Αλίσια, Πατρίς, Οπάλ: δημιούργησαν το Black Lives Matter! Αλλαξαν την Αμερική!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ

BLM! Βλέπεις τις πινακίδες, στις μεγαλουπόλεις  και στα προάστεια ή της γειτονιές. Κίτρινο και μαύρο! Black Lives Matter! Έξω από τα σπίτια, στις αυλές με τα περιποιημένα γκαζόν, στις τούβλινες πολυκατοικίες με τα όλο γιρλάντα μαύρα κάγκελα. Τις έβλεπες και λίγα χρόνια πριν, πως! Αλλά τώρα, είναι παντού, ακόμη και στις «fancy» γειτονιές που μένουν οι «λευκοί προνομιούχοι». Και είναι πια σε τοίχους, αφίσες σε τζαμαρίες, μπλουζάκια, σηματάκι σε αυτοκίνητα. Η Αμερική είναι δρόμους και ναι, οι Μαύρες Ζωές Μετράνε και αυτή είναι η ιστορία του οργανωμένου κινήματος που υποστηρίζει τη μη βίαιη πολιτική ανυπακοή ενάντια στα τόσο διαδεδομένα περιστατικά αστυνομικής βίας εναντίον των Αφροαμερικανών αλλά και σε όλες εκείνες τις πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές της μαύρης απελευθέρωσης. Ω! Ναι είναι πολλές οι Αμερικές μέσα στις ΗΠΑ. Μια απ αυτές έχει επιδερμίδα σε χρώμα από βαθύ μαύρο, μέχρι σκούρο καστανό φέρνει μετάλλια στους Ολυμπιακούς, θέαμα στα σπορ όλα, hit στη μουσική βιομηχανία, αλλά τα βράδια απλό τζόκινγκ να κάνει μπορεί να βρεθεί με περίστροφο στο κρόταφο! Και μπάμμμμ… Χρόνια συνεβαιναν οι μεγάλες αδικίες, οι αγριότητες και αχρειότητες, άλλα με την έκρηξη της τεχνολογίας και του διαδίκτυού, πλέον η εικόνα της κτηνωδίας, σκορπίζεται στον πλανήτη την ίδια στιγμή που συμβαίνει.

Hταν 2013, όταν το hashtag #BlackLivesMatter άρχισε να εμφανίζεται με μανιώδους ρυθμούς στα social media, μετά την απαλλαγή του αξιωματικού Τζορτζ Ζίμερμαν, που ευθύνονταν για τον θάνατο του Αφροαμερικανού εφήβου Tράβιγιον Μάρτιν, τον Φεβρουάριο του 2012. Το 2014, μετά από τους θανάτους των μαύρων Μάικλ Μπράουν, στο νότιο, πάντα πιο αγριεμένο Σεντ Λούις και Έρικ Γκάρνερ στη πιο ελεύθερη Νέα Υόρκη το διαδικτυακό κίνημα, βγαίνει, πια, στους δρόμους και αρχίζει να οργανώνει πορείες διαμαρτυρίας.  Οι συμμετέχοντες στο κίνημα διαδήλωναν ενάντια στο θάνατο πολλών Αφροαμερικανών από ενέργειες της αστυνομίας ή για το τρόπο σύλληψη τους, ή για την βία που δέχτηκαν ή και για τις συνθήκες κράτησης τους, τις δίκες, τις φυλακίσεις. Μαζεύανε λεφτά, βρίσκαν εθελοντές δικηγόρους, λειτουργούς, συνταγματολόγους και όποια ειδικότητα χρειαζόταν γιατί Black Lives Matter. Οι δημιουργοί του hashtag που πέρασε στην  δράση και που από κει ξεκίνησαν όλα, είναι τρεις γυναίκες. Η Αλίσια Γκάρτζα, η Πατρίς Κούλορς και η Οπάλ Τομέτι. Μέσα σε δυο χρόνια μόλις, αυτές οι νέα γυναίκες, κατάφεραν να αλλάξουν τον κόσμο, δημιουργώντας ένα παναμερικανικό κίνημα με 30 ενώσεις σε διαφορετικές Πολιτείες και πολλές συνεργασίες με τοπικές Αφροαμερικανικές ομάδες, τοπικής δράσης. Και οι τρείς δεν πιστεύουν σε πυραμίδες εξουσίας, ούτε σε αρχηγιλίκια για αυτό και το Black Lives Matter υπολογίζει και μετράει την γνώμη όλων, που συμμετέχουν σ αυτό. Με τον τόσο οδυνηρό θάνατο του Τζορτζ Φλόϊντ, αυτό το παράξενο καλοκαίρι του 2020, από τον λευκό αστυνομικό Ντέρεκ Γκάβιν, στη Μινεάπολη, το BLM εκτοξεύτηκε με τη δράση του σε ένα ασύλληπτα πολυπληθές και δημοφιλές κίνημα, που όμοιο του δεν έχει γνωρίσει η Αμερική.

Όταν έχεις δει και ζήσει πορείες στην Αθήνα, κάποιες δεκαετίες τόσο έντονες που θύμιζε το κέντρο εμπόλεμη ζώνη, φυσικά και δεν μπορούσες να διανοηθείς πως μοιάζει το να συμμετέχουν χιλιάδες επί χιλιάδων ανθρώπων σε μια πορεία, που μοιάζει να περπατάει από το ένα άκρο της Αμερικής στο άλλο, με πανό, αυτοσχέδιες ταμπέλες, με παλμό, δυνατές φωνές και σε όλες τις αποχρώσεις επιδερμίδας που μπορούν να υπάρξουν κάτω απ αυτόν τον ήλιο! Η πως ένα ήσυχο, γραφικό προάστιο, σαν αυτά στις καρτ ποσταλ, της Νέας Αγγλίας, με λευκούς προνομιούχους κατοίκους, ξεχύνεται στους δρόμους ουρλιάζοντας I cant breath ή Black Lives Matter! Αν με τις μάσκες και την καραντίνα του κορονοϊού ζήσαμε σαν σε ένα ατέλειωτο γύρισμα ταινίας δυστοπικής φαντασίας, ε, αυτό εδώ, δεν μπορούμε να βρούμε, τι στα κομμάτια, ταινία παίζει να ναι… Και ενώ πια το κίνημα, έχει γίνει παγκοσμίως γνωστό και μάλιστα έχει πλέον συνδέσμους και στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και στην Αυστραλία, οι τρεις μορφές πλέον της αμερικανικής διανόησης και πρωτοπορίας, που το δημιουργήσαν είναι μεν ενεργές, δεν εξαργυρώνουν, όμως, καμία ηγετική φιλοδοξία και δεν σιωπούν, σταματούν, ξεκουράζονται ποτέ. 

Όλα ξεκίνησαν από την Αλίσια Σβάρτζ, στην αρχή, γεννημένη μόλις το 1981, από το Όκλαντ της Καλιφόρνια, που μεγάλωσε σε μικτής φυλής και θρησκείας οικογένεια. Με Εβραίο πατριό και μητέρα Αφροαμερικάνα, φεμινίστρια και πολύ υποστηρικτή στο να εκφράζει η Αλίσια και ο αδελφός της, ο Τζόε την άποψη τους, πάντα, χωρίς να φοβούνται τίποτα και κανέναν έδινε ελευθερία και αίσθηση δικαίου στα παιδιά.  Η οικογένεια είχε μια επιχείρηση με πολύ αρτιστικ αντίκες, όπου δούλευαν όλοι. Ως φοιτήτρια Ανθρωπολογίας και Κοινωνιολογίας στο UCSD, έκανε ακτιβισμό στην φοιτητική ένωση, πρώτα απ όλα ζητώντας υψηλότερη αμοιβή για τους καθαριστές του πανεπιστημίου, μετα διοργάνωσε συνέδρια για γυναίκες μειονοτήτων και πολλά άλλα.  Ένα χρόνο μετα το πτυχίο της, το 2003 γνώρισε την 24χρονη, τότε, ακτιβίστρια transgender Μαλάχι Γκάρτζα. Ερωτεύτηκαν. Πέντε χρόνια αργότερα παντρευτήκαν και η Αλίσια πήρε το όνομα της συζύγου της. Ζουν στο Όκλαντ και η Αλίσια αρθρογραφεί για τα The Guardian, The Nation, Rolling Stone και Truthout, ενώ συμμετέχει πάντα ενεργά σε μεγάλα ειδικά έργα όπως τα  National Domestic Workers Alliance, Black Futures Lab και φυσικά στο  Black Lives Matter. Στις 13 Ιουλίου του 2013 και με την είδηση του ότι αφέθηκε ο αστυνομικός που στέρησε τη ζωή στον Μάρτιν, η Αλίσια έγραψε στο Facebook της, πως «Η Μαύρη Ζωή έχει σημασία! Είναι ντροπή να μην αντιδρούμε. Είναι ντροπή να τα παρατάμε και να μη ζητάμε δικαιοσύνη. Θυμώστε. Εγώ θυμώνω με το πόσο μικρή σημασία έχει η ζωή των Μαύρων. Και θα συνεχίσω να θυμώνω. Μη σταματήστε να αντιδράτε. Μη σταματήστε να αντιστέκεστε και να υπολογίζεται την ζωή. Μαύροι άνθρωποι, σας αγαπώ, μας αγαπώ. Η ζωή μας έχει σημασία». Αυτό ήταν!

Η Πάτρις Κούλουρς, γεννημένη το 1983, queer ακτιβίστρια, μοιράζει την ανάρτηση της Αλίσια σε χιλιάδες άτομα στο διαδίκτυο και  ενεργοποιεί το Black Lives Matter όχι ως σύνθημα άλλα ως στόχο και κίνημα. Έχοντας περάσει ενοχικά χρόνια, σε ένα σπίτι που ήταν ένθερμοι πιστοί των Μαρτύρων του Ιεχωβά, διώχτηκε απ την οικογένεια της στα 16 της, όταν αποκάλυψε την σεξουαλική της ταυτότητα. Σπούδασε τέχνες στο UCLA, τραγουδά και γραφεί σενάρια, αναζητά την πνευματικότητα της έχοντας αναπτύξει ένα ενδιαφέρον για τη νιγηριανή θρησκεία, ενσωματώνοντας τις τελετές της σε εκδηλώσεις πολιτικής διαμαρτυρίας.

Πολύ συγκινημένη εκείνη τη μέρα η Οπάλ Τομέτι, μοιράστηκε και προώθησε με όλες της τις δυνάμεις το Black Lives Matter, πιστεύοντας πως αυτό ήταν πλέον το ζητούμενο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο σήμερα. Η Οπαλ Τομέτι κατάλαβε πως όπως στη θέση του έφηβου αγοριού που σκότωσε ο λευκός αστυνομικός θα μπορούσε να είναι ο μικρότερος αδελφός της Αλίσια, ή τα δυο δικά της μικρότερα αδέλφια, ή αυτές οι ίδιες, άσχετα με σπουδές και κοινωνική αποδοχή, αν απλά περπατούσαν νύχτα στο δρόμο. Η Οπαλ  ως κόρη Νιγηριανών μεταναστών είχε ζήσει τον ρατσισμό, την φτώχεια, τον κίνδυνο από πολύ μικρή, στο Φοίνιξ της Αριζόνα που μεγάλωνε. Εκεί σπούδασε Ιστορία, έκανε μεταπτυχιακό στην επικοινωνία και το 2016, πήρε πτυχίο Ιατρικής από το φημισμένο Πανεπιστήμιο Clarkson. Ήταν διευθύντρια του οργανισμού για επιζώντες ενδοοικογενειακής βίας και εξακολουθεί να παρέχει κοινοτική εκπαίδευση στο θέμα. Ζει στο Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη και αρθρογραφεί στα σπουδαιότερα έντυπα της χώρας, παλεύει για τα δικαίωμα των μεταναστών, τα χαρτιά τους, την υγεία τους, την ασφάλεια των παιδιών τους. Έχει τιμηθεί με διακρίσεις και βραβεία για την προσφορά της, άλλα δεν δείχνει ποτέ να χει χρόνο να βρεθεί σε τελετές απονομής μιας και πάντα παλεύει να σώσει κάποια ζωή απ την αδικία, την ανέχεια, την πείνα.

Οι τρεις αυτές γυναίκες, που έκαναν την Αμερική να σαρωθεί από έναν άνεμο διόρθωσης κάθε αδικίας, προτρέπουν τους Αμερικάνους να πάνε να ψηφίσουν και υποστηρίζουν τους Δημοκρατικούς και την Ελίζαμπεθ Γουόρεν για αντιπρόεδρο. Και ενώ ένας θάνατος από αστυνομική βία κάθε εβδομάδα δείχνει να μην αφήνει να καταλαγιάσει το κύμα διαμαρτυρίας, ο Ντόναλντ Τραμπ στο Twitter επιτέθηκε στον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, τον Μπιλ ντε Μπλάζιο γιατί «…θέλει να βάψει τη φημισμένη και όμορφη 5η Λεωφόρο, μπροστά από Trump Tower – Tiffany με ένα τεραστιο κίτρινο μαύρο ταμπλό που θα γράφει Black Lives Matter»! Μέσα σ όλα αυτά, ε, δεν χάνουν το χιούμορ τους και αυτοί οι Νεοϋορκέζοι…