω από την Αγγλικανική εκκλησία, τον Άγιο Παύλο «καθίντραλ» στη Φιλελλήνων, μετά την ωραία φευγάτη «Αδερφή μου» του Ζουμπουλακη, που με μύησε χτες βράδυ η φίλη μου Dora Stilianesi, αυτή η τόσο υπέροχη ηθοποιός, και ξημερώνοντας νιώθεις τι έχεις πάρει από τη μύηση. Έχει άλλες δυο αν θέλετε να νιώσετε κάτι διαφορετικό να τρέχει στην Πόλη μας. Ήταν φουλ το εκκλησίασμα. Ξώμεινα να κοιτάζω στα μάτια το πανέμορφο σκυλί, που έφερε μαζί κάποιο παιδί, νόμιζα ήταν τυφλό το παιδί, αλλά όχι δεν ήταν. Τι όμορφο σκυλί, πως κοιταχτήκαμε έτσι ώρα. Ευτυχία το βάζο με κουμκουάτ μαρμελάδα της Λασκαρινας με στεβια! Σκέτη πάνω στο μαύρο παξιμάδι! Μιαμ – μιαμ – μιαμ. Μοσχοβολάνε και τα δαφνόφυλλα από το κτήμα μας, καθώς καίγονται με την κανελλιτσα και το κόκκινο σκόνη λιβάνι, από τι λουλούδι να βγαίνει και το δάκρυ της Παναγίας και φεύγει το σήκωμα του καπνού απ το παραθυράκι της κουζίνας. Δώδεκα τραγούδια για τον Ηρακλή του Fotis, σημειώσεις, στίχοι, ένα τραγούδι ακόμα νεογέννητο! Το ΗΡΑΚΛΕΙΟ φουλάρει …μου λένε τα παιδιά. Μηνύματα. «Εντάξει το φροντιστήριο, τα καπέλα, τα «αρπούν» μου, τα πιάτα τα γύψινα, οι κόκκινες χαρτοπετσέτες;». Απόλυτη διασκέδαση με την παρέμβαση «στο κοπή το πίττα». Μπριζώσανε κάτι δεύτερα πιστολάκια. Δεν τρέχει τίποτα. Ηχεί ακόμα στ αυτιά όσων παρευρέθηκαν η τελική κραυγή μέσα στα χειροκροτήματα: ΟΧΙ ΦΟΒΟ! ΟΧΙ ΦΟΒΟ! ΑΣΤΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΝΑ ΦΥΛΑΕΙ ΤΑ ΕΡΗΜΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ. Είναι πανέμορφη η ζωή μας, οι φίλοι μας, τα μερεμέτια που ζητάν λεφτά και τελειωμό δεν έχουν, ένα καινούργιο κασκόλ. Φουλάρει καλπάζοντας και το τριήμερο της Σφίγγας. Φουλάρει ο Foivos στο Κύτταρο με τα καινούργια του τραγούδια. Όσο μας βαράνε τα σάπια συστηματακια τους Φουλάρουμε. Πλάκα έχει. Έρχονται καθημερινά τα βρισίδια και οι τάχαμου υποτιμήσεις στο μεσσεντζερ. Το γλεντάω να σας πω!

Κατά τ’ αλλά απ ότι με ειδοποιούν απ το κοντρόλ… σχολίασαν δυσμενώς το επίπεδο μου ο κ. Τσακοπιάκος, που τον βαρύνουν κατηγοριες με εφτά κακουργήματα, κολλητός της κυρίας Μενδωνη ,ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο κ.Ταχιάου, ατυχήσας υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, πρόεδρος του μετρό – ξηλώνουμε τ’ αρχαιά της Βενιζέλου- ο ατυχήσας συγγραφεύς Τάκης Θεοδωροπουλος και η Ελένη Μενεγακη. Τους κατανοώ απόλυτα! Οι χειρότεροι, είναι κάτι μουλωχτές μισθωτές -μάλλον πληρώνονται με τη λέξη!-δημοσιογράφες, τέως Κνίτισσες, νυν Καραγύφτισσες!  Μα τι νομίζουν, τα ηλίθια εξαπτέρυγά της κουλής κυβέρνησης, ότι θα χτυπήσουν ένα έργο 3000 τραγουδιών και 250 θεατρικών παραστάσεων και το εκτόπισμα του στην ελληνική κοινωνία με παπαρολογια; Ειμαστε αγωνιστές του μεροκάματου και υπερ των εργαζομένων. Δε θα μας ξεπουλήσει μια μετριαντζα υπουργός, με τίποτα και τα «χιζ μάστερς βόισες – βόισες – βόισες», λέμε!

Η Κυρία Μενδώνη, σοφά κάνει ότι δεν έχει πληροφορηθεί και πολλά, διότι έλειπε στη Θρακη. Ενιγουέϊ να τελειώνει με το Φεκ της ΕΔΕΜ, να κάνουμε και εμείς τη δουλειά μας, να μοιράσουμε το χρήμα, που κάθεται και περιμένει στους δημιουργούς, που περιμένουν κι αυτοί, να πληρώσουν νοίκια κι εφορίες. Έρχεται Άνοιξη είναι 12 Φλεβάρη… ομορφιά… κι όπως κλέβω από τον ακριβό φίλο Dimitris, 12 Φεβρουαρίου και σήμερα γιορτάζουν: Μελέτιος, Μελετία, Πλωτίνος και σαν σήμερα γεννήθηκε ο Αβραάμ Λίνκολν, που φέρεται να είπε: «Μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό». Όμως την έφαγε και ο Αβραάμ, την πιστολιά, να τα λέμε κι αυτά! Σας λατρεύω μωρά μου μοναδικά».